به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سبلان‌ما، داستان راه‌آهن و اردبیلی‌ها، مثنوی هفتاد من است. «راه‌آهن» خیلی وقت است که مرزهای یک پروژه عمرانی را درنوردیده و به «نماد حسرت مردم استان» بدل شده است. قطاری که به اردبیل نرسیده استانداران و نمایندگان بسیاری را زیر گرفته و کارنامه بسیاری از مسئولین را به دست چپشان داده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سبلان‌ما,برخی نمایندگان برای اینکه از زیر بار مسئولیت خطیر راه‌آهن جان سالم به در ببرند، به کل صورت مساله را پاک کرده و تکمیل پروژه را «خیانت» جلوه دادند؛ از رانش‌ها و «مشکلات فنی» سخن به میان آوردند و «تغییر مسیر» را پیشنهاد دادند! برخی مسئولین، از درِ شعارهایی همچون «فاینانس خارجی» وارد شدند که خودشان هم به تحققش روزنه امیدی نداشتند. اما فارغ از تنوع جبهه‌گیری‌ها، پاسخی که دریافت می‌کردند یکسان بود؛ رویگردانی مردم!
اردبیلی‌ها در این ۱۴ سال که از آغاز پروژه می‌گذرد آن قدر گوششان از وعده و وعیدهای رنگارنگ پر شده که تا خود شخصا سوار قطار نشوند و از کوپه‌هایش دره‌ها و تپه‌های منتهی به قیزیل اوزن را به نظاره ننشینند به کمتر وعده‌ای دل می‌بندند، اما گویا ورق برگشته است و «رویای آهنی» در حال محقق شدن است.
افزایش سریالی و تصاعدی بودجه‌های سنواتی پروژه از حدود ۳۰ میلیارد تومان در سال ۹۵ به ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ در کنار اختصاص فاینانس داخلی ۷۵۰ میلیارد تومانی، مشکل اعتباری راه‌آهن اردبیل را یک بار برای همیشه مرتفع کرد. افزایش چشمگیر اعتبار تزریق شده به پروژه از ۷ میلیارد تومان در سال ۹۴ به ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۹۷ نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. به پشتوانه همین اعتبارات مناسب، «پیمانکاران ناتوان» به سرعت از پروژه کنار گذاشته شدند و اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور به «اولویت اول دولت» در توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور بدل شد. چیزی که نه از زبان یک مسئول استانی، که توسط مقام اول اجرایی کشور بیان شد.
به موازات این فعل و انفعالات، مسیر صعب‌العبور اردبیل-میانه در مقابل اتفاق مثال‌زدنی مجمع نمایندگان استان و پیگیری‌های شبانه‌روزی دولت محلی در خصوص راه‌آهن، قافیه را باخت! آخرین گزارش‌ها حکایت از پیشرفت ۸۰ درصدی عملیات زیرسازی پروژه دارد. تکمیل زیرسازی تا پایان سال‌جاری هدف‌گذاری شده و ریل‌گذاری ۱۰۰ کیلومتر از مسیر برای نیمه دوم امسال در نظر گرفته شده است. روند پیشرفت پروژه در بازدیدهای مکرر مسئولین و جلسات منظم هفتگی در تهران به دقت رصد می‌شود و هر مانعی در کوچکترین زمان ممکن از سر راه برداشته می‌شود. به نظر می‌رسد نماد حسرت مردم اردبیل به شدت ترک برداشته و رویای راه‌آهن دست‌یافتنی‌تر از هر زمان دیگری است.
مصطفی جمشیدی
انتهای پیام/آ
برخی نمایندگان برای اینکه از زیر بار مسئولیت خطیر راه‌آهن جان سالم به در ببرند، به کل صورت مساله را پاک کرده و تکمیل پروژه را «خیانت» جلوه دادند؛ از رانش‌ها و «مشکلات فنی» سخن به میان آوردند و «تغییر مسیر» را پیشنهاد دادند! برخی مسئولین، از درِ شعارهایی همچون «فاینانس خارجی» وارد شدند که خودشان هم به تحققش روزنه امیدی نداشتند. اما فارغ از تنوع جبهه‌گیری‌ها، پاسخی که دریافت می‌کردند یکسان بود؛ رویگردانی مردم!
اردبیلی‌ها در این ۱۴ سال که از آغاز پروژه می‌گذرد آن قدر گوششان از وعده و وعیدهای رنگارنگ پر شده که تا خود شخصا سوار قطار نشوند و از کوپه‌هایش دره‌ها و تپه‌های منتهی به قیزیل اوزن را به نظاره ننشینند به کمتر وعده‌ای دل می‌بندند، اما گویا ورق برگشته است و «رویای آهنی» در حال محقق شدن است.
افزایش سریالی و تصاعدی بودجه‌های سنواتی پروژه از حدود ۳۰ میلیارد تومان در سال ۹۵ به ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ در کنار اختصاص فاینانس داخلی ۷۵۰ میلیارد تومانی، مشکل اعتباری راه‌آهن اردبیل را یک بار برای همیشه مرتفع کرد. افزایش چشمگیر اعتبار تزریق شده به پروژه از ۷ میلیارد تومان در سال ۹۴ به ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۹۷ نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. به پشتوانه همین اعتبارات مناسب، «پیمانکاران ناتوان» به سرعت از پروژه کنار گذاشته شدند و اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور به «اولویت اول دولت» در توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور بدل شد. چیزی که نه از زبان یک مسئول استانی، که توسط مقام اول اجرایی کشور بیان شد.
به موازات این فعل و انفعالات، مسیر صعب‌العبور اردبیل-میانه در مقابل اتفاق مثال‌زدنی مجمع نمایندگان استان و پیگیری‌های شبانه‌روزی دولت محلی در خصوص راه‌آهن، قافیه را باخت! آخرین گزارش‌ها حکایت از پیشرفت ۸۰ درصدی عملیات زیرسازی پروژه دارد. تکمیل زیرسازی تا پایان سال‌جاری هدف‌گذاری شده و ریل‌گذاری ۱۰۰ کیلومتر از مسیر برای نیمه دوم امسال در نظر گرفته شده است. روند پیشرفت پروژه در بازدیدهای مکرر مسئولین و جلسات منظم هفتگی در تهران به دقت رصد می‌شود و هر مانعی در کوچکترین زمان ممکن از سر راه برداشته می‌شود. به نظر می‌رسد نماد حسرت مردم اردبیل به شدت ترک برداشته و رویای راه‌آهن دست‌یافتنی‌تر از هر زمان دیگری است.
مصطفی جمشیدی
انتهای پیام/آ
برخی نمایندگان برای اینکه از زیر بار مسئولیت خطیر راه‌آهن جان سالم به در ببرند، به کل صورت مساله را پاک کرده و تکمیل پروژه را «خیانت» جلوه دادند؛ از رانش‌ها و «مشکلات فنی» سخن به میان آوردند و «تغییر مسیر» را پیشنهاد دادند! برخی مسئولین، از درِ شعارهایی همچون «فاینانس خارجی» وارد شدند که خودشان هم به تحققش روزنه امیدی نداشتند. اما فارغ از تنوع جبهه‌گیری‌ها، پاسخی که دریافت می‌کردند یکسان بود؛ رویگردانی مردم!
اردبیلی‌ها در این ۱۴ سال که از آغاز پروژه می‌گذرد آن قدر گوششان از وعده و وعیدهای رنگارنگ پر شده که تا خود شخصا سوار قطار نشوند و از کوپه‌هایش دره‌ها و تپه‌های منتهی به قیزیل اوزن را به نظاره ننشینند به کمتر وعده‌ای دل می‌بندند، اما گویا ورق برگشته است و «رویای آهنی» در حال محقق شدن است.
افزایش سریالی و تصاعدی بودجه‌های سنواتی پروژه از حدود ۳۰ میلیارد تومان در سال ۹۵ به ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ در کنار اختصاص فاینانس داخلی ۷۵۰ میلیارد تومانی، مشکل اعتباری راه‌آهن اردبیل را یک بار برای همیشه مرتفع کرد. افزایش چشمگیر اعتبار تزریق شده به پروژه از ۷ میلیارد تومان در سال ۹۴ به ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۹۷ نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. به پشتوانه همین اعتبارات مناسب، «پیمانکاران ناتوان» به سرعت از پروژه کنار گذاشته شدند و اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور به «اولویت اول دولت» در توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور بدل شد. چیزی که نه از زبان یک مسئول استانی، که توسط مقام اول اجرایی کشور بیان شد.
به موازات این فعل و انفعالات، مسیر صعب‌العبور اردبیل-میانه در مقابل اتفاق مثال‌زدنی مجمع نمایندگان استان و پیگیری‌های شبانه‌روزی دولت محلی در خصوص راه‌آهن، قافیه را باخت! آخرین گزارش‌ها حکایت از پیشرفت ۸۰ درصدی عملیات زیرسازی پروژه دارد. تکمیل زیرسازی تا پایان سال‌جاری هدف‌گذاری شده و ریل‌گذاری ۱۰۰ کیلومتر از مسیر برای نیمه دوم امسال در نظر گرفته شده است. روند پیشرفت پروژه در بازدیدهای مکرر مسئولین و جلسات منظم هفتگی در تهران به دقت رصد می‌شود و هر مانعی در کوچکترین زمان ممکن از سر راه برداشته می‌شود. به نظر می‌رسد نماد حسرت مردم اردبیل به شدت ترک برداشته و رویای راه‌آهن دست‌یافتنی‌تر از هر زمان دیگری است.
مصطفی جمشیدی
انتهای پیام/آ
برخی نمایندگان برای اینکه از زیر بار مسئولیت خطیر راه‌آهن جان سالم به در ببرند، به کل صورت مساله را پاک کرده و تکمیل پروژه را «خیانت» جلوه دادند؛ از رانش‌ها و «مشکلات فنی» سخن به میان آوردند و «تغییر مسیر» را پیشنهاد دادند! برخی مسئولین، از درِ شعارهایی همچون «فاینانس خارجی» وارد شدند که خودشان هم به تحققش روزنه امیدی نداشتند. اما فارغ از تنوع جبهه‌گیری‌ها، پاسخی که دریافت می‌کردند یکسان بود؛ رویگردانی مردم!
اردبیلی‌ها در این ۱۴ سال که از آغاز پروژه می‌گذرد آن قدر گوششان از وعده و وعیدهای رنگارنگ پر شده که تا خود شخصا سوار قطار نشوند و از کوپه‌هایش دره‌ها و تپه‌های منتهی به قیزیل اوزن را به نظاره ننشینند به کمتر وعده‌ای دل می‌بندند، اما گویا ورق برگشته است و «رویای آهنی» در حال محقق شدن است.
افزایش سریالی و تصاعدی بودجه‌های سنواتی پروژه از حدود ۳۰ میلیارد تومان در سال ۹۵ به ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ در کنار اختصاص فاینانس داخلی ۷۵۰ میلیارد تومانی، مشکل اعتباری راه‌آهن اردبیل را یک بار برای همیشه مرتفع کرد. افزایش چشمگیر اعتبار تزریق شده به پروژه از ۷ میلیارد تومان در سال ۹۴ به ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۹۷ نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. به پشتوانه همین اعتبارات مناسب، «پیمانکاران ناتوان» به سرعت از پروژه کنار گذاشته شدند و اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور به «اولویت اول دولت» در توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور بدل شد. چیزی که نه از زبان یک مسئول استانی، که توسط مقام اول اجرایی کشور بیان شد.
به موازات این فعل و انفعالات، مسیر صعب‌العبور اردبیل-میانه در مقابل اتفاق مثال‌زدنی مجمع نمایندگان استان و پیگیری‌های شبانه‌روزی دولت محلی در خصوص راه‌آهن، قافیه را باخت! آخرین گزارش‌ها حکایت از پیشرفت ۸۰ درصدی عملیات زیرسازی پروژه دارد. تکمیل زیرسازی تا پایان سال‌جاری هدف‌گذاری شده و ریل‌گذاری ۱۰۰ کیلومتر از مسیر برای نیمه دوم امسال در نظر گرفته شده است. روند پیشرفت پروژه در بازدیدهای مکرر مسئولین و جلسات منظم هفتگی در تهران به دقت رصد می‌شود و هر مانعی در کوچکترین زمان ممکن از سر راه برداشته می‌شود. به نظر می‌رسد نماد حسرت مردم اردبیل به شدت ترک برداشته و رویای راه‌آهن دست‌یافتنی‌تر از هر زمان دیگری است.
مصطفی جمشیدی
انتهای پیام/آ
برخی نمایندگان برای اینکه از زیر بار مسئولیت خطیر راه‌آهن جان سالم به در ببرند، به کل صورت مساله را پاک کرده و تکمیل پروژه را «خیانت» جلوه دادند؛ از رانش‌ها و «مشکلات فنی» سخن به میان آوردند و «تغییر مسیر» را پیشنهاد دادند! برخی مسئولین، از درِ شعارهایی همچون «فاینانس خارجی» وارد شدند که خودشان هم به تحققش روزنه امیدی نداشتند. اما فارغ از تنوع جبهه‌گیری‌ها، پاسخی که دریافت می‌کردند یکسان بود؛ رویگردانی مردم!
,اردبیلی‌ها در این ۱۴ سال که از آغاز پروژه می‌گذرد آن قدر گوششان از وعده و وعیدهای رنگارنگ پر شده که تا خود شخصا سوار قطار نشوند و از کوپه‌هایش دره‌ها و تپه‌های منتهی به قیزیل اوزن را به نظاره ننشینند به کمتر وعده‌ای دل می‌بندند، اما گویا ورق برگشته است و «رویای آهنی» در حال محقق شدن است.
,افزایش سریالی و تصاعدی بودجه‌های سنواتی پروژه از حدود ۳۰ میلیارد تومان در سال ۹۵ به ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ در کنار اختصاص فاینانس داخلی ۷۵۰ میلیارد تومانی، مشکل اعتباری راه‌آهن اردبیل را یک بار برای همیشه مرتفع کرد. افزایش چشمگیر اعتبار تزریق شده به پروژه از ۷ میلیارد تومان در سال ۹۴ به ۴۰۰ میلیارد تومان در سال ۹۷ نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. به پشتوانه همین اعتبارات مناسب، «پیمانکاران ناتوان» به سرعت از پروژه کنار گذاشته شدند و اتصال اردبیل به شبکه ریلی کشور به «اولویت اول دولت» در توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور بدل شد. چیزی که نه از زبان یک مسئول استانی، که توسط مقام اول اجرایی کشور بیان شد.
,به موازات این فعل و انفعالات، مسیر صعب‌العبور اردبیل-میانه در مقابل اتفاق مثال‌زدنی مجمع نمایندگان استان و پیگیری‌های شبانه‌روزی دولت محلی در خصوص راه‌آهن، قافیه را باخت! آخرین گزارش‌ها حکایت از پیشرفت ۸۰ درصدی عملیات زیرسازی پروژه دارد. تکمیل زیرسازی تا پایان سال‌جاری هدف‌گذاری شده و ریل‌گذاری ۱۰۰ کیلومتر از مسیر برای نیمه دوم امسال در نظر گرفته شده است. روند پیشرفت پروژه در بازدیدهای مکرر مسئولین و جلسات منظم هفتگی در تهران به دقت رصد می‌شود و هر مانعی در کوچکترین زمان ممکن از سر راه برداشته می‌شود. به نظر می‌رسد نماد حسرت مردم اردبیل به شدت ترک برداشته و رویای راه‌آهن دست‌یافتنی‌تر از هر زمان دیگری است.
,مصطفی جمشیدی
, مصطفی جمشیدی,انتهای پیام/آ
,]
ارسال دیدگاه