شهر شیرینی‌ها در پیچ و خم کمبود شکر/ قند و شکر هم صفی شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  شاخص، اینجا قزوین است، شهری که شیرینی‌های عیدش زبانزد خاص و عام است، شهری که سنتش آمیخته است با بوی عطر شیرینی‌های خانگی، باقلوا، نان چایی، نان نخودی، نان برنجی، نان قندی، اتابکی و… زنان اینجا همه هنرمند هستند، دستانشان هنر می‌آفریند و نقش می‌زند، جان می‌دهد به خمیر بی جان.

در آستانه عید نوروز همه اهل خانه دور هم جمع می‌شوند تا بیافرینند هنر زیبای شیرینی خانگی را که عطرش از سر آدم هوش می‌برد و طعمش بر جان دل می‌نشیند.

شیرینی با شکر و قند است که هویت پیدا می‌کند، طعم می‌گیرد و شیرین می‌شود و این را همه زنان و مردان هنرمند قزوینی خوب می‌دانند و همین است که تقاضای خرید قند و شکر را بخصوص در روزهای آخر سال بالا می‌برد.

این روزها به هر قنادی و عطاری که سر می‌زنی پر است از بانوانی که برای خرید مواد اولیه شیرینی‌های سنتی به آنجا مراجعه کرده‌اند، تقاضای زیاد شهروندان قزوینی برای خرید قند و شکر سبب کمبود این ماده غذایی در مغازه‌ها گردیده و همین امر باعث ایجاد بازار سیاه و افزایش قیمت آن در بازار شهر شده است.

کمبود این ماده ضروری گاهی به حدی می‌رسد که برای خرید آن باید ساعت‌ها در شهر چرخ زد تا آن را یافت و گاهی مجبور به پرداخت هزینه‌ای دو برابر برای تامین مایحتاج شد.

*صف یک ساعته تنها برای دو کیلو شکر

دولت البته برای حل این مشکل راه حلی دارد که آن هم توزیع قند و شکر در برخی فروشگاه‌ها با نرخ مصوب دولتی است، همان داستان تکراری که برای ماجرای گوشت قرمز و مرغ اتفاق افتاده است و صف‌های طولانی، چهره‌های ناراضی، خستگی و ناراحتی و…

“دیروز برای خرید دو کیلو شکر بیشتر عطاری‌ها و فروشگاه‌های شهر را زیر پا گذاشتم، تنها چند جا توانستم پیدا کنم آن هم با نرخ ۶هزار تومان که کلا از خرید منصرف شدم” این‌ گلایه‌ها را مرد جوانی می‌گوید که حالا برای خرید همان دو کیلو شکر مجبور است ساعتی را در صف بگذراند.

پیرمردی که به عصایش تکیه داده است و از خستگی نای صحبت کردن ندارد با دیدنم سری به نشانه تاسف تکان می‌دهد و تنها به این جمله بسنده می‌کند که «خدا همه مردم را از گرانی نجات دهد”.

*اقلام اساسی را تک نرخی کنند

صف همچنان فشرده‌تر می‌شود، مردمی که از کنارمان می‌گذرند کمی صف را برانداز می‌کنند، برخی می‌روند و برخی بدون توجه به اینکه آیا واقعا در حال حاضر به قند و شکر نیاز دارند و تنها برای عقب نماندن از بقیه همشهریان می‌آیند و صف را طولانی‌تر می‌کنند.

خانم میان سالی در این میان می‌گوید:”اصلا یعنی چه که همه چیز را دو نرخه می‌کنند، به نظر من دلیل اصلی این صف‌ها همان دو نرخی و یا چند نرخی بودن کالاهاست، ما الان در اینجا صف ایستاده‌ایم برای شکر ۳هزار و ۵۰۰ تومانی، در حالی که در بازار آزاد شکر را تا ۶هزار تومان هم می‌فروشند، دولتی که می‌تواند نرخ شکر را به این قیمت برساند چرا این نرخ را برای همه یکسان نمی‌کند؟”

“این خودش یک اشتغالزایی است دیگر، امثال من که سرکار نمی‌رفتم الان چند ماه است کارم شده از این صف به آن صف رفتن، صف گوشت یخی، صف مرغ، صف گوشت گرم و حالا هم صف شکر… خوب است دیگر هم فال و هم تماشاست…» زن جوانی با خنده‌ای تلخ این جملات را می‌گوید و در جواب سوالم که چرا هر روز می‌روی و در صف می‌ایستی؟ مگر چقدر احتیاج داری؟ می گوید: ترس از آینده، ترس از روزی که دیگر نتوانم مایحتاجم را برآورده کنم.

این‌ها صحبت‌هایی آشنایی است که حالا دیگر هر روز در کنار فروشگاه‌ها و مغازه‌ها شنیده می‌شود.

*اگر ارزاق ذخیره است، پس صف چرا؟

اگرچه که در به وجود آمدن این وضعیت هم مردم و هم دولتمردان نقش بسزایی دارند، اما به حتم نقش عدم مدیریت صحیح مسئولان بسیار پر رنگ‌تر از برخی فرهنگ‌های مصرفی مردمی است.

طی هفته‌های گذشته قیمت قند و شکر در بازار افزایش یافت و به بیش از کیلویی ۴۰۰۰تا ۴هزار و ۵۰۰ تومان در بازار رسیده بود؛ از سوی دیگر افزایش تقاضا بخصوص در شهری چون قزوین موجب کمبود مقطعی این کالای اساسی در بازار و افزایش چندین برابری نرخ آن حتی تا کیلویی۷هزار تومان گردیده است.

این درحالیست که بر اساس نرخ مصوب ستاد تنظیم بازار، قیمت هر کیلوگرم شکر در کارخانه ۳هزار تومان تعیین شده است و هر کیلوگرم شکر به صورت فله‌ای برای مصرف کنندگان ۳هزار و ۴۰۰تومان و هر کیلوگرم شکر بسته بندی شده ۹۰۰ گرمی ۴هزار تومان تعیین شده است.

این صف‌های طولانی و گلایه از کمبود اقلام اساسی درحالی است که مسئولان استان در جلسات مختلف اعلام کرده‌اند مایحتاج مردم به اندازه و حتی بیش از نیاز در استان ذخیره شده و هیچ نگرانی وجود ندارد امانمی‌دانیم مسئولان پس برای این وضعیت چه پاسخی دارند که بدهند، آیا مدیریت توزیع و قیمت‌گذاری و نظارت در دستگاه‌های اجرایی و نظارتی تا این اندازه دشوار است؟!

امیداست با افزایش و تولید عرضه داخلی این کالای اساسی و واردات صورت گرفته توسط شرکت‌های بازرگانی و مدیریت و نظارت صحیح دولتمردان و مسئولین ذی ربط، قیمت‌ها به زودی متعادل‌ شده و مشکل مرتفع گردد.

انتهای پیام/