اعتراف مدافع استقلال به پیشنهاد رسمی پرسپولیس!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تابناک ورزشی، این بازیکن از ماجرای پیوستنش به استقلال و همچنین دیدار کابوس وار استقلال و السد قطر گفت و گویی انجام داده است:

ابتدا کمی از خودت بگو. متولد کجا هستی و چگونه فوتبالیست شدی؟

من 24 ساله هستم و د شهرستان برازجان به دنیا آمدم. فوتبال را از شهر خودم شروع کردم و سپس به شیراز آمدم. از همان بچگی به تیم زیر 10 سال دعوت شدم و تا رده امید هم مرتب به تیم ملی دعوت شدم.در تیم ولیعصر شیراز هم حضور داشتم و بیشتر فوتبالیست های شیرازی از آنجا رشد کردند مثل غلامرضا رضایی و مهرزاد معدنچی، سیاوش اکبرپور و مهدی نظری و آخری ها هم من و فرشید اسماعیلی بودیم. بعد از آن به فجر سپاسی برای خدمت سربازی رفتم و 2 سال در جوانان و امیدها بازی کردم. 2 سال هم در لیگ دسته یک و برتر بودیم. آقای غلامحسین پیروانی در آنجا اولین بار من را بازی داد.در لیگ یک هم زیر نظر آقای کلانتری کار کردم. چند وقت بعد به تیم ملی امید رفتم و آقای خاکپور مربی ما بود. متاسفانه در آنجا پایم شکست ولی منصوریان با همان شرایط من را جذب نفت تهران کرد.من 7-8 ماه از تمرینات دور بودم ولی بعد از برگشت سال خوبی داشتم. آن سال فوتبال من خیلی بهتر دیده شد.بعد از آن منصوریان به استقلال رفت و دایی سرمربی نفت شد. در آن سال قهرمان جام حذفی شدیم و من با آقای دایی به سایپا رفتم. اگر شرایط فوتبالی من به شکل دیگری بود بیشتر هم با علی دایی کار می کردم.اگر بازیکنان سال قبل سایپا حفظ می شدند امسال این تیم مدعی قهرمانی می شد.

در کل خانواده چند نفر هستید؟

ما 4 برادر و یک خواهر هستیم. برادرانم هم درس می خوانند.یکی از آنها هم فوتبالیست بود ولی وقتی به خدمت رفت کلا فوتبال را ول کرد.

 آنها هم استقلالی هستند؟

بله کل خانواده که نه کل خاندانم استقلالی هستند.شاید باور نکنید فشار خانواده به من بیشتر از فشاری است که هوادار به بازیکن وارد می کند.برادرانم کل بازی را آنالیز می کنند و می گویند که دقیقه فلان چرا اشتباه کردی...

و از حضور در استقلال بگو...

وقتی پیشنهاد شد خیلی زود قبول کردم چون من هم دوست داشتم به تیمی بروم که از بچگی به آن علاقه داشتم.

از اول استقلالی بودی؟ این در فوتبال ما باب شده که هر بازیکنی به استقلال و پرسپولیس می رود می گوید از بچگی طرفدار آن تیم بوده است...

من واقعا استقلالی بودم، این ادعا را با سند می کنم، هر شخصی به شهر ما بیاید می تواند سوال کند که کل خاندان ما استقلالی هستند یا نه.دایی های من استقلالی تیر هستند. خودم هم وقتی به استقلال آمدم خیلی خوشحال بودم که به آرزویم رسیدم ولی اوایل شرایط اصلا خوب نبود. شرایط جوی تیم خوب نبود چون همه طرفداران مرتب به تیم پارسال فکر می کردند. هر بازیکن جدیدی هم به تیم می آمد او را با بازیکنان سال قبل قیاس می کردند. فشار زیادی روی بازیکنان جدید بود و فصل را طوری شروع کردیم که نتایج در حد استقلال نبود.

از پرسپولیس هم پیشنهاد داشتی؟

مکث... بله. همین تابستان امسال.

 چه شد که به این تیم نرفتی؟

آدم باید جایی باشد که دلش آنجا است.من خانواده ام استقلالی هستند و نمی شد اصلا به پرسپولیس فکر کنم.از اینکه به این تیم هم آمدم خوشحال هستم. ممکن است روزهای سختی را گذرانده باشم ولی خدا را شکر روزهای سخت را زود دیدم و زود در حال تمام کردنش هستم.

چرا این همه تیم عوض کردی؟

من وقتی از فجر سپاسی بیرون آمدم نمی توانستم در لیگ یک بازی کنم. در نفت تهران هم واقعا شرایط مالی افتضاح بود. در روزهای آخر علی دایی خودش زمین چمن اجاره می کرد. در سایپا هم از اینکه بازی ها پخش نمی شد خسته شده بودم. دوست داشتم بازی هایم به چشم بیاید.شما به بازیکنانی که در زمان حضور ما در نفت بودند دقت کنید. وقتی به نفت تهران رفتم خیلی کیف کردم. از تمرینات با هلی شات فیلمبرداری می شد و امکانات خوبی داشتیم ولی ورق برگشت و مشکلات مالی وحشتناک شد. این ها همه در عوض کردن تیم تاثیر داشت.

در یکی از بازی های استقلال و نفت هم گل به خودی زدی.یادت هست؟

بله.آن بازی جام حذفی بود که اتفاقا بازی به پنالتی رفت.من در ضربات پنالتی در آن بازی گل هم زدم ولی اتفاق گل زدن به تیم خودی رخ می دهد. مثلا شما اگر به بازی های چلسی و پاری سن ژرمن دقت کنید داوید لوئیز در دو تیم بازی کرده بود و در یکی از بازی ها به تیم خودش گل زد.او 2 بار بین دو تیم جا به جا شده بود. این اتفاقات رخ می دهد.حتی بزرگترین مدافعان جهان در بازی های مهم اشتباه کرده اند. من تا زمانی که بازی های رئال و بارسا را دیدم راموس در دو سوم این بازی ها یا اشتباه کرده یا اخراج شده ولی یکی از بهترین ها است.

 به آن بازی معروف استقلال و السد برسیم. درست از لحظه حضورت در زمین خیلی اتفاقات عجیب رخ داد...

بله آن روز واقعا عجیب بود. از روزی که به استقلال آمدیم فقط قیاس بود. استقلال سال قبل در نیم فصل اول خوب نتیجه نگرفت و دیدید که در نیم فصل دوم اوج گرفت. قبول دارم آن استقلال خیلی تیم خوبی شده بود ولی آنها زمان داشتند و از فرصت استفاده کردند. با پایان فصل هم به هر حال برخی از بازیکنان رفتند و یک عده مثل خود من اضافه شدیم. انتظار ما در ابتدا این بود که هوادار از بازیکنان جدید حمایت کند، کاری که الان انجام می دهند. در بازی با السد متاسفانه در آزادی اصلا خوب بازی نکردیم، من هم خوب بازی نکردم ولی واقعا کل تیم خوب بازی نکرد. در آن بازی انگار قرار نبود صعود کنیم چون اتفاقات نادری می افتاد. من هم نمی گویم اشتباه نکردم، دیدید که سکوت کردم و با تمرین کردن مداوم سعی کردم جواب انتقادات را بدهم. شاید در این چند سال بازیکنان بزرگی آمدند و با یکی 2 انتقاد از این تیم رفته اند ولی من به خودم بعد از بازی با السد قطر قول دادم که کاری کنم که همه بگویند تو بهترینی.

بدترین انتقاد در آن روزها را از چه کسی شنیدی؟

من همه چیز شنیدم! خیلی ها گفتند در حد استقلال نیستی. باز هم می گویم خودم را ثابت می کنم. من سطح فوتبالم خیلی بالاتر از این حرف ها است، وقتی شرایط تیم خوب باشد اعتماد به نفس بازیکن هم بالا می رود. دیدید که در هفته های آخر نیم فصل چطور فوتبال بازی کردیم. شما دیدید پدیده مقابل همه تیم ها خوب پاسکاری می کرد ولی در بازی ما با این تیم فقط ما پاسکاری کردیم. مطمئن باشید در نیم فصل حرف های زیادی خواهیم داشت.

 شفر بعد از بازی با السد حرفی به تو نزد؟

شاید باور نکنید ولی او تا 2 هفته چیزی به من نگفت.حتی به بازیکنان دیگر هم اجازه نداد با من حرف بزنند یا نصیحتم کنند. از منتظری و روزبه چشمی تشکر می کنم که بعد از بازی خیلی با من صحبت کردند.آنها چنین روزهایی را تجربه کرده بودند. چشمی به من گفت که چون تو را می شناسم می گویم کارت را انجام بده و خودت را نشان بده چون فوتبال ادامه دارد. شفر هم فقط گذاشت تا تمرین کنم، کاری کرده بود که با خودم گفتم اگر 5 دقیقه هم بازی کنم باید خودم را نشان بدهم. وقتی به بازی با سایپا رسیدیم اسماعیلی گفت این همان فرصتی بود که می خواستی... از یک حرف شفر هم خیلی خوشم آمد، او گفت نمی خواهد خودت را به کسی نشان بدهی، فقط و فقط فوتبال خودت را بازی کن.خوشحالم که در آن بازی گل زدم.