تقریبا هیچ؛ سهم روستانشینان شرق هرمزگان/ دانش آموزان کلالیان تنها تا پایان ابتدایی درس می‌خوانند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل هرمز؛ پس از پیروزی انقلاب اسلامی اقدامات مثبت فراوانی برای روستاهای کشور انجام شد. تا آنجایی که قبل و پس از انقلاب این خدمات قابل مقایسه نیست. از سواد آموزی و ایجاد مدارس در روستاها گرفته تا امکانات دیگری مانند برق، آب، گاز، تلفن و …

اما در این میان به دلیل تعدد فراوان روستاها و همچنین صعب العبور بودن راه رسیدن به این روستاها، هنوز روستاهایی در نقاط مختلف کشور وجود دارند که اهالی آن با مشکلات عدیده ای مواجه و نیازمند رسیدگی هستند. روستاهایی که معمولا در مناطقی صعب العبور قرار دارند و مردمانی مهربان و سخت کوش به دور از هیاهوهای شهر نشینی زندگی می کنند.

یکی از این روستاها که در منطقه محروم و صعب العبور بخش سندرک شهرستان میناب واقع شده روستای کلالیان است مردمان آن دیار در اوج سادگی به دامداری و کشاورزی مشغول بودند. بعد از گذشت زمان به علت نبود امکانات هم اکنون تعداد خانوارهای روستا تقلیل یافته است و تعداد دیگر، ماندن در روستای کلالیان را انتخاب کرده اند.

آنتن دهی ضعیف موبایل از دیگر مشکلات این روستا است

یکی از اهالی روستای کلالیان گفت: سال هاست که به علت نبود خطوط اینترنتی در روستاهای دهیچ، اسپند، درشهر و کلالیان، مردم این روستاها از خدمات اینترنتی محروم هستند و امروزه که دانش آموزان از فضای اینترنت و شبکه های مجازی برای تحصیل انتخاب کرده اند تحصیل دانش آموزان روستایی در این شرایط بیماری کرونا بلاتکلیف رها شده است.

وی افزود: روستاییانی که سالهاست عمرشان را در میان کوه‌های عریان سپری می‌کنند و حتی از داشتن حداقل امکانات همچون جاده و راه ارتباطی محرومند و زندگیشان جز فقر و تنگدستی بوی دیگری ندارد.

به گفته شهدادی ساکن این روستا، عبور از مناطق صعب‌العبور با وضعیت آب و هوایی در شرق هرمزگان شاید برای یکبار قابل تحمل باشد و پس از مدتی نیز سختی و مشقت آن فراموش شود، اما زندگی در چنین شرایطی که از امکانات کافی بهداشتی نیز محرومند سخت و دور از تصور است چرا که به گفته مردمان این روستا رساندن بیماران به نزدیکترین مرکز بهداشت بدلیل صعب‌العبور بودن، بسیار دشوار است.

نبود راه ارتباطی مشکل اصلی روستای کلالیان

روستای کلالیان یکی از روستاهای محروم در دل کوههای متصل به بشاگرد است و سالیان متمادی مردم این منطقه با مشکلاتی از قبیل نبود راه ارتباطی ،امکانات بهداشتی و بیکاری رنج می برند و علیرغم اینکه خشکسالی ممتد چندین ساله‌ای که ریشه زندگی را در این مناطق خشکانده است اما حاضر به ترک روستایشان نیستند و محکم و استوار بعنوان حافظان منطقه در شرق هرمزگان زندگی می کنند.

زینلی یکی دیگر از اهالی روستای اسپند با گلایه از وضعیت نامناسب راه ارتباطی از سندرک به چهارده روستا گفت: هنوز برخی روستاهای منتهی به مرکز  شهرستان میناب بدون جاده آسفالته بوده و به دلیل بعد مسافت و نبود جاده دسترسی حمل و نقل عمومی با سختی انجام می شود و حتی به خاطر شرایط دشوار برای حمل مصالح ساختمانی، همواره برخی از خانه ها در این منطقه کپری و فرسوده است.

وی افزود: خشکسالی، کم آبی، کوهستانی و سخت گذر بودن، جاده های پرپیچ و خم و خاکی، سختی دسترسی به  مرکز شهرستان، روستاهای پراکنده، نبود آنتن دهی تلفن، فقر و نداری، مسئله آموزش و بهداشت و درمان از جمله مشکلاتی هستند که هنوز باعث شده منطقه چهار ده روستای  بخش سندرک  محروم شناخته شود.

این روستانشین اسپندی بیان کرد: وقتی که راه نباشد یعنی ارتباط با مراکزبرخوردار نیز قطع است و خدمات با سرعت کند تری به دست مردمان چهارده روستا می رسد.

 بازماندن دانش آموزان کلالیان از تحصیل در مقاطع مختلف تحصیلی

اهالی روستای ” کلالیان” بخش سندرک میناب با جمعیت بیش از ۲۴۰ نفر انگار به طور کلی فراموش شده‌اند به طوری که از امکانات اولیه از جمله حق تحصیل در مقطع راهنمایی و متوسطه و جاده ارتباطی محروم هستند و پسران و دختران “کلالیان” فقط می‌توانند تا مقطع ابتدائی تحصیل کنند و بعد از آن یا باید ترک تحصیل کرده و یا برای ادامه تحصیل به میناب یا مرکز بخش سندرک عزم سفر کنند.

روستای کلالیان ۲۴۰ نفر جمعیت دارد و جز منطقه چهارده روستای بخش سندرک می باشد.

انتهای پیام/