آقای ظریف؛ درست گفتید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از آناج، منافع ملی در عرصه بین المللی در مواجهه با منافع دیگر دول نیازمند دفاع و حفاظت است و این امر زمانی اهمیت بیشتر می یابد که منافع ملتی مستقل تحت تهاجم مستکبرین قرار گیرد اینجاست که ایستادگی دیپلماتیک با تکیه بر حمایت ملی و از همه مهم تر اعتماد به مدد الهی پیش برنده اهداف ملی خواهد بود. سیاست ورزی خارجی مخصوصاً از طرف جمهوری اسلامی ایران علاوه بر کاربلد بودن و داشتن دانش دیپلماسی نیازمند اعتقاد به باورهای اسلامی، ملی و اصول اساسی منبعث از قرآن است.

با این مقدمه می توان پذیرفت که غرب در حال استفاده از ابزار دیپلماسی برای مقابله ریشه ای با تفکر منبعث از انقلاب اسلامی است. بر اساس سنت های الهی می توان دریافت که "لن ترضی عنک الیهود و لن نصری حتی تتبع ملّتهم"، لذا اگر این باور در سیاست گذاران نظام و سربازان پرتلاش عرصه دیپلماسی نهادینه شود که مشکل دشمن با ما مسئله هسته ای نیست و کیان و باور انقلاب اسلامی هدف و آماج تهاجم است بسیاری از چالش ها در حوزه استراتژیک ارزیابی گردیده و چالش تاکتیکی فرض نخواهد شد.

از این رو به دیپلماسی می توان به عنوان ابزار مقابله نگریست و نه هدف و تنها مسیر. با این اشاره می توان فهمید که پشتیبانی از دیپلماتی که در میدان مبارزه وارد شده است (چه اکنون و چه در گذشته) یک وظیفه عمومی و یک واجب مهم برای همگان علی الخصوص برای سیاسیون، احزاب و جریان های مخالف و موافق می باشد. همین طور که مقام معظم رهبری با تدبیر و حکمت بالای خود همیشه این مشی سیاسی را در جامعه مورد تاکید قرار داده اند، حمایت های بی شائبه ایشان از دیپلمات ها در همه زمان ها گویای این فهم دیپلماتیک بالاست.
 
اخیراً پس از آخرین دور مذاکرات ایران با 5+1، آقای وزیر خارجه در مصاحبه ای که با خبرگزاری های داخلی انجام داده اند به نکته ظریف و قابل توجهی اشاره کرده اند که حائز برداشتی قابل تأمل است: ایشان اعتقاد دارند که غرب بایستی از این باور که تحریم ها برای ما خطرناک و موثر است بیرون بیاید تا مذاکرات اثربخش و قرین نتیجه باشد. این گفته وزیر فعال خارجه ما را به نکاتی ارزشمند رهنمون می سازد که البته قبل از اشاره به آن نکات، تاکید بر تایید مقام معظم رهبری نسبت به تیم مذاکره کننده بسیار رهگشا خواهد بود.

مطلب اشاره شده توسط وزیر محترم خارجه وجه داخلی عمیقی دارد و آن توصیه به سیاست مداران داخلی است که دست از خودستایی بردارند و برای توجیه عملکرد خود اقدام نسنجیده و متاسفانه تاثیرگذار بر فرایند دیپلماتیک انجام ندهند.

حافظه عمومی به خاطر دارد که یک هفته قبل از اعزام تیم مذاکره کننده جدید برای آغاز مذاکرات رئیس دولت اقدام به مصاحبه نمود و احتمالا برای تخریب دولت قبل و بزرگ نمودن عملکردی که هنوز آغاز نشده بود اعلام کرد که خزانه من خالی است و این جمله و سایر اظهار نظر ها در خصوص تحریم ها و اینکه ما برای شکستن تحریم های ظالمانه که چنین کرده و چنان کرده و تلاش می کنیم؛ یکی از بزرگترین ابزارها و متمسک طرف مذاکره کننده برای اثبات اثر بخش بودن تحریم ها بوده است، گویی اینکه حافظه تاریخی نگارنده به یاد دارد که رئیس دولت قبل نیز در سالهای آخر در مقابله با آماج انتقادات سهمگین و حملات بسیار گزنده، برای توجیه عملکرد دولت و کاهش فشارهای گروههایی که کمترین توجه را به منافع ملی نداشتند، به ناچار و به اشتباه هر از گاهی از تحریم ها سخن می گفت.

به نظر می رسد همراهی دیپلماسی داخلی و خارجی برای حل مشکل، بسیار موثر و مفید خواهد بود. بدیهی است که این درس تحمل سیاسی و بعضاً از خود گذشتگی سیاسی بایستی برای همه طرف های سیاسی موثر در نظام، قابل فهم و قابل پذیرش بوده باشد، همانگونه که حمایت از تیم سختکوش هسته ای فعلی وظیفه ملّی همه آحاد جامعه و مخصوصاً سیاسیون است، پذیرش انتقاد و کمک گرفتن از همه طرف های سیاست ورزی داخلی و نیز عدم اعتماد به طرف خارجی راه را برای پیشرفت های والا و بیشتر این مردم و این نظام الهی هموار خواهد نمود.

نویسنده: روح الله متفکر آزاد