به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت‌الاسلام ساجدی فعال و کارشناس فرهنگی در گفتگو با دیار آفتاب؛ به مناسبت فرارسیدن ایام ولادت امام حسن مجتبی (ع) گفت: حضرت آیت‌الله جوادی آملی در رابطه بااینکه وجود بابرکت امام حسن مجتبی(ع) صفت کریم را در میان ائمه (ع) داشتند می‌فرمایند « تنها واژه‌ای که علمای علم لغت موفق نشدند معنای دقیقی برای آن پیدا کنند همین کلمه کریم است و تنها چیزی که به آن دسترسی پیدا کردند این بود که شخص کریم به کسی می‌گویند که قبل از بیان حاجت، حاجت را برآورده کند.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,ساجدی افزود: مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب خودشان در رابطه با امام مجتبی(ع) و کریم بودن ایشان آورده‌اند که یکی از دلایل این موضوع این بوده است که حتی یک مورد هم در رابطه با امام حسن مجتبی(ع) سراغ نداریم که فقیری به ایشان مراجعه کرده و دست‌خالی برگشته باشد.
وی عنوان کرد: در روایت داریم که کسی به امام حسن مجتبی(ع) مراجعه و اعلام نیازمندی کرد حضرت که تشخیص دادند این فرد انسان مستعد و قابلی است آن‌قدری به او بخشیدند که بتواند برای خودکاری راه بیندازد و گفتند که برای تو زشت است که دست خودت را پیش دیگران دراز کنی.
این فعال فرهنگی ادامه داد: امام حسن مجتبی (ع) دومرتبه تمام زندگی خود را به فقرا انفاق کردند و سه مرتبه تمام دارایی خودشان را دونیم کرده و نصف برای خود و نصف را به فقرا تقدیم کردند لذا به خاطر این ویژگی‌هایی که وجود بابرکت امام حسن مجتبی (ع) دارا بودند ایشان به کریم اهل‌بیت (ع) معروف بودند و هستند.
وی در خصوص صلح امام (ع) با معاویه بیان کرد: آنچه در تاریخ به آن اشاره‌شده این است که وجود امام حسن مجتبی (ع) اگر یارانی و افرادی مانند برادر بزرگوارشان داشتند قطعاً قیام می‌کردند اما وقتی تاریخ را نگاهی می‌اندازیم می‌بینیم که نزدیک‌ترین شخصیت‌های به ایشان که از سرداران امام هم هستند توسط معاویه با پول خریده می‌شوند و کسی برای امام نمی‌ماند.
ساجدی ادامه داد: لذا به خاطر اینکه نزدیک‌ترین کسان ایشان در هنگام نماز با نیزه به‌پای امام مجتبی (ع) زدند و نزدیک‌ترین یاران خودشان سجاده را از زیر پای امام (ع) کشیدند پس زمانی که امام مجتبی(ع) می‌بیند که نزدیک‌ترین یارانش به او کم‌لطفی می‌کنند به همین خاطر مجبور می‌شوند که صلح را بپذیرند.
وی اظهار کرد: نباید شک کرد که اگر صلح امام حسن (ع) نبود خبری از کربلا هم نبود. درست است که در ماجرای صلح، امام حسن (ع) مظلوم واقع شدند و حتی دوستان خودشان به حضرت گفتند یا مذل المومنین یعنی کسی که مؤمنین را ذلیل کردی، ولی با همه این‌ها صلح امام مجتبی(ع) کمتر از قیام کربلا نبود و اهل تاریخ بعدها فهمیدند که این صلح بابرکت و مقدمه کربلا بود.
این کارشناس فرهنگی مقام علمی، اخلاق، مهربان و کریم بودن، شجاعت را ازجمله ویژگی‌های ممتاز امام (ع) برشمرد و گفت: به‌عنوان‌مثال در همسایگی ایشان، خانواده‌ای یهودی می‌زیستند. دیوار خانه یهودی، شکافی پیداکرده بود و نجاست از منزل او به خانه امام نفوذ کرده بود. فرد یهودی نیز از این جریان آگاهی نداشت تا اینکه روزی زن یهودی برای درخواست نیازی به خانه آن حضرت آمد و دید که شکاف دیوار سبب شده است که دیوار خانه امام نجس شود. بی‌درنگ، نزد شوهرش رفت و او را آگاه ساخت. مرد یهودی نزد حضرت آمد و از سهل‌انگاری خود پوزش خواست و از اینکه امام، در این مدت سکوت کرده و چیزی نگفته بود، شرمنده شد. امام برای اینکه او بیش‌تر شرمنده نشود، فرمود: «از جدم رسول خدا(ص) شنیدم که به همسایه مهربانی کنید.» یهودی با دیدن گذشت، چشم‌پوشی و برخورد پسندیده ایشان به خانه‌اش برگشت، دست‌زن و بچه‌اش را گرفت و نزد امام آمد و از ایشان خواست تا آنان را به دین اسلام درآورد.
وی خاطرنشان کرد: اهمیت دادن به مشکلات مردم و اخلاق مناسب از مجموعه صفات امام مجتبی (ع) بود که باعث شد ایشان شخصیت ممتازی داشته باشند.
انتهای پیام/
ساجدی افزود: مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب خودشان در رابطه با امام مجتبی(ع) و کریم بودن ایشان آورده‌اند که یکی از دلایل این موضوع این بوده است که حتی یک مورد هم در رابطه با امام حسن مجتبی(ع) سراغ نداریم که فقیری به ایشان مراجعه کرده و دست‌خالی برگشته باشد.
,وی عنوان کرد: در روایت داریم که کسی به امام حسن مجتبی(ع) مراجعه و اعلام نیازمندی کرد حضرت که تشخیص دادند این فرد انسان مستعد و قابلی است آن‌قدری به او بخشیدند که بتواند برای خودکاری راه بیندازد و گفتند که برای تو زشت است که دست خودت را پیش دیگران دراز کنی.
,این فعال فرهنگی ادامه داد: امام حسن مجتبی (ع) دومرتبه تمام زندگی خود را به فقرا انفاق کردند و سه مرتبه تمام دارایی خودشان را دونیم کرده و نصف برای خود و نصف را به فقرا تقدیم کردند لذا به خاطر این ویژگی‌هایی که وجود بابرکت امام حسن مجتبی (ع) دارا بودند ایشان به کریم اهل‌بیت (ع) معروف بودند و هستند.
,وی در خصوص صلح امام (ع) با معاویه بیان کرد: آنچه در تاریخ به آن اشاره‌شده این است که وجود امام حسن مجتبی (ع) اگر یارانی و افرادی مانند برادر بزرگوارشان داشتند قطعاً قیام می‌کردند اما وقتی تاریخ را نگاهی می‌اندازیم می‌بینیم که نزدیک‌ترین شخصیت‌های به ایشان که از سرداران امام هم هستند توسط معاویه با پول خریده می‌شوند و کسی برای امام نمی‌ماند.
,ساجدی ادامه داد: لذا به خاطر اینکه نزدیک‌ترین کسان ایشان در هنگام نماز با نیزه به‌پای امام مجتبی (ع) زدند و نزدیک‌ترین یاران خودشان سجاده را از زیر پای امام (ع) کشیدند پس زمانی که امام مجتبی(ع) می‌بیند که نزدیک‌ترین یارانش به او کم‌لطفی می‌کنند به همین خاطر مجبور می‌شوند که صلح را بپذیرند.
,وی اظهار کرد: نباید شک کرد که اگر صلح امام حسن (ع) نبود خبری از کربلا هم نبود. درست است که در ماجرای صلح، امام حسن (ع) مظلوم واقع شدند و حتی دوستان خودشان به حضرت گفتند یا مذل المومنین یعنی کسی که مؤمنین را ذلیل کردی، ولی با همه این‌ها صلح امام مجتبی(ع) کمتر از قیام کربلا نبود و اهل تاریخ بعدها فهمیدند که این صلح بابرکت و مقدمه کربلا بود.
,این کارشناس فرهنگی مقام علمی، اخلاق، مهربان و کریم بودن، شجاعت را ازجمله ویژگی‌های ممتاز امام (ع) برشمرد و گفت: به‌عنوان‌مثال در همسایگی ایشان، خانواده‌ای یهودی می‌زیستند. دیوار خانه یهودی، شکافی پیداکرده بود و نجاست از منزل او به خانه امام نفوذ کرده بود. فرد یهودی نیز از این جریان آگاهی نداشت تا اینکه روزی زن یهودی برای درخواست نیازی به خانه آن حضرت آمد و دید که شکاف دیوار سبب شده است که دیوار خانه امام نجس شود. بی‌درنگ، نزد شوهرش رفت و او را آگاه ساخت. مرد یهودی نزد حضرت آمد و از سهل‌انگاری خود پوزش خواست و از اینکه امام، در این مدت سکوت کرده و چیزی نگفته بود، شرمنده شد. امام برای اینکه او بیش‌تر شرمنده نشود، فرمود: «از جدم رسول خدا(ص) شنیدم که به همسایه مهربانی کنید.» یهودی با دیدن گذشت، چشم‌پوشی و برخورد پسندیده ایشان به خانه‌اش برگشت، دست‌زن و بچه‌اش را گرفت و نزد امام آمد و از ایشان خواست تا آنان را به دین اسلام درآورد.
,وی خاطرنشان کرد: اهمیت دادن به مشکلات مردم و اخلاق مناسب از مجموعه صفات امام مجتبی (ع) بود که باعث شد ایشان شخصیت ممتازی داشته باشند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه