به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛ می‌گفت: فرقی نمی‌کند کراواتی‌ها مسئول باشند یا آخوندها، مهم این است که آمریکا آمریکاست! مگر مُرسی کراواتی نبود؟ پایانش پشت میله‌های زندان همیشه در ذهنم هست. مگر قذافی همه‌چیز را تقدیم نکرد؟ پایان خون‌آلودش را کم‌تر کسی فراموش کرده است. صدام و حزبش چه شدند؟ ماجرای مذاکرات با کره شمالی به کجا کشید؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,روزی تو خوبی و روزی بد. روز خوبت همان روزی است که هدفت هدف او باشد حالا می‌خواهی کراواتی باشی یا آخوند و روز بد آن روزی است که هدفت هدف او نباشد باز چه کراواتی باشی و چه آخوند.
گاهی هدفش این است که چون گاو شیردهی تو را بدوشد و گاهی می‌خواهد قدرتت را محدود کند. گاهی زمینت را می‌خواهد و گاهی زمانت را.
فرقی نمی‌کند رقص شمشیر بلد باشی یا نه، تسخیر سفارت( بخوانید لانه جاسوسی) کرده باشی یا نه، مسلمان باشی یا نه، اصلاً هرچه باشی باید سازش را خوب بدانی.
گه‌گداری باید کودکان بی‌گناه را بکشی، به داعش سلاح بدهی، مقاومتی‌ها را تروریست بنامی و شب و روز ذکر خیر آن‌ها به دهان بگیری و همه‌چیز را پشت چیزی به نام اصلاحات اجتماعی پنهان کنی!
مصدق هم که باشی انتهایش می‌شود کودتای ۲۸ مرداد، گورباچف هم که باشی و دست دوستی هم که بدهی نتیجه‌ات معلوم است هیچ مثالی نمی‌یابی که سازش با این کدخدای دروغین نتیجه داشته باشد.
کاری ندارد سوپر انقلابی باشی یا جوجه انقلابی، مهم این است که در مسیر اوباشی، مسیری که تمام ظواهرت را حفظ می‌کند و تمام باطنت را نابود. حربه‌هایش آن‌قدر متنوع است که هر بنی‌بشر پرزوری را هم زمین‌گیر می‌کند چه رسد به برخی به‌اصطلاح سوپر انقلابی‌های با داعیه اصلاحی!
نقشه معلوم است کافی است زرنگ باشی. هویج برای تو و چماق برای من هنوز هم پرزورترین نقشه آن‌هاست. هویج را که بگیری ضربه را می‌خوری. البته قبلش همه داشته‌هایت را برای گرفتن هویج خرج کرده‌ای و نکته اینجاست که اگر هویجی باشد و بعدش با نگاه در افق نگویی زهی خیال باطل!
تقابل جالبی است، مبارزه‌ای جالب‌تر. این مبارزه همچنان ادامه دارد. مبارزه‌ای که پایانش پیروزی یک‌طرف است. حالا باید پرسید که چه کسی می‌تواند پیروز باشد.
دو راه است که مبارزه را تمام می‌کند. اولی سازش و دیگری مقاومت. سازشی که هزینه دارد و مقاومتی که آن‌هم نیز. باید دید راحت‌طلبی پسند توست یا که نه مرد میدان عملی و می‌خواهی پرتوان قدم برداری.
نکته اینجاست که تاریخ را مردان بزرگ می‌سازند، مردانی که نامشان به تاریخ اعتبار می‌بخشد و تماماً تلاش به کار می‌گیرند تا آرمان بزرگ ملت‌ها تحقق یابد. مردانی که ابتدا با راحت‌طلبی درونی‌شان مبارزه کرده‌اند و سپس به مبارزه بازور گویان بیرونی شتافته‌اند و اصلاً همین است که راه مقاومت را پیش‌گرفته و از سازش دوری می‌کنند.
مقاومت تو را به قله می‌رساند چون عهدی باکسی نداری که بخواهد جلوی تو را بگیرد و محدودت کند، عهد تو با آرمان کشورت است عهد تو با تاریخی است که برای ثبت‌نام انسان‌های مقاوم دست‌وپا می‌زند. اما سازش مقصد نامعلومی دارد و شاید حرکتت سقف می‌یابد و باید تا آنجا بروی که طرفت نگران قدرتت نشود.
فرقی نمی‌کند کراواتی باشی یا که آخوند مهم این است که آمریکا همان زورگوی سلطه گری است که می‌خواهد خود را بزرگ قدرتمند عالم معرفی کند و تو را در سر راه خود دیده است. حالا انتخاب با توست سازش یا مقاومت. نتایج سازش معلوم و نتایج مقاومت معلوم‌تر.
مصر، لیبی، عراق نتایج سازش با اوست و تو با تمام استقلال و قدرت جهانی‌ات نتیجه مقاومتی. باید دانست این مسیر، مقاومتی بی‌پایان می‌طلبد و در پایان فقط یک پیروز دارد و آن‌کسی است که حق باشد و تاریخ نامش را بر سر صفحه خود ثبت خواهد کرد.
میلاد ملکی
انتهای پیام/
روزی تو خوبی و روزی بد. روز خوبت همان روزی است که هدفت هدف او باشد حالا می‌خواهی کراواتی باشی یا آخوند و روز بد آن روزی است که هدفت هدف او نباشد باز چه کراواتی باشی و چه آخوند.
,گاهی هدفش این است که چون گاو شیردهی تو را بدوشد و گاهی می‌خواهد قدرتت را محدود کند. گاهی زمینت را می‌خواهد و گاهی زمانت را.
,فرقی نمی‌کند رقص شمشیر بلد باشی یا نه، تسخیر سفارت( بخوانید لانه جاسوسی) کرده باشی یا نه، مسلمان باشی یا نه، اصلاً هرچه باشی باید سازش را خوب بدانی.
,گه‌گداری باید کودکان بی‌گناه را بکشی، به داعش سلاح بدهی، مقاومتی‌ها را تروریست بنامی و شب و روز ذکر خیر آن‌ها به دهان بگیری و همه‌چیز را پشت چیزی به نام اصلاحات اجتماعی پنهان کنی!
,مصدق هم که باشی انتهایش می‌شود کودتای ۲۸ مرداد، گورباچف هم که باشی و دست دوستی هم که بدهی نتیجه‌ات معلوم است هیچ مثالی نمی‌یابی که سازش با این کدخدای دروغین نتیجه داشته باشد.
,کاری ندارد سوپر انقلابی باشی یا جوجه انقلابی، مهم این است که در مسیر اوباشی، مسیری که تمام ظواهرت را حفظ می‌کند و تمام باطنت را نابود. حربه‌هایش آن‌قدر متنوع است که هر بنی‌بشر پرزوری را هم زمین‌گیر می‌کند چه رسد به برخی به‌اصطلاح سوپر انقلابی‌های با داعیه اصلاحی!
,نقشه معلوم است کافی است زرنگ باشی. هویج برای تو و چماق برای من هنوز هم پرزورترین نقشه آن‌هاست. هویج را که بگیری ضربه را می‌خوری. البته قبلش همه داشته‌هایت را برای گرفتن هویج خرج کرده‌ای و نکته اینجاست که اگر هویجی باشد و بعدش با نگاه در افق نگویی زهی خیال باطل!
,تقابل جالبی است، مبارزه‌ای جالب‌تر. این مبارزه همچنان ادامه دارد. مبارزه‌ای که پایانش پیروزی یک‌طرف است. حالا باید پرسید که چه کسی می‌تواند پیروز باشد.
,دو راه است که مبارزه را تمام می‌کند. اولی سازش و دیگری مقاومت. سازشی که هزینه دارد و مقاومتی که آن‌هم نیز. باید دید راحت‌طلبی پسند توست یا که نه مرد میدان عملی و می‌خواهی پرتوان قدم برداری.
,نکته اینجاست که تاریخ را مردان بزرگ می‌سازند، مردانی که نامشان به تاریخ اعتبار می‌بخشد و تماماً تلاش به کار می‌گیرند تا آرمان بزرگ ملت‌ها تحقق یابد. مردانی که ابتدا با راحت‌طلبی درونی‌شان مبارزه کرده‌اند و سپس به مبارزه بازور گویان بیرونی شتافته‌اند و اصلاً همین است که راه مقاومت را پیش‌گرفته و از سازش دوری می‌کنند.
,مقاومت تو را به قله می‌رساند چون عهدی باکسی نداری که بخواهد جلوی تو را بگیرد و محدودت کند، عهد تو با آرمان کشورت است عهد تو با تاریخی است که برای ثبت‌نام انسان‌های مقاوم دست‌وپا می‌زند. اما سازش مقصد نامعلومی دارد و شاید حرکتت سقف می‌یابد و باید تا آنجا بروی که طرفت نگران قدرتت نشود.
,فرقی نمی‌کند کراواتی باشی یا که آخوند مهم این است که آمریکا همان زورگوی سلطه گری است که می‌خواهد خود را بزرگ قدرتمند عالم معرفی کند و تو را در سر راه خود دیده است. حالا انتخاب با توست سازش یا مقاومت. نتایج سازش معلوم و نتایج مقاومت معلوم‌تر.
,مصر، لیبی، عراق نتایج سازش با اوست و تو با تمام استقلال و قدرت جهانی‌ات نتیجه مقاومتی. باید دانست این مسیر، مقاومتی بی‌پایان می‌طلبد و در پایان فقط یک پیروز دارد و آن‌کسی است که حق باشد و تاریخ نامش را بر سر صفحه خود ثبت خواهد کرد.
,میلاد ملکی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه