به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ این روزنامه در سرمقاله خود خطاب به دولت نوشت: در حوادث و سوانح روزگار یک طوری رفتار نکنید که آخرش همه عالی و بی‌عیب و نقصند و تنها این مطبوعات فلان فلان شده‌اند که سه نقطه‌اند و عیش ملت و دولت را منغص می‌کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,آقای جهانگیری گله و گله‌گزاری کرده، آقای آخوندی با آن لحن شدید و غلیظ استعفا داده، اخبار اختلاف و افتراق به بیرون درز پیدا کرده- مدت‌هاست که درز پیدا کرده- آخرش مقصر ما مطبوعاتی‌هاییم. آقای واعظی مصاحبه کرده گفته «این رسانه‌ها بودند که سوء استفاده کردند...» سوء استفاده؟ تو که نوشم نئی، نیشم چرایی؟ شما که به داد مطبوعات بیچاره نمی‌رسید لااقل فحش‌شان ندهید و متهم‌شان نکنید.
یکی دیگر گلایه کرده، یکی دیگر استعفا داده، یکی دیگر جواب آنها را داده، حالا ما مقصریم و ما سوء استفاده کرده‌ایم؟ از چه؟ از که؟ شما را به خدا به من بگویید برای اصلاحات چه کسی بیش از مطبوعاتی‌ها هزینه داده و می‌دهد؟ همین الانش بینی و بین‌الله هزینه دفاع از تدبیر و امید را چه کسی دارد می‌پردازد؟ شما که الحمدلله خیرتان به ما نمی‌رسد و لطف‌تان شامل حال ما نمی‌شود لااقل «شر» به سراغ‌مان نفرستید. کاغذ که از دولتی سر مدیریت‌تان دو برابر شده، فیلم و زینک هم با تدبیر به موقع‌تان با بدبختی و من بمیرم تو بمیری باید بخریم. توزیع هم که افتضاح بود و هست و خواهد بود. چهار تا روزنامه برای شرکت‌ها و ادارات‌تان می‌خریدید آن هم که بودجه‌اش را قطع کردید. لااقل اختلافات درون‌گروهی‌تان را روی سر ما نریزید و به حساب ما منظورشان نکنید.
آخر این چه فرمایش است که می‌فرمایید؟ «روزنامه‌ها معرکه درست کردند؟» این چه حرفی است که می‌گویید «آقای جهانگیری آن روز طنز می‌فرمودند و رسانه‌ها آن را از سر شیطنت جدی گرفتند و معرکه درست کردند»؟ ما تا حالا می‌گفتیم دولت در امر اطلاع‌رسانی ضعیف است و خوب عمل نمی‌کند. امروز فهمیدیم کلاً و جزئا از ما خوشش نمی‌آید و دنبال بهانه است تا خط و ربطش را سوا کند.
مادامی که دست به خواب قالی دولت و کابینه و دفتر بکشیم جلسه پشت جلسه می‌گذارند که «اطلاع رسانی حق همه است» و روزنامه‌ها سرشان به سر شاه می‌ماند و اگر رکن چهارم دموکراسی نباشد ما به هیچ کجا نمی‌رسیم و... اما همین که از در نقد وارد شویم و ضعف‌ها و خطاها را به سمع و نظر اساتید جلیل‌القدر برسانیم، چهره‌شان درهم می‌رود و حال‌شان بد می‌شود و با دیدن چهره و شنیدن اسم‌مان کهیر می‌زنند. جواب سنتی‌اش این است که «آیینه چون عیب تو بنمود راست / خودشکن آیینه شکستن خطاست»، اما جواب مدرنش این است که کاش (آرزو که عیب ندارد. کاش و صد هزار بار کاش) رئیس دفتر رئیس جمهور ارباب رسانه را احضار کند و متواضعانه از آنها بابت نقد قدرت تشکر کند و بگوید که به خاطر تذکر بجایی که فرمودید ما جلسه اضطراری تشکیل دادیم و در رفع و حل و فصل اختلافات کوشیدیم.
آقای جهانگیری گله و گله‌گزاری کرده، آقای آخوندی با آن لحن شدید و غلیظ استعفا داده، اخبار اختلاف و افتراق به بیرون درز پیدا کرده- مدت‌هاست که درز پیدا کرده- آخرش مقصر ما مطبوعاتی‌هاییم. آقای واعظی مصاحبه کرده گفته «این رسانه‌ها بودند که سوء استفاده کردند...» سوء استفاده؟ تو که نوشم نئی، نیشم چرایی؟ شما که به داد مطبوعات بیچاره نمی‌رسید لااقل فحش‌شان ندهید و متهم‌شان نکنید.
,یکی دیگر گلایه کرده، یکی دیگر استعفا داده، یکی دیگر جواب آنها را داده، حالا ما مقصریم و ما سوء استفاده کرده‌ایم؟ از چه؟ از که؟ شما را به خدا به من بگویید برای اصلاحات چه کسی بیش از مطبوعاتی‌ها هزینه داده و می‌دهد؟ همین الانش بینی و بین‌الله هزینه دفاع از تدبیر و امید را چه کسی دارد می‌پردازد؟ شما که الحمدلله خیرتان به ما نمی‌رسد و لطف‌تان شامل حال ما نمی‌شود لااقل «شر» به سراغ‌مان نفرستید. کاغذ که از دولتی سر مدیریت‌تان دو برابر شده، فیلم و زینک هم با تدبیر به موقع‌تان با بدبختی و من بمیرم تو بمیری باید بخریم. توزیع هم که افتضاح بود و هست و خواهد بود. چهار تا روزنامه برای شرکت‌ها و ادارات‌تان می‌خریدید آن هم که بودجه‌اش را قطع کردید. لااقل اختلافات درون‌گروهی‌تان را روی سر ما نریزید و به حساب ما منظورشان نکنید.
,آخر این چه فرمایش است که می‌فرمایید؟ «روزنامه‌ها معرکه درست کردند؟» این چه حرفی است که می‌گویید «آقای جهانگیری آن روز طنز می‌فرمودند و رسانه‌ها آن را از سر شیطنت جدی گرفتند و معرکه درست کردند»؟ ما تا حالا می‌گفتیم دولت در امر اطلاع‌رسانی ضعیف است و خوب عمل نمی‌کند. امروز فهمیدیم کلاً و جزئا از ما خوشش نمی‌آید و دنبال بهانه است تا خط و ربطش را سوا کند.
,مادامی که دست به خواب قالی دولت و کابینه و دفتر بکشیم جلسه پشت جلسه می‌گذارند که «اطلاع رسانی حق همه است» و روزنامه‌ها سرشان به سر شاه می‌ماند و اگر رکن چهارم دموکراسی نباشد ما به هیچ کجا نمی‌رسیم و... اما همین که از در نقد وارد شویم و ضعف‌ها و خطاها را به سمع و نظر اساتید جلیل‌القدر برسانیم، چهره‌شان درهم می‌رود و حال‌شان بد می‌شود و با دیدن چهره و شنیدن اسم‌مان کهیر می‌زنند. جواب سنتی‌اش این است که «آیینه چون عیب تو بنمود راست / خودشکن آیینه شکستن خطاست»، اما جواب مدرنش این است که کاش (آرزو که عیب ندارد. کاش و صد هزار بار کاش) رئیس دفتر رئیس جمهور ارباب رسانه را احضار کند و متواضعانه از آنها بابت نقد قدرت تشکر کند و بگوید که به خاطر تذکر بجایی که فرمودید ما جلسه اضطراری تشکیل دادیم و در رفع و حل و فصل اختلافات کوشیدیم.
,
ارسال دیدگاه