به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون؛ بازخوانی اش هم سخت است و جانکاه. آتش در صبح روز سه شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۷ شعله ور شد و 4 دختر بچه مظلوم و بیگناه به زیر خروارها خاک رفتند. نو گلانی که هر یک امید خانواده بودند و آینده سازانی برای مملکت اما در سایه غفلت، کوتاهی و ضعف نظارت ها پرپر شده و یک ایران در غم فراق شان به سوگ نشست.
سوختن و ساختن و دم نزدن در سیستان وبلوچستان گویا به یک سنت تبدیل شده است. نمایش شکلک های محزون و لباس های مشکی و اشک های تمساح مدیران در برابر دوربین یک عادت و وعده های پوچ مسئولان یک فرهنگ و سر در گریبان بردن خانواده های داغدار هم به یک روزمرگی مبدل شده است. اما این تابوی زشت و ناپسند چه زمانی و به دست چه کسانی باید شکسته شود؟
آذر 97 بود که وزیر و وکیل و رئیس و مدیر و استاندار و... سراسیمه خود را به زاهدان رساندند و سر به زیر، دو زانوی ادب در برابر خانواده قربانیان مدرسه اسوه حسنه به زمین زدند و قول جبران و برخورد جدی با مسببان و گزارش عملکرد را دادند اما به راستی قدیمی ها گُل گفته اند که " خاک سردی می آورد" و خیلی زود همه چیز فراموش شد لیک این خاک برای یک ملت آتش سرخ به یادگار گذاشت و برای مسئولان وقت آینده ای سبز.
مقدمه چینی بس است. مدیرکل وقت آموزش و پرورش سیستان وبلوچستان که حادثه آتش سوزی مدرسه اسوه حسنه در زمان مدیریت وی به وقوع پیوست پس از آن حادثه نه توبیخ شد و نه برکنار بلکه خودش را به وزارتخانه رساند و پایتخت نشین شد.
مدیر آموزش و پرورش منطقه نیز ابتدا استعفا داد اما پس از آنکه آبها از آسیاب افتاد از مدیریت شهرستانی به معاونت اداره کل رسید و روزش را از نو شروع کرد.
مدیر، معلم و متولیان پیش دبستانی نیز رها شده و هیچ خبری از آخرین وضعیت برخورد با آنها نیست و ساختمان غیراستاندار آن مدرسه نیز نوسازی و تعمیر شد اما تلخ ترین خاطره آن دوران سخت؛ برگزاری جشن تولدی است که دیروز خانواده "مانا" برای فرزندشان آن هم در کنار مزار دختر گرفتند. سخت تر آنکه در هفتمین روز درگذشت این دختران مظلوم، مراسم ختم خانواده ها نیز برپا شد که هیچکس اطلاعی از آن نداشت و امروز خانواده ها از آن پرده برداری کردند.
بسیاری بر این باورند که خانواده قربانیان از سوی مدیران دولتی و وزارت خانه ای مورد دلجویی قرار گرفته اند، ده ها سفر مکه و کربلا رفته و صاحب خانه شده و دیه های میلیاردی گرفته اند ولی در واقعیت همه اینها کذب بوده که اگر هم حقیقت بود باز هم برای جلوگیری از حوادث احتمالی آینده باید با مسببان حادثه به شدت برخورد می شد.
حرفهای مردمی بیانگر عواطف و احساسات آنهاست اما در حقیقت آن آتش برای مسئولان آموزش و پرورش سیستان وبلوچستان گلستان شد و با ارتقاء درجه خاک غربت بر پیکر این خانواده ها پاشیدند و قائله خاتمه یافت.
حال روی سخنم با شماست. جناب آقای حسینی؛ سرپرست محترم وزارت آموزش و پرورش، مدیر کل جدید شما در استان کوتاهی کرد و در میان تمامی جلسات و دیدارها و افتتاح ها روی نام خانواده این قربانیان خط قرمز کشید اما شما که مقام بالا دست هستید بگوئید چرا؟!
یادداشت: سیدمجتبی طباطبایی زاده
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه