یک بحران نگران کننده برای آینده ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛هیچ می دانید کشوری مانند ژاپن وزارت خانه فرزندآوری دارد و کشوری مانند فرانسه پنج درصد از درآمد تولید ناخالص ملی را که میلیاردها یورو است به فرزندآوری اختصاص داده است؟

روز 30 اردیبهشت ماه سالروز ابلاغ سیاست های کلی جمعیت از سوی رهبر انقلاب در سال 93 است. چرا ایران پس از سال ها شعار فرزند کمتر/ زندگی بهتر، به دنبال بالا بردن نرخ رشد جمعیت است؟

سال 1399 است و ایران با جمعیت حدود 84 میلیون نفر در میان یکی از کشورهای پرجمعیت منطقه غرب آسیا و از جوان ترین کشورهای جهان به حساب می آید.

چرخ تاریخ را 30 سال به جلو ببرید و با نرخ رشد جمعیت 1.24 درصد که در سرشماری 1395 اعلام شد، جمعیت کشور و رده های سنی را تخمین بزنید.

در 30 سال آینده با وجود چنین نرخ باروری و جمعیتی، بیش از 30 درصد از جمعیت ایران در رده سنی پیر قرار خواهند داشت.

ایران با چنین جمعیتی جزء 5 کشور اول درمیان کشورهای پیر خواهد بود. در آن سال ها به جای تابلو مهدکودک ها، بیشتر تابلو خانه سالمندان را مشاهده خواهیم کرد.

به طور کلی سه گروه جمعیتی داریم؛ گروه اول گروه پایه که جمعیت زیر ۱۵ سال را شامل می‌شود، گروه دوم جمعیت در حال کار که سنین ۱۵ تا ۶۵ سال را تشکیل می‌دهند و گروه سوم سالمندان بالای ۶۵ سال هستند.

 نکته مهم آن است که نسبت‌های معقول برای جمعیت به این شکل است که گروه سنی بین ۱۵ تا ۶۵ سال ۷۰ درصد جمعیت را تشکیل داده و گروه پایه ۲۴ درصد جمعیت را و جمعیت سالمند نیز شش درصد جمعیت را تشکیل دهند.

حال یک آمار نگران کننده دیگر را مرور کنیم: براساس اعلام وزارت بهداشت نرخ باروری از سال ۹۶ به سال ۹۷ به میزان ۱۲۷ هزار تولد کمتر بوده است که این آمار از سال ۹۷ به سال ۹۸ به ۱۵۰ هزار تولد کمتر رسیده است.

در کشور ما حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد دختران ازدواج کرده و بچه‌دار می‌شوند. این یعنی ۳۰ تا ۴۰ درصد از دختران ما ازدواج نکرده و طبق موازین شرعی موجود در کشور بچه‌دار نمی‌شوند.

کسانی که گمان می کردند، جمعیت کمتر باعث توسعه می شود، با دیدن مدل چین و هند، پی بردند که جمعیت زیاد همچنان یکی از ابزارهای مهم قدرت، اقتدار و پیشرفت است.

متاسفانه به بهانه کمبود منابع، لزوم حضور زنان در جامعه و بازار کار و... موهبت وجود خانواده های پرجمعیت از مردم ایران گرفته شد. در آینده فرزندانمان، خاله، عمه، عمو و دایی نخواهند داشت! چرا که خانواده های کنونی یا یک یا دو فرزند بیشتر ندارند و خانواده هایی که تعداد 3 فرزند بیشتر دارند، بسیار کاهش یافته است.

نگرانی اصلی را باید در دو تا سه دهه آینده مشاهده کرد، تنها درصورتیکه فرهنگ و اراده برای فرزندآوری تغییر کند و خواهان آینده بهتر برای ایران باشیم، می توانیم از دغدغه های کنونی بکاهیم.

انتهای پیام/ا