زائران حسینی با شمیم بهشت باز می گردند/ پیاده روی اربعین، مانور جهانی آمادگی برای ظهور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز؛ این روزها، هوا هوای بازگشت از حرم است، حرمی که حریم قدسی اش یاوران حسین را، حول محور خود جمع می کند و هر کس به دیدار برادر دینی اش برود همچون او در اجر این سفر سهیم خواهد بود.

در آیین سوگواری، اربعین، گذر چهل روز از یک حادثه و پاسداشت آن است تا در دفتر خاطره ها گرد فراموشی نگیرد و از یادها نرود. اما برای رخداد بی مرگ عاشورا، اربعین و تکرار هر ساله آن، حکایت دیگری است از عشق و دلدادگی شیعیان؛ چیزی که باید آن را در اراده بی پایان خدایی جست؛ خدایی که در غم حسین (ع) چهل روز آسمان را به گریه واداشت

سفری که موکب به موکب حرف به همراه خود دارد و شور وشعور حسینی را در دلها بیشتر می کند و جمعیتی که از جان گذشته اند تا صدای هل من معین امام حسین(ع) را به بلندای تاریخ پاسخگو باشند زائرانی هم که از قطعه ای از بهشت بازگشته اند و بوی شمیمشان از دور به مشام می رسد

اگر یک بار در میهمانی اربعین حسین(ع) حاضر شوی، دیگر برایت خیلی سخت می‌شود، در زمان‌های دیگر که حرم حسین(ع) آرام و بی‌هیاهو است آنجا باشی. چون حس می‌کنی، تنها در اربعین است که حُرمت حرم حسین حفظ می‌شود؛ئدر اربعین است که کسی آرام وارد حرم نمی‌شود؛ همه به سر و سینه می‌زنند و در فراق حسین اشک می‌ریزند و ناله سر می‌دهند.

شاید با خود بگویی از خانه هم می‌توانم به حسین سلام دهم و می‌توانم زیارت اربعین بخوانم.

چرا باید سختی چند روز پیاده‌روی را به جان بخرم و مسیری طولانی را در گرما و سرما طی کنم تا کسی را زیارت کنم که همین لحظه هم در کنار من است؟

پس بشنو سخن زینب را که به یزید فرمود: «به خدا که نمی‌توانی یاد و خاطره ما را محو و نابود کنی».

اگر من از خانه‌ام سلام دهم و تو از خانه‌ات سلام دهی، دیری نمی‌پاید که داستان کربلا از یادها می‌رود.

پیاده روی اربعین کاری زینبی است،  مزه چای موکب های آن را در هیچ کجای عالم پیدا نمی کنی چرا که طعم شیرین عشق به سیدالشهدا (ع) دارد .

چشمان با محبت این میزبانان که ملتمسانه می خواهند با یک چای خستگی از جسم و جان برگیری. متوقفت می کند.انگار لبخند هر زائر خستگی را از آنان می گیرد که روزهاست پای آتش محبت حسین (ع)ایستاده اند و چای عشق دم می کنند.

مگر می توان در جای جای این دفتر خونین و تاریخ زرّین، جز حماسه و کرامت یافت؟ هر قدم و هر عمل حسین بن علی و یاران او و وارثان راهش و پیام رسانان خونش، حماسه ای ماندگار است. حسین (ع) معلم حماسه و آموزگار سروری و اسوه خداجویی و شهادت طلبی است.

سلام بر کسی که حرامزادگان بر پیکرش اسب تاختند و استخوان هایش را در هم شکستند. سلام بر کسی که حقِ اسلام را با جان پرداخت. سلام بر کسی که مرگ را به بازی گرفت. سلام بر کسی که زنده است و نزد پروردگار روزی می خورد. سلام بر کسی که قبرش زیارتگاه دل شکستگان است.

کربلای او جلوه گاه حقیقت است و اربعین او، بازگشایی همان کتاب جاوید، که سطر سطرش بیدارگر و الهام بخش است.

نادانی و در گمراهی ها سرگردان ماندن، از بزرگ ترین آفت های زندگی بشر در همیشه دوران ها بوده است. در این میان، وظیفه بزرگان و دل‎سوزان جامعه بشری است که از تمامی ابزارها برای برطرف ساختن این آفت پرخطر بهره برند. یکی از این راه ها، نثار خون خود برای درس آموزی دیگران و زدودن غبار نادانی و سرگردانی است؛ درسی که امام حسین (ع) در روز عاشورا آن را به نیکی به همگان نشان داد، اربعین یک مانور بزرگ جهانی برای مومنینی است که خالصانه دل در گرو یار داده اند و به نگاهی به گذشته سرخ حسینی ،آینده سبز مهدوی را رقم می زنند.

مصطفی تدین

انتهای پیام/