به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، در ایامی که نوسانات نرخ ارز و تصمیمات خلق‌الساعه‌ی دستوری، افکار عمومی را مشوش کرده بود، بسیاری، با تخصیص ارز زیارتی مخالفت کردند. در پس این مخالفت هرچند اهداف ویژه‌ای دنبال می‌شد اما اصل این مخالفت، کاملا درست بود. استفاده از یک امکان ویژه برای زیارت، مسأله‌ای نبود که مورد تأیید اهل دین و خرد باشد. این مقدمه را در خاطر داشته باشید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,اصل مطلب: فرودگاه سمنان در حالی به طور رسمی و چهار ماه مانده به انتخابات مجلس، برای دومین‌بار(!) آغازبکار کرد که به گفته برخی از متخصصان هنوز زیرساخت‌های لازم برای فعالیت آن فراهم نبود و بی‌تردید مهم‌ترین پیش‌زمینه برای فعالیت فرودگاه، داشتن مسافر است! شکی نیست که اگر اقدامات ریشه‌ای برای جذب مسافر به انجام نرسد، فرودگاه نمی‌تواند عوایدی برای مردم داشته باشد.
ما درک می‌کنیم که فرودگاه باید دست‌کم تا دوم اسفندماه فعال بماند؛ اما استفاده از تنفس مصنوعی و «امکانات ویژه» برای فعال نگاه‌داشتن آن، پسندیده نیست. الغرض؛ در روز بیست و پنجم آبان‌ماه شهرداری سمنان لایحه‌ای به شورای اسلامی شهر ارائه کرده است که بر اساس آن هریک از کارکنان شهرداری سمنان که بخواهد با هواپیما به مشهد مقدس سفر کند، شهرداری نیمی از وجه بلیت را پرداخت خواهد کرد!
این لایحه با یک رأی مخالف در صحن شورای «اسلامی» شهر سمنان به تصویب می‌رسد! مشروح این تصمیم در سایت شورای شهر بدین شرح است:
«لایحه شماره ۱/۳/۷۸۳۰ مورخه ۹۸/۸/۲۰ شهرداری سمنان در جلسه شورا مطرح و با پیشنهاد شهرداری سمنان در راستای ارائه خدمات رفاهی پرسنل محترم شهرداری سمنان و سازمان های وابسته با اختصاص تخفیف خرید بلیط هواپیما به میزان ۵۰ درصد برای هر خانواده به تعداد حداکثر چهار نفر (برای هر خانواده ) و حداکثر تا ۱۵ ( پانزده نفر) در هر پرواز تا پایان سال ۱۳۹۸ برای یکبار استفائه هر خانواده موافقت گردید.»
متن مصوبه را یک‌بارِ دیگر بخوانید.
پرسش این‌جاست که اگر استفاده از ارز رانتیِ زیارتی برای سفر اربعین مذموم است –که هست- چگونه استفاده از اموال شهروندان برای اعطای تسهیلات «در قالب رفاهی» به کارکنان شهرداری توجیه‌پذیر است؟ آیا می‌توان با بهره‌برداری از عوارض مردم در شهرداری، پروازهای فرودگاه سمنان را پایدار کرد؟
نکته مهم دیگر آن که «اعتبارات رفاهی» متعلق به تمامی کارکنان شهرداری است. اگر لایحه مذکور بدین صورت تصویب می‌شد که هریک از کارکنان شهرداری که بخواهد با خانواده‌اش از هر طریق چه هوایی و چه زمینی به مشهد سفر کند، شهرداری 170 تا 200 تومان به او و اعضای خانواده‌اش اعطا می‌کند، ماجرا قابل تحمل‌تر بود! اما وقتی گفته می‌شود که این تسهیلات تنها به کسانی اعطا می‌شود که می‌خواهند با هواپیما سفر کنند، آشکارا بی‌عدالتی رخ داده است. چرا به کسی که با خودرو به مشهد سفر می‌کند، نباید از تسهیلات ویژه شهرداری استفاده کند؟
در شرایطی که شهرداری سمنان نتوانسته است حتی بودجه شورای شهر را در سه ماه گذشته تأمین کند، این خاصه‌خرجی‌ها چه معنا و فرامتنی دارد؟ شهرداری می‌تواند اموال شهروندان را در فرودگاه سرمایه‌گذاری کند اما آیا حق دارد که برای پول بلیت کارکنان خود از اموال شهروندان استفاده کند؟ تا چه زمانی قرار است فرودگاه سمنان را با تنفس مصنوعی زنده نگهدارند؟
خبر رسیده است که برخی از نهادهای استانی دیگر نیز توافقات مشابهی برای زنده نگهداشتن فرودگاه انجام داده‌اند. امیدواریم پیش از آن که نام این ادارات منتشر شود؛ در تصمیم خود تجدیدنظر کنند.
بر کسی پوشیده نیست که وجود فرودگاه و برقراری پروازهای آن یکی از عوامل پیشرفت استان سمنان و مرکز آن است اما بحث بر سر برخی بهره‌برداری‌های تبلیغاتی از این سرمایه عمومی است؛ ضمن آن که به واسطه تعجیل‌های تبلیغاتی، اصل تکمیل فرودگاه در حاشیه قرار می‌گیرد.
انتهای پیام/
اصل مطلب: فرودگاه سمنان در حالی به طور رسمی و چهار ماه مانده به انتخابات مجلس، برای دومین‌بار(!) آغازبکار کرد که به گفته برخی از متخصصان هنوز زیرساخت‌های لازم برای فعالیت آن فراهم نبود و بی‌تردید مهم‌ترین پیش‌زمینه برای فعالیت فرودگاه، داشتن مسافر است! شکی نیست که اگر اقدامات ریشه‌ای برای جذب مسافر به انجام نرسد، فرودگاه نمی‌تواند عوایدی برای مردم داشته باشد.
ما درک می‌کنیم که فرودگاه باید دست‌کم تا دوم اسفندماه فعال بماند؛ اما استفاده از تنفس مصنوعی و «امکانات ویژه» برای فعال نگاه‌داشتن آن، پسندیده نیست. الغرض؛ در روز بیست و پنجم آبان‌ماه شهرداری سمنان لایحه‌ای به شورای اسلامی شهر ارائه کرده است که بر اساس آن هریک از کارکنان شهرداری سمنان که بخواهد با هواپیما به مشهد مقدس سفر کند، شهرداری نیمی از وجه بلیت را پرداخت خواهد کرد!
این لایحه با یک رأی مخالف در صحن شورای «اسلامی» شهر سمنان به تصویب می‌رسد! مشروح این تصمیم در سایت شورای شهر بدین شرح است:
«لایحه شماره ۱/۳/۷۸۳۰ مورخه ۹۸/۸/۲۰ شهرداری سمنان در جلسه شورا مطرح و با پیشنهاد شهرداری سمنان در راستای ارائه خدمات رفاهی پرسنل محترم شهرداری سمنان و سازمان های وابسته با اختصاص تخفیف خرید بلیط هواپیما به میزان ۵۰ درصد برای هر خانواده به تعداد حداکثر چهار نفر (برای هر خانواده ) و حداکثر تا ۱۵ ( پانزده نفر) در هر پرواز تا پایان سال ۱۳۹۸ برای یکبار استفائه هر خانواده موافقت گردید.»
متن مصوبه را یک‌بارِ دیگر بخوانید.
پرسش این‌جاست که اگر استفاده از ارز رانتیِ زیارتی برای سفر اربعین مذموم است –که هست- چگونه استفاده از اموال شهروندان برای اعطای تسهیلات «در قالب رفاهی» به کارکنان شهرداری توجیه‌پذیر است؟ آیا می‌توان با بهره‌برداری از عوارض مردم در شهرداری، پروازهای فرودگاه سمنان را پایدار کرد؟
نکته مهم دیگر آن که «اعتبارات رفاهی» متعلق به تمامی کارکنان شهرداری است. اگر لایحه مذکور بدین صورت تصویب می‌شد که هریک از کارکنان شهرداری که بخواهد با خانواده‌اش از هر طریق چه هوایی و چه زمینی به مشهد سفر کند، شهرداری 170 تا 200 تومان به او و اعضای خانواده‌اش اعطا می‌کند، ماجرا قابل تحمل‌تر بود! اما وقتی گفته می‌شود که این تسهیلات تنها به کسانی اعطا می‌شود که می‌خواهند با هواپیما سفر کنند، آشکارا بی‌عدالتی رخ داده است. چرا به کسی که با خودرو به مشهد سفر می‌کند، نباید از تسهیلات ویژه شهرداری استفاده کند؟
در شرایطی که شهرداری سمنان نتوانسته است حتی بودجه شورای شهر را در سه ماه گذشته تأمین کند، این خاصه‌خرجی‌ها چه معنا و فرامتنی دارد؟ شهرداری می‌تواند اموال شهروندان را در فرودگاه سرمایه‌گذاری کند اما آیا حق دارد که برای پول بلیت کارکنان خود از اموال شهروندان استفاده کند؟ تا چه زمانی قرار است فرودگاه سمنان را با تنفس مصنوعی زنده نگهدارند؟
خبر رسیده است که برخی از نهادهای استانی دیگر نیز توافقات مشابهی برای زنده نگهداشتن فرودگاه انجام داده‌اند. امیدواریم پیش از آن که نام این ادارات منتشر شود؛ در تصمیم خود تجدیدنظر کنند.
بر کسی پوشیده نیست که وجود فرودگاه و برقراری پروازهای آن یکی از عوامل پیشرفت استان سمنان و مرکز آن است اما بحث بر سر برخی بهره‌برداری‌های تبلیغاتی از این سرمایه عمومی است؛ ضمن آن که به واسطه تعجیل‌های تبلیغاتی، اصل تکمیل فرودگاه در حاشیه قرار می‌گیرد.
انتهای پیام/
اصل مطلب: فرودگاه سمنان در حالی به طور رسمی و چهار ماه مانده به انتخابات مجلس، برای دومین‌بار(!) آغازبکار کرد که به گفته برخی از متخصصان هنوز زیرساخت‌های لازم برای فعالیت آن فراهم نبود و بی‌تردید مهم‌ترین پیش‌زمینه برای فعالیت فرودگاه، داشتن مسافر است! شکی نیست که اگر اقدامات ریشه‌ای برای جذب مسافر به انجام نرسد، فرودگاه نمی‌تواند عوایدی برای مردم داشته باشد.
ما درک می‌کنیم که فرودگاه باید دست‌کم تا دوم اسفندماه فعال بماند؛ اما استفاده از تنفس مصنوعی و «امکانات ویژه» برای فعال نگاه‌داشتن آن، پسندیده نیست. الغرض؛ در روز بیست و پنجم آبان‌ماه شهرداری سمنان لایحه‌ای به شورای اسلامی شهر ارائه کرده است که بر اساس آن هریک از کارکنان شهرداری سمنان که بخواهد با هواپیما به مشهد مقدس سفر کند، شهرداری نیمی از وجه بلیت را پرداخت خواهد کرد!
این لایحه با یک رأی مخالف در صحن شورای «اسلامی» شهر سمنان به تصویب می‌رسد! مشروح این تصمیم در سایت شورای شهر بدین شرح است:
«لایحه شماره ۱/۳/۷۸۳۰ مورخه ۹۸/۸/۲۰ شهرداری سمنان در جلسه شورا مطرح و با پیشنهاد شهرداری سمنان در راستای ارائه خدمات رفاهی پرسنل محترم شهرداری سمنان و سازمان های وابسته با اختصاص تخفیف خرید بلیط هواپیما به میزان ۵۰ درصد برای هر خانواده به تعداد حداکثر چهار نفر (برای هر خانواده ) و حداکثر تا ۱۵ ( پانزده نفر) در هر پرواز تا پایان سال ۱۳۹۸ برای یکبار استفائه هر خانواده موافقت گردید.»
متن مصوبه را یک‌بارِ دیگر بخوانید.
پرسش این‌جاست که اگر استفاده از ارز رانتیِ زیارتی برای سفر اربعین مذموم است –که هست- چگونه استفاده از اموال شهروندان برای اعطای تسهیلات «در قالب رفاهی» به کارکنان شهرداری توجیه‌پذیر است؟ آیا می‌توان با بهره‌برداری از عوارض مردم در شهرداری، پروازهای فرودگاه سمنان را پایدار کرد؟
نکته مهم دیگر آن که «اعتبارات رفاهی» متعلق به تمامی کارکنان شهرداری است. اگر لایحه مذکور بدین صورت تصویب می‌شد که هریک از کارکنان شهرداری که بخواهد با خانواده‌اش از هر طریق چه هوایی و چه زمینی به مشهد سفر کند، شهرداری 170 تا 200 تومان به او و اعضای خانواده‌اش اعطا می‌کند، ماجرا قابل تحمل‌تر بود! اما وقتی گفته می‌شود که این تسهیلات تنها به کسانی اعطا می‌شود که می‌خواهند با هواپیما سفر کنند، آشکارا بی‌عدالتی رخ داده است. چرا به کسی که با خودرو به مشهد سفر می‌کند، نباید از تسهیلات ویژه شهرداری استفاده کند؟
در شرایطی که شهرداری سمنان نتوانسته است حتی بودجه شورای شهر را در سه ماه گذشته تأمین کند، این خاصه‌خرجی‌ها چه معنا و فرامتنی دارد؟ شهرداری می‌تواند اموال شهروندان را در فرودگاه سرمایه‌گذاری کند اما آیا حق دارد که برای پول بلیت کارکنان خود از اموال شهروندان استفاده کند؟ تا چه زمانی قرار است فرودگاه سمنان را با تنفس مصنوعی زنده نگهدارند؟
خبر رسیده است که برخی از نهادهای استانی دیگر نیز توافقات مشابهی برای زنده نگهداشتن فرودگاه انجام داده‌اند. امیدواریم پیش از آن که نام این ادارات منتشر شود؛ در تصمیم خود تجدیدنظر کنند.
بر کسی پوشیده نیست که وجود فرودگاه و برقراری پروازهای آن یکی از عوامل پیشرفت استان سمنان و مرکز آن است اما بحث بر سر برخی بهره‌برداری‌های تبلیغاتی از این سرمایه عمومی است؛ ضمن آن که به واسطه تعجیل‌های تبلیغاتی، اصل تکمیل فرودگاه در حاشیه قرار می‌گیرد.
انتهای پیام/
اصل مطلب: فرودگاه سمنان در حالی به طور رسمی و چهار ماه مانده به انتخابات مجلس، برای دومین‌بار(!) آغازبکار کرد که به گفته برخی از متخصصان هنوز زیرساخت‌های لازم برای فعالیت آن فراهم نبود و بی‌تردید مهم‌ترین پیش‌زمینه برای فعالیت فرودگاه، داشتن مسافر است! شکی نیست که اگر اقدامات ریشه‌ای برای جذب مسافر به انجام نرسد، فرودگاه نمی‌تواند عوایدی برای مردم داشته باشد.
,ما درک می‌کنیم که فرودگاه باید دست‌کم تا دوم اسفندماه فعال بماند؛ اما استفاده از تنفس مصنوعی و «امکانات ویژه» برای فعال نگاه‌داشتن آن، پسندیده نیست. الغرض؛ در روز بیست و پنجم آبان‌ماه شهرداری سمنان لایحه‌ای به شورای اسلامی شهر ارائه کرده است که بر اساس آن هریک از کارکنان شهرداری سمنان که بخواهد با هواپیما به مشهد مقدس سفر کند، شهرداری نیمی از وجه بلیت را پرداخت خواهد کرد!
,این لایحه با یک رأی مخالف در صحن شورای «اسلامی» شهر سمنان به تصویب می‌رسد! مشروح این تصمیم در سایت شورای شهر بدین شرح است:
,«لایحه شماره ۱/۳/۷۸۳۰ مورخه ۹۸/۸/۲۰ شهرداری سمنان در جلسه شورا مطرح و با پیشنهاد شهرداری سمنان در راستای ارائه خدمات رفاهی پرسنل محترم شهرداری سمنان و سازمان های وابسته با اختصاص تخفیف خرید بلیط هواپیما به میزان ۵۰ درصد برای هر خانواده به تعداد حداکثر چهار نفر (برای هر خانواده ) و حداکثر تا ۱۵ ( پانزده نفر) در هر پرواز تا پایان سال ۱۳۹۸ برای یکبار استفائه هر خانواده موافقت گردید.»
,متن مصوبه را یک‌بارِ دیگر بخوانید.
,پرسش این‌جاست که اگر استفاده از ارز رانتیِ زیارتی برای سفر اربعین مذموم است –که هست- چگونه استفاده از اموال شهروندان برای اعطای تسهیلات «در قالب رفاهی» به کارکنان شهرداری توجیه‌پذیر است؟ آیا می‌توان با بهره‌برداری از عوارض مردم در شهرداری، پروازهای فرودگاه سمنان را پایدار کرد؟
,نکته مهم دیگر آن که «اعتبارات رفاهی» متعلق به تمامی کارکنان شهرداری است. اگر لایحه مذکور بدین صورت تصویب می‌شد که هریک از کارکنان شهرداری که بخواهد با خانواده‌اش از هر طریق چه هوایی و چه زمینی به مشهد سفر کند، شهرداری 170 تا 200 تومان به او و اعضای خانواده‌اش اعطا می‌کند، ماجرا قابل تحمل‌تر بود! اما وقتی گفته می‌شود که این تسهیلات تنها به کسانی اعطا می‌شود که می‌خواهند با هواپیما سفر کنند، آشکارا بی‌عدالتی رخ داده است. چرا به کسی که با خودرو به مشهد سفر می‌کند، نباید از تسهیلات ویژه شهرداری استفاده کند؟
,در شرایطی که شهرداری سمنان نتوانسته است حتی بودجه شورای شهر را در سه ماه گذشته تأمین کند، این خاصه‌خرجی‌ها چه معنا و فرامتنی دارد؟ شهرداری می‌تواند اموال شهروندان را در فرودگاه سرمایه‌گذاری کند اما آیا حق دارد که برای پول بلیت کارکنان خود از اموال شهروندان استفاده کند؟ تا چه زمانی قرار است فرودگاه سمنان را با تنفس مصنوعی زنده نگهدارند؟
,خبر رسیده است که برخی از نهادهای استانی دیگر نیز توافقات مشابهی برای زنده نگهداشتن فرودگاه انجام داده‌اند. امیدواریم پیش از آن که نام این ادارات منتشر شود؛ در تصمیم خود تجدیدنظر کنند.
,بر کسی پوشیده نیست که وجود فرودگاه و برقراری پروازهای آن یکی از عوامل پیشرفت استان سمنان و مرکز آن است اما بحث بر سر برخی بهره‌برداری‌های تبلیغاتی از این سرمایه عمومی است؛ ضمن آن که به واسطه تعجیل‌های تبلیغاتی، اصل تکمیل فرودگاه در حاشیه قرار می‌گیرد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه