چرا نسل امروز از فرزند آوری فاصله گرفته است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنان کویر از کرمان؛ زنان ایرانی در دو نسل پیش مثل تمام زنان جهان، بچه های زیادی به دنیا می آوردند؛ به عبارت دیگر زنان از نظر بیولوژیکی تا زمانی که به دوره ی یائسگی نمی رسیدند فرزند آوری داشتند.

بسیاری از مادربزرگ های ما بیش از ده بار زایمان داشتند حتی برخی از آنان تعداد زایمان هایشان به نوزده تا هم می رسید.

شاهد عینی تعداد خاله و عمه، عمو و دایی هایی ست که هرکدام از ما داریم.

بی شک اگر از نسل دهه ی پنجاه و یا شصت سوال کنیم که چند خاله،دایی، عمو یا دایی دارید حتما به شما آمار جالبی می دهند و به ندرت پیش می آید که بگویند نداریم.

این در شرایطی ست که مادربزرگ هایمان از تعداد زایمان هایشان حداقل دو و یا سه فرزند را در اثر بیماری هایی چون وبا ، آبله و سرخک از دست می دادند و جالبتر آنکه امکانات رفاهی آن دوران بسیار محدود و شرایط معیشتی سخت بود.

اما جای اندیشه است که اگر از کودکان امروز و یا فردا سوال بپرسیم که چند خاله ، عمه ، عمو و یا دایی دارید پاسخی جز تاسف نخواهیم شنید ،  براستی چرا با وجود امکانات رفاهی، معیشتی و پزشکی که قابل مقایسه با دوران مادربزرگ هایمان نیست فرزند آوری در میان زنان ایرانی کاهش یافته است.

به نظر می رسد زن ها در شرایط کنونی سهم بیشتری در زندگی برای خودشان می خواهند ، در حالی که نقش اصلی خود را که تربیت نسلی امیدوار و سالم است را از یاد برده اند ؛ زن ها به دنبال استقلال اقتصادی و اجتماعی بیشتری هستند و متاسفانه فکر میکنند که که اگر بچه دار شوند ممکن است بسیاری از این امتیازات را از دست بدهند.

مثلا اگر در رابطه با شغلشان ارتقاء بگیرند به خاطر فرزندانشان باید از آن چشم پوشی کنند ، زیرا زمانی که در اختیار دارند باید به بچه اختصاص بدهند و این در حالی است که یک زن ایرانی ثابت کرده است ؛ که می تواند هم انسانی موفق در عرصه های اجتماعی باشد و هم مادر نمونه.

از طرفی تحصیلات نیز در این میان بسیار تاثیر گذار بوده است. تحصیلات یکی از عواملی ست که علاوه بر آنکه بهانه ایی شده برای ازدواج نکردن دختران جوان در بچه دار نشدن زنان متاهل نیز دلیل محکم و قانع کننده ایی گردیده است.

آنچه که دیده می شود این است که متاسفانه امروزه به خانه داری و بچه داری به عنوان یک وظیفه ایی که جلوه ی شخصیتی و  اجتماعی زنان را می کاهد نگاه می شود.

 این در حالی ست که اگر به سیره ی ائمه معصوم بنگریم به خوبی درخواهیم یافت که بهترین جایگاه زنان در خانه و پرورش نسل و کودکانی ست که هر کدام می توانند در جامعه نقش مهمی داشته و تاثیرگذار باشند.

به واقع می توان گفت زن با پرورش و تربیت کودکانی متعهد و پاک دامن می تواند حضور و نقشی پررنگ در جامعه داشته باشد.

انتهای پیام/ه