به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، شمار قربانیان ویروس کرونا در جهان سه روز قبل از مرز 3 هزار و 800 نفر گذشت تا این ویروس همچنان به عنوان عامل یک بحران جهانی، با بشر زورآزمایی کند! ایران نیز اندک‌اندک سومین هفته از میزبانی کرونا را به پایان می‌برد. نسبت بیماران کرونایی فوت‌شده به کل مبتلایان نیز در ایران رقم چندان مطلوبی نیست و این امر مسئولان را به تشدید عوامل کنترلی وامی‌دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,دانش‌آموزان و دانشجویان از همان اوان بحران کرونا، خانه‌نشین شدند تا سهم خود را در جلوگیری از شیوع این ویروس ادا کرده باشند. با این حساب، روزهای پرشماری است که دانش‌آموزان و دانشجویان از کلاس‌های رسمی بی‌بهره‌اند. مسئولان امر چنان‌که اعلام می‌کنند، کوشیده‌اند تا دست‌کم برای برخی از پایه‌های تحصیلی آموزش‌هایی را از طریق شبکه‌های تلویزیونی به دانش‌آموزان ارائه کنند.
,در ووهان چین که منشأ شیوع ویروس خطرناک کرونا بود هم دانش‌آموزان این روزها را در خانه سپری می‌کنند. دولت چین در این شهر تصمیم گرفته است تا با استفاده از اپلیکیشنی به نام «دینگ تاک» برای دانش‌آموزان کلاس آنلاین برگزار کند. این اپلیکیشن تا پیش از شروع بحران کرونا چندان شناخته‌شده نبود اما اکنون و با تصمیم دولت چین، یک‌باره رکورد هفت میلیون دانلود و نصب را شکسته است.
,این امکانی است که جای خالی آن این روزها در ایران به شدت احساس می‌شود! هرچند برخی از کارشناسان معتقدند که امور دانش‌آموزان دبستانی و دانشجویان در این تعطیلی دنباله‌دار، قابل رفع و رجوع است اما بر این نکته نیز تأکید می‌کنند که ظاهرا برنامه مطلوبی برای رفع مشکلات آموزشی دبیرستانی‌ها پیش‌بینی نشده است؛ این نکته‌ای است که حتی معاون متوسطه آموزش و پرورش تهران نیز روز گذشته در گفتگو با یکی از رسانه‌ها مطرح کرده است.
,با این همه واقعیت این است که دانش‌آموزان همه مقاطع تحصیلی با چالش مواجه‌اند. دانش‌آموزان در مقطع ابتدایی در هر روز تحصیلی، 5 کلاس حدودا 45 دقیقه‌ای دارند اما آموزش‌های سیما تنها یک درس را و آن هم در حد 20 تا 30 دقیقه در روز آموزش می‌دهند. ضمن آن که این ارتباط تلویزیونی، طبعا یک‌طرفه است و معلم نمی‌تواند از بازخورد دانش‌آموزان درک کند که آن‌ها درس را فراگرفته‌اند یا نه! با این وجود این کلاس‌های تلویزیونی یک تلاش است و باید تقویت شود.
,از این گذشته، پس از تشدید بحران، به معلمان اعلام شد که باید در یکی از پیام‌رسان‌های داخلی گروهی ایجاد کنند و تدریس را پی بگیرند. این امر نیز بدوا با چالش‌هایی روبروست؛ یکی از چالش‌ها آن است که برخی از دانش‌آموزان به ویژه در مناطق روستایی ممکن است از تلفن همراه و اینترنتِ بسامانی برخوردار نباشند. البته به زعم برخی، ارتباط در شبکه‌های اجتماعی(تلگرام و نه پیام‌رسان داخلی!) ساده‌تر از ارتباطات تلویزیونی برای آموزش است اما معلمان باید دائما گوش به زنگ باشند!
,طبعا این امکان نیز فراهم نیست که دانش‌آموزان سر ساعت خاصی به گروه سر بزنند! از طرفی آموزش درس‌هایی همچون ریاضی اساسا در شبکه‌های اجتماعی امکان‌پذیر نیست! به نظر می‌رسد که ساختارهای مدیریت بحران در حوزه آموزش نیز باید تکامل پیدا کنند. اکنون که تجربه کرونا و تعطیلی مدارس پیش‌روی وزارتخانه‌های آموزش و پرورش و ارتباطات قرار دارد، باید تلاش‌ها برای گسترش آموزش مجازی جدی‌تر شود.
,تلویزیون نیز که تا پیش از این، ملک طلق کلاس‌های کنکور بوده اکنون باید آموخته باشد که لازم است به دروس واقعی دانش‌آموزان توجه کند. برای مدیریت مابقی این بحران نیز علی‌الحساب شاید لازم باشد که جمعی از متخصصین بخش‌هایی از کتب درسی را که نیاز به تدریس ندارند، مشخص کنند تا معلمان نگران پُر نشدن پیمانه تدریس کتب درسی نباشند.
,باید دید دستگاه آموزش کشور پای درس بحران کرونا خواهد نشست یا همچنان در بحران‌های بعدی نقائص پابرجا خواهند بود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه