به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، دشت سیستان که روزگاری به تالاب هامون معروف بود؛ امروز دست خوش نا مهربانی برخی از افراد قرار گرفته است، اندک پوشش گیاهی این منطقه که با رشد خودجوش و یا سیلاب های فصلی در گذشته ، زنده مانده اند نیز به دلیل ، چرای بی از حد دام در حال نابودی کامل است.
با این حال برخی از دامداران نیز به اجبار ، احشام خود را برای چرای، به این دشت سرازیر می کنند، هزینه های بالای غذای دام باعث شده است تا دامداران نتوانند، از پس آن برآیند.
با این حال تنها پوشش گیاهی باقی مانده در این دشت، تا چند وقت دیگر به پایان خود نزدیک می شود، و شدت ریزگردها، به علت نبود گیاهان خودرو افزایش خواهد یافت.
چرای بیش از حد دام همچنین باعش شده است تا سطح خاک محکم و استوار دشت، ضعیف تر از قبل شده باشد، که این خود می تواند در مواقع طوفانی بحران، جدی را به دنبال داشته باشد.
غلامعلی غفاری کارشناس ارشد زیست شناسی وفعال محیط زیست به خبرنگار ماگفت: چندی قبل که به جهت بازدید از دشت سیستان مراجعه کرده بودیم مهمترین موردی که توجه ما را جلب کرد وجود صدها شتر در این منطقه بود که در حال از بین بردن آخرین سرشاخه های سبز گز بودند.
وی افزود: شتر جانوری خاص اکوسیستم های بیابانی می باشد و هنگامی که را وارد اکوسیستم تالابی در حال مرگ مانند هامون می شود باعث تسریع تخریب آن می شود ادرار این جانور به شدت اسیدی می باشد و در هرجا که بر زمین بریزد ریشه گیاهان از جمله نی و …. را می سوزاند و زمین در آن ناحیه فاقد پوشش گیاهی می شود.
,
,
,
,
,
,
,
, خبرنگار ما,
,
,
,
غفاری تصریح کرد: با توجه به اینکه حاشیه جنوبی صابری در مناطقی مانند میانکنگ، دردل، ریگ عذرا و تیشه کنی و …. دارای تپه های بزرگی از ماسه بادی است که فعلا توسط جنگل های گز مهار شده است اگر با این روند ورود بی رویه شترها آسیب ببیند و درختان گز از بین بروند آزاد شدن این تپه ها در هنگام طوفان چنان گرد و غبار ی در آسمان منطقه نیمروز، شهر زابل و بخش های وسیع از شهرستان هامون ایجاد خواهد کرد که از وضعیت امروز منطقه میانکنگی به مراتب بدتر خواهد شد.
انتهای پیام/
,
,
]
ارسال دیدگاه