به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طنین یاس میترا خسروبیک، کارشناس مسائل زنان و خانواده : پنج شنبه و جمعه گذشته، بلیت ۳۵۰۰ صندلی مخصوص زنان در ورزشگاه آزادی برای تماشای بازی تیم فوتبال ایران با کامبوج یکی از تیم های دسته سومی آسیا که بنابر پیش بینی برخی از سایت ها و روزنامه های ورزشی چندان هم مورد توجه مردان قرار نخواهد گرفت، فروخته شده.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
فروخته شدن این تعداد بیلت برای برخی ها به ویژه کسانی چون طیبه سیاووشی که در این چند سال در تحقق مطالبات واقعی زنان شکست خورده ای ورشکسته اند، آنقدر جای خوشحالی دارد که با قلم خود برای خودشان هوراها و شادباش ها در سایت ها و روزنامه ها نوشته اند، در حالی که با بزرگ نمایی این قضیه سعی دارند تمام ناکامی هایی که برگرفته از بی عرضگی و گاها تعمد خود را در حوزه احقاق حقوق زنان پنهان کنند!
,
در این عرصه تأسف برانگیز و مضحک تر کار برخی از روزنامه ها مانند آفتاب و اعتماد است که این خبر را به عنوان تیتر صفحه اول روزنامه صبح امروز – شنبه ۱۳ مهر- کار کرده اند! و سیاست زدگی را به حدی رسانیده اند که با ابهام از حضور تعدادی زن پایتخت نشین در ورزشگاه آزادی تحت عنوان « زنان در آزادی» یا « تحقق حضور زنان » یاد کرده اند!
,
یکی از جالب ترین اقدامات در زمینه فروش بلیت مشخص کردن جایگاه زنان در تارنمای وزارت ورزش " بنفش" رنگ است که صد البته این رنگ برازنده چنین صندلی هایی است! چرا که سایر مطالبات زنان ایران اسلامی از مطالبات دانشجویان زن، کارمندان زن، زنان خانه دار، زنان سرپرست خانوار، زنان کارگر و .. با تفکرات فمنیستی افرادی نادیده گرفته شد که رنگ " بنفش" رنگ انتخاباتی آنها بود و با همین رنگ هم سندهایی مانند ۲۰۳۰ و مطالبات دسته چندمی مانند حضور زنان در ورزشگاه ها و خواسته هایی خارج از عرف مانند به رسمیت شناخته شدن روسپی ها و نادیده انگاشته شدن تأخیر در ازدواج جوانان و بزرگ نمایی از بحث ازدواج کودک را رقم زده اند! . این رنگ باید در سایت فروش بلیت، مختص زنانی قرار بگیرد که فریب خورده و بازیچه دست عده ای با پرچم بنفش هستند و نشستن روی صندلی ها سخت و فضای آماده نشده ورزشگاه و ضایع شدن حقوق شهروندی شان را در پنج شنبه ۱۸ مهر ماه به نظاره بنشینند.
,
اگر چه طیبه سیاووشی خود اعتراف می کند که موضوع حضور زنان در ورزشگاه یک «موضوع ساده بود»! و تلاش همگانی تبدیل به «یک مسئله » شد! اما ای کاش این را هم می نوشت سادگی این موضوع یا بهتر است بنویسیم پیش پا افتادگی این موضوع زمانی رنگ می نماید که در کنار موضوعات مهم دیگری است که دغدغه اصلی زنان است و رفع آنها برای زنان فرهیخته و فعال در حوزه زنان اهمیت ویژه دارد.
,
از طرف دیگر باید به خانم سیاووشی و جمعی که ایشان را مورد تأیید قرار می دهند گفت: بله این واقعا "بی انصافی" البته نه «قدری» که بسیار بی انصافی است که برای رسیدن به اهداف دسته چندمی مثل ورود زنان به ورزشگاه ها آنچنان رفتار کنیم و بوق و کرنا را در خدمت بگیریم که صدای جامعه زن مسلمان ایرانی به فدراسیون فوتبال برسد و به قول شما مسئله به صورت رسمی که بهتر است بنویسیم « بازرسی و دخالت در شؤنات اجتماعی جامعه مسلمان » حل و فصل شود.
,
و ای کاش همانقدر که طی ۴ سال گذشته در مجلس شورای اسلامی برای مهم ترین دغدغه زنان که بارها و بارها گفته شده و شما خود را برای شنیدن آن بخواب زده اید ، تلاش می کردید و به فعالان اجتماعی خط دهی می کردید که چگونه مطالبات واقعی قشر آسیب پذیر زن و قشر فرهیخته و قشر زنان خانه دار را به گوش دولتمردان و سیاست گزاران این عرصه برسانند!. و بنابرگفته خودتان برای تحقق مطالبات واقعی و مهم زنان از ورود به حاشیه های غیرضروری پرهیز می کردید.
,
به هر حال به نظر می رسد وقتی شادی ۳ هزار نفری زنان برای نشستن روی صندلی های ورزشگاهی که زیرساخت های آن برای حضور زنان و تربیت اجتماعی سایر تماشاگران آن برای رعایت رحمت بانوان آماده نیست، برای شما آنقدر اهمیت دارد که در حد « نشاط اجتماعی» می پندارید، باید در فهم شما از ۳ هزار و تعریفتان از نشاط اجتماعی به اندازه درکات از مطالبات به حق زنان شک کرد! چرا که ما ۴۰ ملیون زن در ایران داریم که بیش از ۳ میلیون نفر آنان زنان سرپرست خانه وار، چهارمیلیون نفر آنان زن شغال با تمام دغدغه های کارمندی و کارگری ، فرزندآوری و بیمه و .. ۶ میلیون نفر آنان زن مطلقه با کلی مشکلات حقوقی و معیشتی، بیش از ۱ میلیون نفر آنان دختر مجرد ۳۵ سال به بالا .. است و اینان با رفتن به ورزشگاه نه احساس برآورده شدن مطالب شان را دارند و نه شأن و فرصت و خواسته رفتن به چنین فضایی را دارند و نه با حضور در چنین فضایی می توان نشاط را در وجودشان به جاری و ساری کرد!
,
به هر حال خوشحالی از این قضیه و قلم به دست گرفتن برای ثبت چنین پیروزی و تیتر یک شدن چنین خبری و قرار گرفتن بر روی صفحه اول روزنامه، خود اعلام یک شکست بزرگ از سوی کسانی است که می خواهند با هیاهو آن را به عنوان پیروزی به خورد جامعه زنان بدهند!
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه