آقای روحانی! مذاکره به قیمت تحریف عاشورا ارزش ندارد/ فقط یک درس خوانده گلاسگو می تواند درس کربلا را مذاکره بنامد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ثامن روحانی قبل از آغاز محرم برای توجیه اشتیاق بیش از دولتش به مذاکره بل غرب در سخنانی با سوء استفاده از احساسات عاشورایی مردم ایران گفت: در کربلا هم مذاکره بود هم شهامت؛ این باعث تعجب است که رئیس جمهور برای  رسیدن به اهداف سیاست خارجی و حزبی تاریخ کربلا را تحریف می کند، کاش رئیس جمهور نمونه ای از مذاکره در عاشورا را بیان می کردند تا بی سواد ها هم متوجه شوند که کدام منبر و روضه عاشورا را اینگونه توصیف کرده اندو یا کدام مادری برای مذاکره اشک ریخته است.

باید یادآور شد واقعه ی عاشورا تنها چیزی که نداشت مذاکره بود، زیرا مذاکره در آن روز اصلا معنا نداشت. یک طرف تمام حق بود و طرف دیگر تمام باطل مطمئنا در آن روز حق و باطل نمی توانستند با یکدیگر به تعامل بپردازند.

این سخن رئیس جمهور اصل قیام حسینی را زیر سوال می برد، اینگونه برداشت ها از مذهب شیعه یعنی تلاش نابودی آن، عده ای هر روز خاطره خیالی تعریف می کند و عده ای اصل قیام امام حسین(علیه السلام) را تحریف می کنند، از همین برداشت می توان فهمید در توافق هسته ای چه امتیازاتی به دشمن داده خواهد شد البته بچه حزب الله ای هوشیارند و نمی گذارند این برداشت ها در عمل پیاده شود.

امام حسین(علیه السلام) اگر می خواست مذاکره کند در همان مدینه مذاکره می کرد یعنی جای دیگری به غیر از وسط بیابان کربلا برای مذاکره وجود نداشت، آیا برای مذاکره با اهل و عیال می روند، که یک امام معصوم با کل خانواده اش رهسپار دشت نینوا شد.

آری امام حسین (علیه السلام) گفتگو کرد که بعضی ها از آنها را جذب کند یا حداقل کاری کند که آنها کنار بکشند. نه اینکه بیاید مذاکره کند و بگوید من با یزید بیعت کنم شما در عوض چه امتیازی به من می دهید!از اول تا آخر سخن امام حسین(علیه السلام) این بود که بیعت با یزید حرام است.

البته شاید  عده ای چنان مشتاق غرب شده اند معنای مذاکره را نمی دانند و گفتگو و اتمام حجت را مذاکره نامیده اند! درحالی که مذاکره یعنی چانه زدن، امام حسین علیه السلام کجای تاریخ کربلا چانه زد؟

اتفاقا شهادت او هم نتیجه ایستادگی اش  بر سراصول بود وگرنه آنها بارها تضمین دادند که اگر بیعت کنی در امان هستی، فقط یک درس خوانده گلاسگو می تواند درس کربلا را مذاکره بنامد!

بارها دراین اندیشه بودم که چرا امام حسین (ع) در روز عاشورا با وجود انکه برای هیچ یک از یاران وفرزندان خود آب طلب نکرد ولی برای علی اصغر (ع) که می دانست چه به او آب بدهند چه ندهند از بین خواهد رفت طلب آب کرد و او را بر دستان خود بالا برد؟ به راستی امام (ع) چه نکته ای را در این امر به ما می فهماند وچه رازی در این رفتار نهفته است؟علی اصغر(ع) نماد معصومیت و پاکی است ودر بی گناهی او برای هیچ بنی بشری شکی نیست امام (ع) با طلب آب برای این نماد بی گناهی به درس می دهد که حتی اگر برای بی گناه ترین فرد به دشمن باطل طلب نجات کنی چیزی جز تیر سه شعبه گلوی معصومیت بی گناه را عاید نخواهد شد درسی برای همه تاریخ و ملبسان به جامه سیاست و روحانیت می دهد که باطل در ذات خود بد اندیش وحق کش است.

وبا این کار امام عمق این ذات شوم را برای آیندگان روشن می کند اگر در حقانیت امام جز علی اصغر(ع) وجود نداشت همان کافی بود علی اصغر (ع) مهر حقانیت بر عاشورای حسین(علیه السلام)  برای تمام بشریت وانسانیت است حال جناب روحانی که معصومیت ملت ایران را به مسلخ امریکا وصهیونیسم های ضد بشر وزراندوز فرستاده ای ایا جز تیر سه شعبه تحقیر وتزویرو تحریم چیزی عاید می شد.

آیا درس حسین(علیه السلام) را که مقاومت وجانفشانی در راه حق بوده را نیاموخته اند امام(علیه السلام) و یارانش در تحریم آب بود آیا ندیدند که حسین(علیه السلام) عباس دلاور را برای شکست این تحریم فدا کرد آیا چشمانشان تیر سه شعبه خورده ابالفضل ودستان بریده او را ندیده اند و درس آن را نیاموخته اند که عباس (ع) شهید تحریم شد آیا تشنگی کودکان حسین(علیه السلام) ومقاومت آنها را ندیده اند آیا از این ها درس نگرفته اند.

حمایت از کسانی که پرچم حسین(علیه السلام) را بعد اثبات1400ساله حقانیتش در آتش فتنه سوزاندند واکنون اسب های خود را سوار شده و می خواهند بر نعش او بتازند به چه قیمت!

البته به نقل دیگری امام طلب آب نکرد اما طفل را که از فرط تشنگی داشت هلاک می شد جلوی سپاه آورد و گفت شما که به دلیل خروج من بر یزید که مدعی هستید خلیفه پیغمبراست می خواهید مرا بکشید ببینید این شیرخوار فرزند همان پیامبراست که به دلیل سیاهکاری شما دارد هلاک میشود آری امام اتمام حجت می کرد نه طلب آب.

کسانی که محرم و عاشورا را صحنه مذاکره و تعامل می دانند چگونه طرفدارانشان در عاشورا خیمه های عزای امام حسین را به آتش کشیدند؟

مذاکره که هیچ، امان نامه هم در کربلا جایی نداشت وقتی شمر برای علمدار کربلا امان نامه آورد حضرت عباس(ع) که کانون غیرت، حمیت و وفاداری بود، بر او بانگ زد و فرمود:بریده باد دستان تو و لعنت خدا بر تو و امان نامه تو ای دشمن خدا، ما را فرمان می دهی که از یاری برادر و مولایمان حسین(علیه السلام) دست برداریم و سر در طاعت ملعونان و ناپاکان درآوریم آیا ما را امان می دهی ولی برای فرزند رسول خدا(ص) امانی نیست؟ 

شمر از پاسخ دندان شکن فرزندان ام البنین، ناامید و خشمناک شد و با سرافکندگی به خیمه گاه خویش برگشت، کاش در سیاست خارجی بانگ حضرت ابو الفضل عباس (ع) را الگو قرار دهیم و دشمن را سرافکنده کنیم نه اینکه به دلسوزان داخلی حمله کنیم. 

امام خمینی کجایی دوباره بگویی:
والله گناهکار است کسی که داد نزند. پس داد بزنید. ای سران اسلام به داد اسلام برسید. ای علمای نجف به داد اسلام برسید. ای علمای قم به داد اسلام برسید...
رفت اسلام..

فرق است بین مناظره و مذاکره با اتمام حجت ، آنان که عاشورا و کربلا را مذاکره می دانندآغاز محرم فرصت خوبی است تا تاریخ کربلا را به درستی مطالعه کنند.

انتهای پیام/پ