عزم راسخی برای تقویت جشنواره های فیلم استانی وجود ندارد/ زندگی کودکانی که با بی مبالاتی رانندگان، جهنم می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کردتودی، در چهره مصممش ردی از تلاش و مجاهدت نقش بسته که او را در زمره هنرمندان مخلصی قرار داده که کارش ثبت وقایع و به تصویر کشیدن اکثر رویدادهای مذهبی دیار گروس است.

فعالیت های هنریش در خطه غرب کشور زبانزد است ، به تصویر کشیدن مشکلات اجتماعی و فرهنگی دستمایه کارهای هنریش است.

برای آشنایی هر چه بیشتر با این هنرمند دیار گروس با او به گفتگو نشسته ایم که در ادامه می خوانید.

خودتون را معرفی کنید  و بفرمائید فعالیت هنری خودتان را از چه زمانی آغاز کرده اید؟

سیدرضاسیدفاتحی متولد۲۵ آذر۱۳۴۹ صادره از بیجار دارای مدرک کارشناسی سینما گرایش تدوین، هنرآموز رسمی شاغل در آموزش و پرورش و تدریس در رشته تولید چندرسانه با ۲۸سال سابقه و فعالیت هنری را در سنین کودکی با یادگیری نقشه کشی فرش، نزد پدر آغاز کردم وتعلق خاطر ویژه ام به فرش بیجار همواره الهام بخشم بوده است.

چطور علاقمند به کار در حوزه فیلمسازی شدید؟

در سنین نوجوانی به عنوان عکاس و خبرنگار چندین نشریه و ماهنامه، وارد عرصه جدیدی شدم که دریچه جدیدی به دنیای مستند سازی به رویم گشود و آغاز این فصل نو در زندگی ،مقارن با قبولی در تربیت معلم شهید مدرس سنندج شد و همزمان همکاری با صدا وسیمای کردستان در زمینه خبرنگاری وگزارشگری به واسطه یکی از اساتید تربیت معلم ،فراهم شد.

در زمینه شروع فعالیت هایتان در حوزه فیلم مستند بیشتر توضیح دهید؟

شروع فعالیتم در بخشهای واحد مرکزی خبر وتولید سیمای مرکز کردستان از سال ۱۳۷۰تا ۱۳۷۷ بود و در این مدت تجارب ارزشمندی بخصوص در بخش تهیه کنندگی وکارگردانی کسب نمودم.

در سالهای فعالیت گزارشهای خبری تولیدی و ویژه برنامه های متعددی را تهیه نمودم ، ازمهمترین این آثار که در شبکه های سراسری بازتاب گسترده‌ای داشت، مستندهای "ترک تحصیل دختران روستایی کردستان"و "خطر انقراض قوچ و میش درشهرستان بیجار"بود که درششمین جشنواره سراسری تولیدات مراکز صداوسیما حائز رتبه شد.

 اولین اثر حرفه ای ام مستند پرتره "غریب ماهان"درخصوص امیرنظام گروسی بود و مستند مورد علاقه ام "شمر پشیمان"

به نظر شما به عنوان یک هنرمند، یک اثر هنری خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

یک اثر هنری خوب به عقیده من می بایست فراتر از آنچه که فرم و محتوا نامیده می شود،باید اثر بخش و رهگشا باشد.

شیوه کارتان در مستند سازی چگونه است؟

من شیوه مستند سازی تک نفره را تجربه میکنم که میتوان گفت به نوعی متاثر از سینما واریته(سینما حقیقت)می باشد و در این سبک از فیلمسازی محتوی بر فرم اثر هنری تقدم دارد ومستندساز به حقیقت محض وفادار است که بارزترین اثرم در این سبک،به رنگ خزان است،کودکانی که دربهار زندگیشان ،به دلیل بی مبالاتی رانندگان خاطی ،جهنم می‌شود.

در مورد مستند به رنگ خزان برایمان بگوئید؟

مستند به رنگ خزان داستان زندگی دختری به نام فاطمه اهل روستای چولجه در شهرستان بیجار است.

در سال 87 در روستای چولجه معلم بودم و با فاطمه دانش آموز کلاس اول ابتدایی که سه سال در کلاس اول مانده و خیلی هم با محیط مدرسه ناسازگار بود آشنا شدم. من روی رفتار فاطمه کنجکاو و متوجه شدم که پدرش را در تصاوف از دست داده و او نمی تواسنت با این مشکل کنار بیاید، داستان فیلم درباره مشکلات فاطمه است.

در مستند «به رنگ خزان» درد فاطمه ها را نشان دادم و نخواستم که خیلی شخصی به این مسئله بپردازم .بچه هایی که پدرانشان در تصادف کشته، دیه آنها پرداخت و بعد تمام می شود در حالیکه رانندها به کشتار خودشان ادامه می دهند غافل از اینکه سرنوشت فاطمه ها چه می شود.

در موردآثار و تولیدات جشنواره ای خود بیشتر برای خوانندگان ما توضیح دهید؟

تا کنون موفق به ساخت 20 مستند با موضوعهای مختلف در شهرستان بیجار شده ام ، که مهمترین آنها غریب ماهان با موضوع زندگی امیرنظام گروسی که از کارهای ماندگارم است، شمر پشیمان مستند مورد علاقه خودم داستان زندگی شاطر اسماعیل که چندین سال در دستجات عزاداری بیجار نقش شمر را بازی می کرد ، غبار، مستند بارگچ به مقصد نمی رسد در خصوص وضعیت اسفبار مهاجرت در شهرستان بیجار، رسم اردیبهشت داستان زندگی معلم فداکار بیجاری، گهواره علی اصغر و میراث ماندگار که در خصوص دغدغه فرش بافان بیجاری و سیر نزولی فرش در بیجار است.

مهمترین دغدغه شما به عنوان یک فیلمساز چیست؟

مهمترین دغدغه ام انتقال راهکارهای عملی و منطقی برای حل مشکلات پیشروی توسعه فرهنگی وصنعتی شهرستان و استان به دست اندرکاران از طریق فیلم مستند است که در این راستا مردم همکاری خوبی دارند و امید است که مسئولین نیز حامی فیلمسازان کردستانی باشند.

برگزاری جشنواره های فیلم و مستند را در استان کردستان چگونه ارزیابی می کنید ؟ و پیشنهاد شما برای برگزاری هر چه بهتر این جشنواره ها چیست؟

جشنواره های فیلم در استان بدلیل عدم حمایت مالی متاسفانه وضعیت خوبی ندارند و به عنوان کسی که سه دوره دبیری جشنواره استانی فیلم کوتاه چراغ را تجربه نموده ام از این بابت متاسفم که عزم راسخی برای تقویت جشنواره های فیلم استانی وجود ندارد ،و اندک جشنواره ها نیز با درایت وتکاپوی فراتر از مسئولیت قانونی برخی نهادها چون حوزه هنری،سینمای جوان و بسیج هنرمندان ،به سختی سرپا مانده اند.

صحبت پایانی شما با همکاران فیلمساز و اهالی فرهنگ و هنر چیست؟

توصیه ام به فیلمسازان و همکاران این است که راه جاودانگی را پیشه کنند وآن چیزی نیست جز بیان ناگفته ها ونجابت های پنهان مردم سرزمینشان که در دنیا بی نظیرند وبرای کسب جایزه های جهانی، این معصومیت و مظلومیت را خدایی ناکرده با سیاه نمایی مخدوش ننمایند.

انتهای پیام/