«انقلاب اسلامی» یا «پروژه ایرانشهری»؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  آصف حاجی‌زاده در آناج نوشت: این روزها در رسانه ها گفتمان «انقلاب اسلامی» بیش از هر زمان دیگر مورد حمله واقع شده است. چرا انقلاب اسلامی این همه مورد هجمه قرار می گیرد؟ آرمانی که در تلاش است تا سازو کارهای حق مداری، ظلم ستیزی و عدالت محوری را فراهم کند از هر طرف مورد تهاجم قرار گرفته است.

در داخل کشور جریان‌های «غربگرا و لیبرال» از یک طرف و جریان های «ملی گرایی» از طرف دیگر در صف اول دشمنی با انقلاب اسلامی قرار گرفته اند استحاله هویتی و نفوذ در دستگاه های حکومتی دو بال موثر این جریان ها برای مقابله با حرکت ظلم ستیزانه و حق طلبانه انقلاب اسلامی هستند.

این جریان فکری غربگرا و لیبرال خود را در مقابل دستاورد تکنولوژیک غرب محقر دیده، و با نوعی گسست از فرهنگ و تاریخ خود، دنباله روی از غرب را در دستور کار خود قرار داده است. در واقع، اینها قائل به واردات و ترجمه تمدن غرب و اجرای نکته به نکته آن در کشور می باشند. بقول شهید مطهری، چون این سنخ از روشنفکران زبان و سنن و فرهنگ ملی و واقعیت فعلی ملت خود را آمیخته ای از گرفتاری ها، بدبختی ها، عقب ماندگی ها و محرومیت ها می بینند، از تبلیغ سنت و فرهنگ خود سرباز می زنند و الگوهای دنیای پیشرفته و حاکم را سرمشق تشکیل و تکوین شعور ملی ملت خود قرار می دهند (مطهری، 1362: 28).

ملی گراها نیز اسلام را یکی از عوامل اصلی عقب ماندگی ایرانیان برشمرده اند و راه حل جبران عقب ماندگی را بازگشت به ایرانِ پیش از اسلام و احیای عظمتِ گذشته می دانند. در اینجا، نوعی نگاه باستان گرایی غلبه دارد که گاه، رنگ و بوی افسانه ای و اسطوره ای به خود می گیرد. این دسته از روشنفکران، تبلیغات پر سروصدایی درباره کوروش، داریوش و نژاد آریایی به راه انداخته اند نکته جالب این است که در غرب انسان ها در مراجعه به یونان باستان می توانستند به منابعی از آثار تمدن غرب باستان دست یابند ولی در ایران و خاورمیانه علی رغم وجود تخیلات عظیم و فراوان، هیچ آثار دستگیر در دوران قبل از اسلام برای تمدن سازی وجود ندارد. 

پروژه پردازان «ایرانشهری» در تلاشند تا از طریق پروژه ایرانشهری دو جریان «غربگراییِ لیبرال» و «ملی گرایی باستانی» را بهم نزدیک کرده و از طریق اقدام «نفوذ»، محتوای هویتی انقلاب اسلامی را از درون خالی کرده و هدف استحاله را تأمین نمایند به همین خاطر است که از ولایت فقیه تفسیرهای شاهنشاهی ارائه می کنند و تاکید دارند که رهبری انقلاب اسلامی به ریاست و جغرافیای ایران محدود شود و آرمان های عدالت خواهانه نیز به کنار گذاشته شود چراغ سبزها برای مذاکره و ارتباط با غرب نیز اساسا در این راستا قرار دارد از همه مهمتر طبقاتی کردن جامعه و تسلط کامل جریان سرمایه با شعار «نفع محوری» از ویژگی های مأموریت مجریان این پروژه می باشد. 

در حالیکه گفتمان انقلاب اسلامی «حق محوری» را در برابر «نفع محوری» قرار داده است و با سلطه طبقه ای مخالف بوده و راهبرد وحدت امت اسلامی را برای مقابلع با سلطه گران جهانی را در پیش گرفته است مرزهای فرهنگی و سیاسی انقلاب اسلامی بسیار وسیع تر از مرزهای جغرافیایی می باشد که امکان تامین حقوق انسان ها در درون مرزهای جغرافیایی را فراهم می کند همچنین باید در نظر داشت که رهبری انقلاب اسلامی بعنوان موضوعی جهانی، تعطیل و توقف پذیر نیست.

انتهای پیام/