به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریک"؛ "ویکتوریا گاگلیاردو سیلور" نویسنده روزنامه انگلیسی ایندیپندنت نوشت، اتحادیه ضد افترا تخمین می زند که افراط گرایان در سال 2019 دست کم در 50 قتل دست داشته اند. زنان و رنگین پوست ها همچنان در ترس زندگی می کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تیتریک, ایندیپندنت,
د
ومین سالگرد شورش های سوپرماسیستی سفیدپوستان در شارلوتزویل در ایالت ویرجینیا، زمان انعکاس این است که مرگ "هِدِر هِیِر" چه چیز را به آمریکا یادآور می شود.
هِیِر 32 ساله، قربانی خشونت نژادپرستانه شد و هنگامی که معترضِ نفرت سفیدپوستان افراط گرا بود، جان خود را از دست داد، باید اجماعی وجود داشته باشد که این فاجعه را در تضاد با ارزش های آمریکایی بداند.
چیزی که باید پیش از قتل هِیِر رخ می داد و تغییر می کرد، هنوز تغییر نکرده است. اما در عوض، همان لفاظی هایی که منجر به کشته شدن هِیِر شد همچنان برای نفوذ در گفتمان ملی ما ادامه یافته است.
در پی شارلوتزویل، مردم به عزاداری دسته جمعی پرداختند، اما بسیج سیاسی یا فرهنگی اندکی وجود داشت. تقریبا به نظر می رسید که کشور به خاطر آگاهی از اینکه برتری جویان سفیدپوست یک آمریکایی ضد نژادپرستی را کشته اند، دچار شوکی شدید شده بود.
آمریکایی ها پس از چند مرتبه شمع روشن کردن، به زندگی عادی خود بازگشتند و گویا این حادثه به فراموشی سپرده شد. هیچ درخواستی برای تغییر، پاسخگویی و اقدامی در جهت قتل هِدِر هِیِر وجود نداشت. این رضایتمندی از خود و انتخاب ترامپ به عنوان رئیس جمهور در سال 2016 به ملی گرایان سفیدپوست اجازه داد تا همچنان جسور و مشروع باقی بمانند و مرکز کشور ما را با ایدئولوژی های سمی خود آلوده کنند.
در واقع، شارلوتزویل نقطه عطفی در مبارزه ای مدرن با نژادپرستی بود. وقتی ملی گرایان سفیدپوست شاهد مقاومت گسترده در برابر ایدئولوژی خود نبودند، دریافتند که این خشونت قابل قبول و حتی عادی تلقی می شود.
گذشته از تمام اینها، شخصِ ترامپ پس از مرگ هِیِر گفت: "افراد بسیار خوبی در هر دو طرف وجود دارند."
اما به عقیده ما، افراد بسیار خوب، معترضان ضد نژادپرستی را با اتومبیل خود به قتل نمی رسانند.
وقتی تیرانداز "اِل پاسو" خانواده های مهاجر اسپانیایی را هدف گلوله قرار داد در مانیفست خود به لفاظی های ترامپ در مورد درخواست خشونت اشاره کرد، وقتی تیرانداز "دِیتون" برادر خود را به گلوله بست، وقتی مکان های عبادت یهودیان مورد حمله واقع می شود، روشن می سازد که آمریکا در برابر افرادی مانند هِدِر هِیِر شکست خورده است.
"گاگلیاردو" نویسنده این یادداشت گفت که من یکی از آنها هستم و این اوضاع وحشتناک و طاقت فرسا است. من به عنوان یک زن سیاه پوست از حضور در مکان های عمومی و از هویت خودم وحشت دارم، زیرا ممکن است من نیز مورد خشونت ناسیونالیستی سفیدپوستان قرار بگیرم. وقتی به مراسم های مذهبی و کنفرانس ها می روم به دنبال بهترین راه خروج هستم. به عنوان زن روزنامه نگاری که از ناسیونالیسم سفیدپوستان می نویسد، همیشه کسی را که مرا هدف قرار داده در پشت سر خودم حس می کنم، اما اجازه نمی دهم که ترس مرا خاموش کند.
هِدِر هِیِر خاموش نماند. وی در برابر نژادپرستی ایستاد و بهای نهایی فعالیت خود را پرداخت. ما به خاطر او نمی توانیم اجازه دهیم که افراط گرایان برتری جوی سفیدپوست در آمریکا مقبول بوده و مورد استقبال قرار گیرند.
ما با هم به عنوان آمریکایی علیه خشونت بسیج می شویم. همه ما باید مانند هِیِر باشیم و به طور جدی در مخالفت با نژادپرستی و خشونتی که کشور ما را از هم گسسته، ایستادگی کنیم.
انتهای پیام/
, د
,ومین سالگرد شورش های سوپرماسیستی سفیدپوستان در شارلوتزویل در ایالت ویرجینیا، زمان انعکاس این است که مرگ "هِدِر هِیِر" چه چیز را به آمریکا یادآور می شود.
,هِیِر 32 ساله، قربانی خشونت نژادپرستانه شد و هنگامی که معترضِ نفرت سفیدپوستان افراط گرا بود، جان خود را از دست داد، باید اجماعی وجود داشته باشد که این فاجعه را در تضاد با ارزش های آمریکایی بداند.
,چیزی که باید پیش از قتل هِیِر رخ می داد و تغییر می کرد، هنوز تغییر نکرده است. اما در عوض، همان لفاظی هایی که منجر به کشته شدن هِیِر شد همچنان برای نفوذ در گفتمان ملی ما ادامه یافته است.
,,
, در پی شارلوتزویل، مردم به عزاداری دسته جمعی پرداختند، اما بسیج سیاسی یا فرهنگی اندکی وجود داشت. تقریبا به نظر می رسید که کشور به خاطر آگاهی از اینکه برتری جویان سفیدپوست یک آمریکایی ضد نژادپرستی را کشته اند، دچار شوکی شدید شده بود.
,آمریکایی ها پس از چند مرتبه شمع روشن کردن، به زندگی عادی خود بازگشتند و گویا این حادثه به فراموشی سپرده شد. هیچ درخواستی برای تغییر، پاسخگویی و اقدامی در جهت قتل هِدِر هِیِر وجود نداشت. این رضایتمندی از خود و انتخاب ترامپ به عنوان رئیس جمهور در سال 2016 به ملی گرایان سفیدپوست اجازه داد تا همچنان جسور و مشروع باقی بمانند و مرکز کشور ما را با ایدئولوژی های سمی خود آلوده کنند.
,,
, ,
در واقع، شارلوتزویل نقطه عطفی در مبارزه ای مدرن با نژادپرستی بود. وقتی ملی گرایان سفیدپوست شاهد مقاومت گسترده در برابر ایدئولوژی خود نبودند، دریافتند که این خشونت قابل قبول و حتی عادی تلقی می شود.
,گذشته از تمام اینها، شخصِ ترامپ پس از مرگ هِیِر گفت: "افراد بسیار خوبی در هر دو طرف وجود دارند."
,اما به عقیده ما، افراد بسیار خوب، معترضان ضد نژادپرستی را با اتومبیل خود به قتل نمی رسانند.
,,
, ,
وقتی تیرانداز "اِل پاسو" خانواده های مهاجر اسپانیایی را هدف گلوله قرار داد در مانیفست خود به لفاظی های ترامپ در مورد درخواست خشونت اشاره کرد، وقتی تیرانداز "دِیتون" برادر خود را به گلوله بست، وقتی مکان های عبادت یهودیان مورد حمله واقع می شود، روشن می سازد که آمریکا در برابر افرادی مانند هِدِر هِیِر شکست خورده است.
,,
, ,
"گاگلیاردو" نویسنده این یادداشت گفت که من یکی از آنها هستم و این اوضاع وحشتناک و طاقت فرسا است. من به عنوان یک زن سیاه پوست از حضور در مکان های عمومی و از هویت خودم وحشت دارم، زیرا ممکن است من نیز مورد خشونت ناسیونالیستی سفیدپوستان قرار بگیرم. وقتی به مراسم های مذهبی و کنفرانس ها می روم به دنبال بهترین راه خروج هستم. به عنوان زن روزنامه نگاری که از ناسیونالیسم سفیدپوستان می نویسد، همیشه کسی را که مرا هدف قرار داده در پشت سر خودم حس می کنم، اما اجازه نمی دهم که ترس مرا خاموش کند.
,هِدِر هِیِر خاموش نماند. وی در برابر نژادپرستی ایستاد و بهای نهایی فعالیت خود را پرداخت. ما به خاطر او نمی توانیم اجازه دهیم که افراط گرایان برتری جوی سفیدپوست در آمریکا مقبول بوده و مورد استقبال قرار گیرند.
,ما با هم به عنوان آمریکایی علیه خشونت بسیج می شویم. همه ما باید مانند هِیِر باشیم و به طور جدی در مخالفت با نژادپرستی و خشونتی که کشور ما را از هم گسسته، ایستادگی کنیم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه