به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، در تب و تاب همه‌گیری ویروس کرونا، کودکان کار اسپند به دست و گل‌فروش همچنان شیشه‌های خودروها را تمیز می‌کنند و کیسه به دست زباله‌ها را می‌گردند. با این حال خبری هم از ابتلای این کودکان به ویروس کرونا منتشر نشده و در میان فوت‌شدگان بر اثر کرونا نیز کودکی نبوده است. اما کدام تحقیق پزشکی به شکل صدردصد ثابت کرده این کودکان در مقابله با این ویروس مصون خواهند ماند؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی،,با باز شدن پای مهمان ناخوانده به کشور و بالا و پایین رفتن آماری که از مبتلایان به کرونا ارائه می‌شود ترس از در و دیوار شهر می ریزد و هر شخصی را به واهمه می اندازد که با خود مراقبتی از این ویروس در امان باشد اما در این میان قشری به نام کودکان کار وجود دارند که این بار هم مانند همه حوادث تلخ و شیرین گذشته در آخرین فصل این مثنوی هفتادمن هم جایی ندارند.
حجم سیاهی بر دستانش نقش بسته است روزها در میان جمعیتی که ماسک به دهان زده‌اند و دستکش به دست کرده‌اند، بدون ماسک و دستکش بیشتر از هر زمان دیگری به چشم می‌ایند.
بی‌محابا و بدون ترس از کرونا به میان جمعیت می‌روند و مثل گذشته سعی در فروش اجناس خود دارند.
گویی از به فروش نرفتن اجناسشان بیشتر از ویروس کرونا می ترسند تا جای که غم نان ارزش قیمت جان را برایشان بی ارزش کرده است.
وقتی به دقت این قربانیان کوچک را زیر نظر میگیری آنان نه تنها ماسک و دستکش ندارند بلکه حتی از راه های خود مراقبتی در مقابل این ویروس اطلاع چندانی ندارند و به راحتی و بدون ترس مدام در حال مالیدن دستان کوچک خود به صورت و چشمانشان هستند کاری که ریسک ابتلا به ویروس را در آنان دوچندان می کند.
درد فقر بدتر است یا درد کرونا؟
بر خلاف میل باطنیش حاضر به مصاحبه با ما شد نرگس کوچک 8 ساله، دختر بچه ای که این روزها به هر دری میزند تا درد فقر در خانواده اش را التیام بخشد.
او آنقدر کوچک بود که حتی قادر به درست تلفظ کردن واژه کرونا ویروس نبود چه برسد به رعایت نکات ایمنی در مقابل آن.
قد و قواره‌اش بیش از ١۵سال را نشان نمی‌دهد اما خودش از گفتن سن واقعی‌اش طفره می‌رود، پیمان پسر 13 ساله ای که با دستمال شیشه ی ماشین ها را تمیز می کرد در مورد کرونا پرسیدم او نیز آنقدر باید و شاید نسبت به این موضوع آگاهی نداشت و ابراز داشت که این روزها با دیدن آدم های دستکش به دست و ماسک به صورت فهمیدم که شاید مریضی چیزی آمده باشد.
و با گفتن این جمله که درد فقر و گرسنگی و نداری هزار برابر کشنده تر از کرونا است جمع ما را ترک کرد.
برای کودکان کار در مقابل کرونا چکار باید کرد؟
گرچه آمارهای جهانی از کم‌بودن تعداد کودکان مبتلا می‌گوید اما نمی‌توان بر مبنای این آمارها از حفظ جان این کودکان صرف نظر کرد. از سوی دیگر با توجه به انتقال آسان و سریع کروناویروس، ممکن است این کودکان ناقل بیماری باشند و به راحتی آن را به دیگران منتقل کنند.
براساس آمارهای رسمی وزارت کار نزدیک به ۵٠٠ هزار کودک کار در کشور وجود دارد. آماری که احتمالا قدری بیشتر است.
رضا سعیدی مددکار اجتماعی در این باره در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: در وضعیت کنونی رسیدگی به کودکان کار و خیابان، کارتن خواب‌ها، معتادان متجاهر در بحران‌ها اجتناب ناپذیر استاما اقدامات سریعی که در این مورد باید در دستور کار قرار گیرد این است که باید شهرداری، شورای شهر، بهزیستی و بهداشت در اقدامی در اختیار دادن امکانات حداقلی مانند دستکش و مواد ضد عفونی کننده، آموزش استفاده صحیح از آنها و اصلاح محل اسکان این کودکان را در دستور کار خود قرار دهند چرا که اگر این کودکان به بیماری دچار شوند، در آمار جایی ندارند و به‌دلیل نداشتن بیمه و امکانات درمانی، احتمالا بیشتر از سایر افراد در معرض آسیب‌اند.
وی درخصوص نحوه‌ی برخورد صحیح مردم جامعه با این کودکان بیان کرد: وظیفه‌ی مردم جامعه در برخورد با این کودکان این است که به هیچ عنوان به دیده تحقیر به آنان نگاه نکنند، چرا که بیشتر این کودکان به اجبار و برای تامین حداقل هزینه خانواده و برخلاف میل خود وارد بازار کار می‌شوند و هیچ کودکی شرکت در فضای خشن و خشک کار را به بازی با هم‌سالان و درس خواندن ترجیح نمی‌دهد، صحیح آن است که مردم با این کودکان با عطوفت و محبت رفتار کنند، از مقایسه کردن آنان، بی‌تفاوتی، تحقیر و توهین به آنان بپرهیزند، هم‌چنین رسانه‌های دیداری و شنیداری باید از طریق اطلاع‌رسانی، در این زمینه آگاهی‌های لازم را ایجاد کنند تا شفقت عمومی در فضای جامعه ایجاد شود.
انتهای پیام/
با باز شدن پای مهمان ناخوانده به کشور و بالا و پایین رفتن آماری که از مبتلایان به کرونا ارائه می‌شود ترس از در و دیوار شهر می ریزد و هر شخصی را به واهمه می اندازد که با خود مراقبتی از این ویروس در امان باشد اما در این میان قشری به نام کودکان کار وجود دارند که این بار هم مانند همه حوادث تلخ و شیرین گذشته در آخرین فصل این مثنوی هفتادمن هم جایی ندارند.
,حجم سیاهی بر دستانش نقش بسته است روزها در میان جمعیتی که ماسک به دهان زده‌اند و دستکش به دست کرده‌اند، بدون ماسک و دستکش بیشتر از هر زمان دیگری به چشم می‌ایند.
,بی‌محابا و بدون ترس از کرونا به میان جمعیت می‌روند و مثل گذشته سعی در فروش اجناس خود دارند.
,گویی از به فروش نرفتن اجناسشان بیشتر از ویروس کرونا می ترسند تا جای که غم نان ارزش قیمت جان را برایشان بی ارزش کرده است.
,وقتی به دقت این قربانیان کوچک را زیر نظر میگیری آنان نه تنها ماسک و دستکش ندارند بلکه حتی از راه های خود مراقبتی در مقابل این ویروس اطلاع چندانی ندارند و به راحتی و بدون ترس مدام در حال مالیدن دستان کوچک خود به صورت و چشمانشان هستند کاری که ریسک ابتلا به ویروس را در آنان دوچندان می کند.
,
, درد فقر بدتر است یا درد کرونا؟
, درد فقر بدتر است یا درد کرونا؟,بر خلاف میل باطنیش حاضر به مصاحبه با ما شد نرگس کوچک 8 ساله، دختر بچه ای که این روزها به هر دری میزند تا درد فقر در خانواده اش را التیام بخشد.
,او آنقدر کوچک بود که حتی قادر به درست تلفظ کردن واژه کرونا ویروس نبود چه برسد به رعایت نکات ایمنی در مقابل آن.
,قد و قواره‌اش بیش از ١۵سال را نشان نمی‌دهد اما خودش از گفتن سن واقعی‌اش طفره می‌رود، پیمان پسر 13 ساله ای که با دستمال شیشه ی ماشین ها را تمیز می کرد در مورد کرونا پرسیدم او نیز آنقدر باید و شاید نسبت به این موضوع آگاهی نداشت و ابراز داشت که این روزها با دیدن آدم های دستکش به دست و ماسک به صورت فهمیدم که شاید مریضی چیزی آمده باشد.
,و با گفتن این جمله که درد فقر و گرسنگی و نداری هزار برابر کشنده تر از کرونا است جمع ما را ترک کرد.
,,
, برای کودکان کار در مقابل کرونا چکار باید کرد؟
, برای کودکان کار در مقابل کرونا چکار باید کرد؟,گرچه آمارهای جهانی از کم‌بودن تعداد کودکان مبتلا می‌گوید اما نمی‌توان بر مبنای این آمارها از حفظ جان این کودکان صرف نظر کرد. از سوی دیگر با توجه به انتقال آسان و سریع کروناویروس، ممکن است این کودکان ناقل بیماری باشند و به راحتی آن را به دیگران منتقل کنند.
,براساس آمارهای رسمی وزارت کار نزدیک به ۵٠٠ هزار کودک کار در کشور وجود دارد. آماری که احتمالا قدری بیشتر است.
,رضا سعیدی مددکار اجتماعی در این باره در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: در وضعیت کنونی رسیدگی به کودکان کار و خیابان، کارتن خواب‌ها، معتادان متجاهر در بحران‌ها اجتناب ناپذیر استاما اقدامات سریعی که در این مورد باید در دستور کار قرار گیرد این است که باید شهرداری، شورای شهر، بهزیستی و بهداشت در اقدامی در اختیار دادن امکانات حداقلی مانند دستکش و مواد ضد عفونی کننده، آموزش استفاده صحیح از آنها و اصلاح محل اسکان این کودکان را در دستور کار خود قرار دهند چرا که اگر این کودکان به بیماری دچار شوند، در آمار جایی ندارند و به‌دلیل نداشتن بیمه و امکانات درمانی، احتمالا بیشتر از سایر افراد در معرض آسیب‌اند.
, کردتودی ,وی درخصوص نحوه‌ی برخورد صحیح مردم جامعه با این کودکان بیان کرد: وظیفه‌ی مردم جامعه در برخورد با این کودکان این است که به هیچ عنوان به دیده تحقیر به آنان نگاه نکنند، چرا که بیشتر این کودکان به اجبار و برای تامین حداقل هزینه خانواده و برخلاف میل خود وارد بازار کار می‌شوند و هیچ کودکی شرکت در فضای خشن و خشک کار را به بازی با هم‌سالان و درس خواندن ترجیح نمی‌دهد، صحیح آن است که مردم با این کودکان با عطوفت و محبت رفتار کنند، از مقایسه کردن آنان، بی‌تفاوتی، تحقیر و توهین به آنان بپرهیزند، هم‌چنین رسانه‌های دیداری و شنیداری باید از طریق اطلاع‌رسانی، در این زمینه آگاهی‌های لازم را ایجاد کنند تا شفقت عمومی در فضای جامعه ایجاد شود.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه