اشاعه دروغ‌های ترامپ و حامیان او از طریق فیس‌بوک و توئیتر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ آیا فیس بوک و توئیتر باید دروغ های ترامپ را متوقف کنند؟

"مارک زاکربرگ" مدیرعامل و مؤسس شبکه اجتماعی فیس بوک می گوید که تبلیغات سیاسی را حتی اگر غلط باشد منتشر می کند. "جک دورسی" بنیانگذار و مدیرعامل توئیتر می گوید که تبلیغات سیاسی را متوقف خواهد کرد.

رویکرد دورسی صحیح است، اما بحث درباره تبلیغات، سؤال بزرگتری را به حاشیه می برد و آن اینکه چه کسی در برابر دروغ های بزرگ و خطرناک مسئول محافظت از دموکراسی است؟

دونالد ترامپ مانند نفس کشیدن مردم دروغ می گوید و دروغ های او بدتر و خطرناک تر شده اند. او حقایق مقرر را دروغ و دروغ ها را حقیقت می خواند.

این وضعیت برای مدیریت دموکراسی دشوار است، اما فیس بوکِ زاکربرگ دروغ های فیلتر نشده ترامپ را برای 43 درصد از آمریکایی هایی که این شبکه اجتماعی منبع خبری آنها است ارسال می کند. توئیتر دورسی نیز هر روز این دروغ ها را برای 67 میلیون کاربر توئیتر می فرستد.

یکی از ویژگی های اصلی اینترنت اصطلاحِ جالبِ "تفکیک" است. به عبارت ساده، یعنی فروشندگان مستقیما با مشتریانی که نیاز به واسطه ندارند در ارتباط هستند.

شرکت آمازون نیاز به خرده فروشان و سرمایه گذاری آنلاین نیاز به کارگزاران سهام را از بین می برد. به دلیل اینکه مصرف کنندگان تمام اطلاعات مورد نیاز خود را با یک کلیک دریافت می کنند، نمایندگان مسافرتی و کارگزاران املاک و مستغلات منسوخ شده اند.

اما دموکراسی را نمی توان تفکیک کرد. ما فقط خریدار و فروشنده نیستیم. ما شهروندانی هستیم که برای استفاده از حق خود و مدیریتِ مسئولیتِ ناشی از آن نیاز به دانستن وقایع پیرامون خود داریم.

اگر یک رئیس جمهور و حامیان او دروغ های شرورانه و خطرناک را ترجیح دهند، به واسطه های معتبری نیاز داریم تا به ما در فهم دروغ های آنها کمک کنند.

زمانی وساطت بین قدرتمندان و مردم، کار ناشران و روزنامه نگاران و به عبارتی رسانه ها بود.

این نقش برای دموکراسی بسیار مهم بود که قانون اساسی آن را در اولین اصلاحیِ تضمین آزادی مطبوعات درج کرد.

با این آزادی، مسئولیت عمومی ایجاد و سد بزرگی در برابر دروغ های قدرتمندان به وجود آمد.

رسانه ها همیشه این مسئولیت را انجام نداده اند. ما در قرن 19 روزنامه نگاریِ ترسویی داشتیم و امروز شوکِ حاصل از رادیو، نشنال اینکوایِرِر (National Enquirer) و فاکس نیوز را متحمل می شویم.

زاکربرگ و دورسی اصرار دارند که ناشر یا روزنامه نگار نیستند. آنها می گویند که فیس بوک و توئیتر فقط پلتفرم هایی هستند که هر چیزی اعم از؛ حقایق، دروغ ها، توطئه ها و انتقام ها را بدون هیچ مسئولیت عمومی که بخشی از مطبوعات است، ارسال می کنند.

مسئله تبلیغات نیست. مهم نیست که ترامپ به خاطر انتشار تبلیغات نادرست خود درباره "جو بایدن" و پسر وی به فیس بوک یا توئیتر پول پرداخت می کند. یا اینکه او و حامیانش همان دروغ ها را در حساب های کاربری فیس بوک و توئیتر خود منتشر می کنند.

مشکل این است که ما رئیس جمهوری داریم که هر چیزی برای حفظ قدرت خود خواهد گفت و 2 موجود غول پیکر مانند بورس های جهانی داریم که دروغ های او را به طور غیر قانونی پخش می کنند.

ما فعلا نمی توانیم کاری در مورد ترامپ انجام دهیم، اما باید بتوانیم و علیه قدرت این دو شبکه اجتماعی اقدام کنیم.

اگر آنها تمایلی به حفاظت از مردم در برابر دروغ های قدرتمندان ندارند، نباید قدرت زیادی برای انتشار آنها داشته باشند.

به دلیل اینکه 45 درصد از آمریکایی ها برای دریافت اخبار به فیس بوک اتکا می کنند و توئیت های ترامپ در توئیتر نیز به 67 میلیون کاربر این شبکه اجتماعی می رسد، این پلتفرم ها به زودی انحصاری شده و به بازار اطلاعات مسلط می شوند.

هیچ شبکه تلویزیونی، کابلی یا هیچ روزنامه ای به این آمار نزدیک نیست. بازدید فاکس نیوز به ندرت از 3 میلیون تجاوز می کند. نیویورک تایمز 4.9 میلیون مشترک دارد.

فیس بوک و توئیتر تنها شرکت کنندگانِ بازار اطلاعات نیستند. آنها به سرعت تبدیل به بازار اطلاعات می شوند.

قانون ضد انحصار برای بررسی قدرت اشخاص تجاری بزرگ طراحی شده است. هدف آن تنها پایین آمدن قیمت مصرف کننده نبود، بلکه از دموکراسی نیز حفاظت می کرد.

ضد انحصار باید در برابر فیس بوک و توئیتر نیز استفاده شود. آنها باید شکسته شوند. بنابراین به جای اینکه این دو شبکه اجتماعی غول پیکر در بلندگوی دروغ های ترامپ یا افراد پیش از او بدمند، مردم باید منابع اطلاعاتی متنوع تری که این دروغ ها را افشا می کنند، داشته باشند.

البته بازار اطلاعات متنوع هیچ تضمینی در برابر ظلم و استبداد ندارد. اما سیستمی که اکنون داریم، با وجود رئیس جمهوری که بی شرمانه دروغ می گوید و 2 پلتفرم بزرگی که حامل این دروغ ها هستند از ظلم استقبال می شود.

انتهای پیام/