به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، دفاع مقدس ملت ایران در آخرین سال خود شاهد حوادث تلخ و شیرین بسیاری بود. فشار طاقت فرسای قدرت‌های استکباری، جمهوری اسلامی ایران را با مشکلات فراوانی در زمینه‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی مواجه ساخته بود. از سوی دیگر، رژیم متجاوز بعثی نیز با استفاده از حمایت‌های گسترده شرق و غرب، ضمن بازسازی ارتش شکست خورده عراق، برای هجومی دوباره خود را آماده می‌کرد.
بنابر این چهار روز پس از پذیرش قطعنامه 598 سازمان ملل، قوای رژیم بغداد در 31/4/1367 به منظور تصرف بخش‌هایی از ایران، تجاوز گسترده‌ای را آغاز کردند؛ در این عملیات که سازمان مجاهدین آن را عملیات «فروغ جاویدان» نامیدند، رجوی خود شخصاً و مطابق معمول، شرکت نداشت و از داخل خاک عراق، عملیات را هدایت می‌کرد. فرمان آتش را نیز مریم رجوی و البته از محل امنی در خاک عراق صادر کرد.
این حرکت سریع و حساب شده دشمن، طراحان جنگ و رزمندگان را غافل‌گیر کرد. به محض رسیدن خبر هجوم منافقین و ارتش عراق به شهرهای مختلف کشور، خیل عظیمی از نیروهای داوطلب به سوی جبهه‌ها روانه شدند و تحت عنوان عملیات «مرصاد» به سرکوب حملات عراق و منافقین پرداختند. همین امر، محاسبات دشمن را در تصرف بخشی از کشور ایران برهم زد.
عملیات مرصاد در تاریخ 5/5/1367 با فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب‌اسلامی و با پشتیبانی هوا نیروز ارتش و با رمز «یا صاحب الزمان (عج)» برای مقابله با حرکت منافقین و بازپس‌گیری مناطق اشغال شده و با هدف انهدام عناصر ضدانقلاب انجام شد که طی چندین ساعت، صدها تن از منافقین به هلاکت رسیدند و مابقی پا به فرار گذاشتند.
شکست سنگین سازمان مجاهدین خلق در عملیات مرصاد ضربه شدیدی بر روحیه باقی مانده نیروهای این سازمان وارد کرد. بسیاری از افراد سازمان که به اسارت درآمده بودند، از سرخوردگی و بن‌بست سازمان سخن به میان می‌آوردند و بسیاری دیگر نیز که موفق به فرار از سلطه سازمان شده بودند، به ایران بازگشته و یا به کشورهای اروپایی رفتند. صدام نیز 10 روز پس از این شکست با برقراری آتش بس در تمام طول خطوط جنگ موافقت کرد.
عملیات مرصاد نقطه شکست سازمان مجاهدین خلق درعراق بود. سازمان درپی این عملیات و تحولاتی که در روابط ایران و عراق به وجود آمد هر روز و بیش از پیش منزوی شد. این پیروزی بزرگ و کشتار دسته جمعیِ بدترین و خبیث‌ترین دشمنان اسلام، موجب رضایت خاطر رزمندگان اسلام شد و پایان نبرد هشت ساله دفاع مقدس با این عملیات درخشان مرصاد انجام گرفت.
در تیر ماه سال 1367 صدام حسین طی یک نطق تلویزیونی اعلام کرد: "....بعد از مدتی خواهید دید که چگونه مجاهدین خلق به اعماق خاک خودشان نفوذ خواهند کرد و همین طور پیوستن مردم ایران به صفوف آن‌ها را خواهید دید." به این ترتیب شش روز پس از قبول قطعنامه 598 شورای امنیت توسط ایران، نیروهای عراقی توافقات این قطعنامه را زیر پا گذاشته و مجدداً در جنوب و حوالی خرمشهر حمله کردند تا راه نفوذ برای ارتش مجاهدین خلق باز شود و حتی توانستند تا آستانه تصرف آن هم پیش بروند. به این ترتیب نیروهای دفاعی ایران در جبهه های جنوبی مستقر شدند. در این زمان سازمان مجاهدین عملیاتی با نام "فروغ جاویدان" را از مرزهای غرب ایران آغاز کرد.
در آن تاریخ نیروهای نظامی موسوم به "سازمان مجاهدین خلق" فاصله تنگه پاتاق تا منطقه چهارزیر در 34 کیلومتری کرمانشاه را با سرعت خیلی زیاد طی کردند. به دلیل هجوم همزمان ارتش عراق به جبهه جنوب، بخش عمده‌ای از توان نظامی ایران در جبهه های جنوب غربی مشغول دفع تهاجم عراق بودند. به همین دلیل در برابر حرکت ستون های مجاهدین، مقاومت محکمی وجود نداشت و با پشتیبانی نیروهای عراقی ، مجاهدین با سرعت زیاد در این جبهه پیشروی کردند.آن ها توانستند شهرهای قصر شیرین، سرپل ذهاب و اسلام آباد غرب را اشغال و تخریب کرده و به سرعت از طریق بزرگراه به سمت کرمانشاه پیش روی کنند.
هم زمان با عملیات فروغ جاویدان از سوی سازمان مجاهدین خلق، ارتش عراق نیز در روز 31 تیرماه 1367 چندین روستای ایران در اطراف کرمانشاه شامل: زرده، نسار دیره و شاه ماردیره از توابع شهرستان گیلانغرب، شیخ صله ا توابع شهرستان ثلاث باباجانی، دوران از توابع شهرستان پاوه و روستای باباجانی از توابع شهرستان دالاهو را با بمب های گازخردل و کاز اعصاب بمباران کرد. این بمباران ها به مرگ صدها غیر نظامی و مجروحیت چندین هزار نفر از افراد غیر نظامی انجامید. دام ها و زمین های کشاورزی که محل معیشت مردم بود نابود و تا مدت ها آلوده شد. بسیاری از مجروحان این روستا به دلیل آثار بمب های شیمیایی به بیمارهای اعصاب، سرطان و.... مبتلا شده و کودکان ناقص‌الخلقه در این روستا به دنیا آمدند. در این میان بسته شدن جاده ارتباطی روستاها به کرمانشاه توسط مجاهدین خلق در ناتوانی مردم برای اعزام به بیمارستان و بالا رفتن تلفات انجامید و از سوی دیگر به دلیل نداشتن سابقه پزشکی بسیاری از مجروحان شیمیایی تا سال ها شناسیی نشده و از خدمات درمانی محروم ماندند.
عملیات مرصاد، پاتک نیروهای نظامی ایران در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان می‌باشد. سرانجام عملیات مرصاد در پنجم مرداد ماه 1367 با رمز (یا علی) و به منظور مقابله با منافقین در منطقه اسلام آباد غرب و کرند غرب در استان کرمانشاه آغاز گردید. نیروهای نظامی ایران در ابتدا منتظر شدند تا مجاهدین به اندازه کافی در خاک ایران نفوذ کنند تا از برد پشتیبانی عراقی ها خارج شوند. آن ها ابتدا نیروهای چترباز را در پشت سر مجاهدین پیاده کردند. سپس هواپیماهای اف-4 نیروی هوایی ستون زرهی مجاهدین را بمباران کردند در ادامه بالگردهای نیروی زمینی ارتش و سپاه به باقی مانده نیروهای مجاهدین حمله کردند.
برخی از کارشناسان جنگ و فرماندهان نظامی در ایران ترور علی صیاد شیرازی فرمانده سابق نیروی زمینی ارتش را به دلیل تدابیر وی در عملیات مرصاد و شکست سنگین منافقین در این عملیات تفسیر می کنند.
نیروهای ایران در جایی که نیروهایشان برتری نسبی داشت به کمین نشستند و در منطقه چهارزبر، با احداث تعدادی خاکریز و یک خط دفاعی مستحکم در انتظارآن ها بودند. این عملیات سه روز به طول انجامید. در روز اول، هدف سد کردن هجوم مجاهدین خلق بود. در این روز نیروی هوایی ارتش وارد عمل نشد. چرا که پایگاه نوژه بمباران شده بود و انجام عملیات پاکسازی باند فرود قدری فرصت را از آن ها می گرفت. به همین دلیل نیروی هوایی با یک روز تاخیر عملیات را ادامه داد. در روز دوم حرکت نیروی زمینی ارتش صورت گرفت که با پشتیبانی نیروی هوایی و هوانیروز همراه شد و در روز سوم یگان های مجاهدین خلق به کلی منهدم شدند.
فرماندهی این عملیات بر عهده سرهنگ علی صیاد شیرازی بود که در سال 1378 توسط سازمان مجاهدین خلق ایران ترور شد.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه