همراهی به رسم ابرار/ ترویج کمک به ایتام و نیازمندان ضروری است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، کمک به نیازمندان و رفع مشکل های آنان همواره در جامعه اسلامی از جایگاه والایی برخوردار بوده به گونه ای که هیچ شریعتی از شرایع ملّت‌ها یافت نمی‌شود که همچون دین مقدس اسلام، انسان را بر انفاق و بخشش در راه خیر و نیکی تشویق و ترغیب کرده و او را از بخل و تنگ چشمی برحذر دارد و به همین دلیل است که مسلمانان هیچ گاه نسبت به مسایل همنوعان خود بی تفاوت نبوده و از هر راهی در صدد رفع گرفتاری های آنان برآمده اند.

یتیم نوازی و رفع مشکلات کودکان یتیم و بی سرپرست یکی از جلوه های انسانی در جامعه اسلامی به شمار می رود که دین مبین اسلام همواره بر آن تاکید داشته است و مسلمانان را دعوت می کند تا در حد توان، کمبودهای این افراد را جبران کنند و تربیت و آموزش آنها را بر عهده بگیرند.

هرگاه دستان نوازشگر نیکوکاران بر سر یتیمی فرود آیند و آلام و دردها را از قلب وی بزدایند و نیاز مالی او را تامین کنند، خداوند آنها را در پرتو رحمت الهی قرار می دهد.
 
اهمیت و ارزش اطعام
به بیان دیگر در اهمیت و ارزش اطعام مساکین و نیازمندان همین بس که در وصف اهل بیت (ع) در سوره الانسان خداوند آنها را به سبب همین اطعام چنان می‌ستاید و این اقدام خالصانه و انسانی آنان را بزرگ می‌شمارد که دیگر نمی‌توان فراتر از آن را تصور و تصویر کرد برای افرادی که به دنبال معنا و ارزش اطعام هستند تنها همین سوره الانسان کافی است.

در واقع کسی که به معنای واقعی اطعام برسد همواره در جست‌وجوی نیازمندان خواهد بود تا به وی اطعام کند، اطعام در آموزه‌های قرآنی، به سنت و سیره نبی مکرم اسلام تبدیل شده و نمونه های بسیاری از آن را می توان در آیات قرآنی یافت تاجایی که هر شخصی به دیدار نبی مکرم اسلام می آمد آن حضرت نخستین کاری که پس از سلام و درود انجام می‌داد، فراهم کردن طعام برای ایشان بود.

یکی از زیباترین نمونه های اطعام در ۲۵ ذی الحجه اتفاق افتاد به گونه ای که خداوند سوره هل اتی "سوره انسان" در شأن امیرالمؤمنین (ع)، فاطمه زهرا (س)، امام حسن و امام حسین (ع) نازل کرد چرا که بعد از سه روز روزه، افطارشان را به مسکین، یتیم و اسیر داده و خود تنها با آب افطار می کردند.
 
باید به رسم ابرار به نیازمندان کمک کنیم
در همین رابطه حجت الاسلام علی بامری در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون، با تاکید بر اینکه معنای واقعی اطعام را میتوان در سوره انسان یافت، بیان کرد: این سوره در شأن امیرالمؤمنین (ع)، فاطمه زهرا (س)، امام حسن و امام حسین (ع) نازل شده که به زیبایی و در اوج گرسنگی و نیاز به طعام، آن را در راه خدا به مسکین و یتیم و اسیر اهدا می کنند.

وی افزود: آیات ۸-۲۲ سوره انسان به نقل شیعه و سنی درباره امام علی(ع) و حضرت فاطمه(س) و فرزندانشان امام حسن(ع) و امام حسین(ع) نازل شده است و بیانگر اطعام خالصانه و خداپسندانه ایشان است که بدون هیچ چشمداشتی و  فقط برای رضای خداوند انجام گرفت و خداوند متعال به پاکی و خلوصی عمل ایشان در این سوره گواهی داده است و نمونه های بسیاری از اینگونه اقدامات اهل بیت(ع) را می توان در تاریخ اسلام دید که هر یک به نوبه خود درسی بزرگ برای مسلمانان جهان و افرادی است که به دنبال رسیدن به کمال هستند.

این کارشناس مذهبی با اشاره به اینکه اطعام نیازمندان به عنوان یکی از بهترین آموزه های اسلامی شناخته می شود، گفت: اگر همه مردم به این مهم توجه کنند و کمک به دیگران را جدی گرفته و تنها به دنبال کمک به نیازمندان و گره گشایی از مشکل دیگران باشند دیگر شاهد افزایش چشمگیر نیازمندان و مشکلات ناشی از آن نخواهیم بود.

وی ادامه داد: در آیات ۲۲- ۱۰ سوره انسان، خداوند از پاداش‌های بزرگ و غیرقابل تصور در مقابل کمک به نیازمندان خبر می‌دهند هرچند باید به این مهم نیز توجه شود که اطعام در این آیات، اطعام واجب نیست؛ بلکه اطعام‌کنندگان خود به آن نیاز داشتند یعنی درست در زمانی که سه روز گرسنگی را تحمل کرده این عمل را انجام می دهند که حاکی از اوج ایثار اطعام‌کنندگان از نظر اخلاق و رفتار و دلیل بر خلوص و فداکاری ایشان است، کمک به آزادی زندانیان، کمک به خانواده های بی سرپرست و کمک به نیازمندان در قالب طرح به رسم ابرار یکی از زیباترین اقداماتی است که امسال شاهد آن بوده ایم و امید است ادامه پیدا کند.

بامری با تاکید بر اینکه خداوند در قرآن اطعام به نیازمندان را صفت ابرار و نیکان دانسته است، اذعان کرد: با توجه به آیات سوره انسان، قرآن توضیح می‌دهد که ریشه اطعام به نیازمندان را باید در خصوصیات بی نظیر انسانی و نیک اندیشی اهل بیت(ع) یافت و این مهم به تنهایی برای هر انسان نیک اندیشی می تواند نقشه راهی برای رسیدن به کمال الهی باشد.
 
انتهای پیام/