به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نافع، محمد احمدی مدیرعامل تشکل حامی کشاورز اسدآباد در یادداشتی نوشت: دشت ممنوعه بحرانی اسدآباد مناسب کشت محصول پر آب بر همچون چغندرقند نیست.
اسدآباد از نظر آب وابستگی کامل به منابع آب زیرزمینی دارد واز این نظر دشت ورشکسته آبی است و این را کارنامه آب دشت یا همان هیدروگراف نشان می‌دهد که همچنان رو به سقوط است و علیرغم اقدامات انجام شده همچون نصب کند و آهسته کنتور و برخورد باچاه‌های غیرمجاز نتوانسته است جلو سقوط آن را بگیرد و این نمودار وضعیت آینده نزدیک آبی دشت را نشان می دهد.
,
برای نجات ته مانده منابع آب دشت نیاز به کار ترویجی قوی و جایگزین کردن کشت های کم آب بر می‌باشد نیاز است جهاد استان و شهرستان در این زمینه به صورت جدی وارد عمل شوند و کشت های جایگزین و کم آب را هر چه سریعتر به کشاورز معرفی و در اختیار آنها قرار دهند؛ کاری که تاکنون متاسفانه با سرعت کند انجام شده است.
,به طور نمونه در همین کشت محصول کلزا اگر کار ترویجی و آموزش جدی داده شود و کشاورز. محصول با تناژ بالا از آن برداشت کند همین اقدام برای نجات و حفظ آب دشت بسیار موثر است.
,اما توسعه آن به کندی صورت گرفته است و کشاورز به علت عدم آموزش. محصول با تناژ پایین از آن برداشت می کند و چون درآمد آن کافی نمی باشد اقدام به کشت این محصول کم آب بر و استراتژیک نمی کند
,همانگونه که آب منطقه‌ای از طریق نصب کنتور و .. مدیریت عرضه آب را کنترل می کند؛ لازم است بر بخش دیگر موضوع حیاتی آب دشت که مدیریت مصرف اب می باشد و نقش پررنگ جهاد کشاورزی استان و شهرستان در اینجا مشخص می شود به صورت جدی مدیریت مصرف را کنترل نمایند.
,کارنامه اب دشت منفی است و این را نمودار وضعیت آب دشت به صورت علمی هر ساله نشان می دهد و آینده آبی دشت تشنه ممنوعه بحرانی اسدآباد را این هیدروگراف مشخص می‌کند نه آمار و ارقامی که ارائه می‌شود.
,در بخش دیگر آب که آگاهی سازی و جلب مشارکت کشاورزان است تقریبا به طور کامل رها شده و اقدامات اندک و تقریبا هیچ است؛ مسئولین جهاد و آب استان این را بدانند که بدون مشارکت کشاورزان تمام اقدامات در زمینه نجات منابع آب زیر زمینی دشت اسدآباد پایدار و ماندگار نخواهد بود.
,کما اینکه در بعضی نقاط کشور به علت این آگاه سازی و دغدغه مندی کشاورزان به صورت خودجوش. اقداماتی را در جهت حفظ منابع آب زیرزمینی محل زندگی شان انجام داده‌اند و موثر هم بوده است
,
مسئله نجات و حفط اب زیر زمینی یک مسئله میان حوضه ای است و نمی‌شود جهاد بگوید من اقدامات خود را مانند سیستم های ابیاری تحت فشار انجام دادم ویا آب منطقه بگوید من نصب کنتور را انجام دادم و تمام برای مدیریت بحران اب دشت باید مسله آب به مسله اصلی هر روستایی و شهروند اسدآبادی تبدیل شود و همه اقشار از دانشگاهیان و نخبگان و کشاورزان و خبرنگاران و ... با درک و زبانی مشترک پای کار بیایند تا این دشت سالیان متمادی پایدار و سرسبز باقی بماند و به سرنوشت شهرهای مجاور همچون کبودرآهنگ و فامنین و قهاوندو.. دچار نشود.
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه