به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برنامه آدولف هیتلر پیشوای آلمان نازی برای به زانو درآوردن غول شرق تحت عنوان «عملیات بارباروسا» از ٢٢ ژوئن ١٩٤١ و با گذشتن ارتش آلمان و متحدانش شامل رومانی، فنلاند و مجارستان از خط مرزی با شوروی کلید خورد. هیتلر ١٢٩سال بعد از لشکرکشی ناپلئون به روسیه، با ٤میلیون سرباز، ٦٠٠هزار وسیله نقلیه موتوری و ٧٥٠هزار اسب حمله را آغاز کرد، اما عمق استراتژیک شوروی، سرمای زمستان، کمبود آذوقه و از همه مهمتر نرسیدن سوخت کافی از قفقاز که هیتلر خیلی روی آن حساب کرده بود، عاقبتی بهتر از ناپلئون را برای پیشوای آلمان رقم نزد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
به زانو درآوردن نماد امپراتوری
امروز مصادف است با سالروز شکسته شدن حصر ٨٧٢ روزه لنینگراد که ٧٥سال پیش در چنین روزی، برابر ٢٧ ژانویه ١٩٤٤ اتفاق افتاد. این شهر که تا قبل از انقلاب اکتبر نام سن‌پترزبورگ را بر خود داشت پایتخت امپراتوری روسیه بود و به لحاظ سمبولیک نماد هژمونی روس‌ها در اروپا به شمار می‌رفت. همچنین وجه پررنگ صنعتی لنینگراد که ١١درصد از محصولات صنعتی شوروی را به تنهایی تولید می‌کرد نیز از دیگر دلایلی بود که آلمان را برای محاصره و از کار انداختن توانایی‌های این شهر مجاب کرد. هدف متحدان نه فقط محاصره لنینگراد بلکه اشغال این شهر بود. اما مقاومت نظامیان روس و نیرو‌های مردمی حاضر در شهر و از طرفی میل به اشغال مسکو، هیتلر را بر آن داشت تا دستور عزیمت بخش بزرگی از ارتش را به سمت پایتخت شوروی صادر کند. در این زمان نیرو‌های باقی مانده طبیعتا فقط استعداد محاصره و نه اشغال شهر را داشتند.
سمفونی سرما، گرسنگی و مرگ
ارتش آلمان و متحدانش با این‌که موفق به اشغال لنینگراد نشدند، اما برای مدت ٢سال و ٤ ماه اجازه ندادند کسی یا چیزی از این شهر خارج یا داخل آن شود. نتیجه این‌که مواد غذایی در لنینگراد به شدت کاهش یافت خصوصا که نیروی هوایی آلمان انبار‌های آذوقه را پیشتر نابود کرده بود. در طول مدت محاصره نزدیک به ٨٠٠هزار نفر از جمعیت ٢ میلیونی این شهر فقط به دلیل سرما و گرسنگی جان خود را از دست دادند. سال‌ها بعد از پایان جنگ جهانی دوم گزارش‌هایی مبنی بر رواج آدمخواری در بین اهالی لنینگراد طی محاصره وحشتناک سال‌های ١٩٤١ تا ١٩٤٤ منتشر شد که به نظر می‌رسد دستگاه سانسور اتحاد جماهیر شوروی برای سالیان متمادی مانع افشا و انتشار آن شده بود. محاصره لنینگراد عاقبت در ٢٧ ژانویه ١٩٤٤ میلادی در پی تحلیل ارتش آلمان و عقب‌نشینی آن به سمت مرز‌های بین‌المللی شکسته شد و به این شکل مرگبارترین محاصره نظامی تاریخ معاصر به پایان رسید.
منبع: روزنامه شهروند
انتهای پیام/
, به زانو درآوردن نماد امپراتوری
,امروز مصادف است با سالروز شکسته شدن حصر ٨٧٢ روزه لنینگراد که ٧٥سال پیش در چنین روزی، برابر ٢٧ ژانویه ١٩٤٤ اتفاق افتاد. این شهر که تا قبل از انقلاب اکتبر نام سن‌پترزبورگ را بر خود داشت پایتخت امپراتوری روسیه بود و به لحاظ سمبولیک نماد هژمونی روس‌ها در اروپا به شمار می‌رفت. همچنین وجه پررنگ صنعتی لنینگراد که ١١درصد از محصولات صنعتی شوروی را به تنهایی تولید می‌کرد نیز از دیگر دلایلی بود که آلمان را برای محاصره و از کار انداختن توانایی‌های این شهر مجاب کرد. هدف متحدان نه فقط محاصره لنینگراد بلکه اشغال این شهر بود. اما مقاومت نظامیان روس و نیرو‌های مردمی حاضر در شهر و از طرفی میل به اشغال مسکو، هیتلر را بر آن داشت تا دستور عزیمت بخش بزرگی از ارتش را به سمت پایتخت شوروی صادر کند. در این زمان نیرو‌های باقی مانده طبیعتا فقط استعداد محاصره و نه اشغال شهر را داشتند.
,
, سمفونی سرما، گرسنگی و مرگ
,ارتش آلمان و متحدانش با این‌که موفق به اشغال لنینگراد نشدند، اما برای مدت ٢سال و ٤ ماه اجازه ندادند کسی یا چیزی از این شهر خارج یا داخل آن شود. نتیجه این‌که مواد غذایی در لنینگراد به شدت کاهش یافت خصوصا که نیروی هوایی آلمان انبار‌های آذوقه را پیشتر نابود کرده بود. در طول مدت محاصره نزدیک به ٨٠٠هزار نفر از جمعیت ٢ میلیونی این شهر فقط به دلیل سرما و گرسنگی جان خود را از دست دادند. سال‌ها بعد از پایان جنگ جهانی دوم گزارش‌هایی مبنی بر رواج آدمخواری در بین اهالی لنینگراد طی محاصره وحشتناک سال‌های ١٩٤١ تا ١٩٤٤ منتشر شد که به نظر می‌رسد دستگاه سانسور اتحاد جماهیر شوروی برای سالیان متمادی مانع افشا و انتشار آن شده بود. محاصره لنینگراد عاقبت در ٢٧ ژانویه ١٩٤٤ میلادی در پی تحلیل ارتش آلمان و عقب‌نشینی آن به سمت مرز‌های بین‌المللی شکسته شد و به این شکل مرگبارترین محاصره نظامی تاریخ معاصر به پایان رسید.
,منبع: روزنامه شهروند
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه