به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از هرمز؛مشغله زندگی های ماشینی و صنعتی شدن جوامع بشری موجب شده تا اغلب افراد از بسیاری از هویت ها و اصالت های دیرین خود جا بمانند و در هزارتوی مدرنیته محکوم به مد گرایی و مقبولیت اجتماعی شوند این امر موجب رسوخ در زندگی سنتی شده و بسیاری از داشته های فرهنگی را در گذر زمان به فراموشی سپرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,زندگی سنتی شهرها و روستاهای هرمزگان متاثر از اقوام و قبایل سراسر کشور در ازدحام تهاجمات فرهنگی با حالی نزار به راه خود ادامه می دهد که دراین میان پوشش سنتی هرمزگانی میان بومیان این منطقه رواج دارد.
,سبک های اصیل پوشش زنان بندری با چاشنی مدگرایی و تهاجم مدل های غیر بومی طرفداران بسیاری را در گوشه و کنار کشور دارد که به حق لباس بندری را جلوه ای متمایز از هنر دست زنان هرمزگانی و همسایگان خلیج فارس است اما در مقابل پوشش سنتی مردان بندری در اوج انزوا قرار گرفته و تنها به مراسمات سنتی ، محلی و همایش های ملی ختم می شود.
,پوشش سنتی مردان هرمزگانی برگرفته از جغرافیای منطقه با الهام از شغل اجدادی دریانوردی است که بخش بخش البسه مردان را شامل می شود اما هرمزگان شناسان در اشتباهی رایج لنگ و کپره را از بخش های لباس اصیل مردان بندری می دانند این در حالی است که این دو بخش وارداتی از شرق آسیا هستند و تاریخچه ورود آن ها به استان به ۱۵۰الی ۲۰۰سال پیش بر می گردد.
,
, کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز متاثر از پوشش وارداتی شرق آسیا لنگ و کپره را در پوشش خود جای داده اند و همانند هرمزگانی ها به عنوان لباس راحت و کار مورد استفاده قرار می دهند.
,لباس اصیل مردان هرمزگان شامل پیراهنی سفید و بلند تا بالای زانوست که از دو طرف دارای قوس ملایم بهمراه شلوار سفید که رد قسمت بالا کمی گشاد که به سمت پایین تنگ تر می شود.
,کلاه سفید یا دستار سر، پاپوش یا پای افزار و پوزار نیز از دیگر بخش های لباس اصیل بندری بشمار می روند که در گذر زمان به فراموشی سپرده شده و اکنون پوشش های وارداتی جایگزین لباس سنتی مردانه شده اند.
,مردان هرمزگانی در دوران قدیم دارای دستار . کلاه سفید، جامه نازک تا بالای زانو، شلوار سفید و پاپوش دست ساز بودند و گاها از نعلین، سواس کاوش و جوتی نیز استفاده می کردند.
,علی ای حال لباس مردان هرمزگانی در گذر زمان دچار تغییرات زیادی شده و تحت تاثیر تبادل، مد، تجارت و… بوده از این رو لباس عربی، لنگ، کپر(لنگ و زیرپوش ) هیچ ارتباطی با پوشش مردان هرمزگانی ندارد بلکه به واسطه مراودات و تجارت وارد منطقه شده است.
,وارد شدن لنگ های هندی به منطقه موجب شد تا دستارهای سر(مندیل)رنگارنگ شو و به تقلید از مردم جنوب شرق آسیا به کمر نیز بسته شود که به علت راحت این پوشش به عنوان تن پوشش کاری مورد استفاده قرار گیرد.
,لباس اصیل مردان هرمزگانی غالبا سفید رنگ و سباهت بسیاری با لباس زردشتان آن دوران دارد که در گذر زمان دچار تغییر شده لذا می طلبد مسئولان حوزه فرهنگ اصیل هرمزگانی با تعیین حد و مرزها به معرفی پوشش سنتی مردان استان بپردازند.
,,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه