به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گلستان ما، شهادت یک محیط بان و جراحت سه هم یارش، کام مردم گلستان را تلخ کرد بخصوص وقتی به چهره معصوم سه فرزند شهید می نگریستم .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلستان ما،,این ماجرای بهانه ایست برای گفتن برخی حقایق؛
در وظیفه شناسی این محیط بان همین بس که برای آرامش طبیعت، نیمه شب به جنگل گلستان رفت. جایی که در روز برای ما خطرناک است او شبانه رفت تا مبادا در تکلیفش کوتاهی کرده باشد، برای رفتنش همه اشک ریختیم اما زمانی این اشک ها فایده دارد که هرکدام ما طرفدار محیط زیست شویم. وقتی به جنگل می رویم، یادمان باشد برای این سرسبزی، اشک و خون ریخته شده است. زباله ریختن در طبیعت و همدردی با این شهید، دروغی ناخواسته است و نفاقی عادت شده است
برخی راهکار می دهند که این ماجرا بخاطر ضعف قانون است و محیط زیست باید مثل نیروهای نظامی عمل کند و قلمداد شود اما این یک خطای راهبردی است. با این کار عملا جنگ به جنگل ها می رسد. هر سلاح پیشرفته دستشان بدهیم، شکارچیان بهترش را می آورند. شکارچی احساس کند که با او مثل دشمن رفتار می کنیم او هم محیط بان ما را دشمن می بیند.شکار تخلف است و شکارچی باید بداند با او مثل یک متخلف رفتار می شود تنها در این صورت است که بخاطر ترس، حماقت نمی کند. باید ملکه هر شکارچی متخلف ما این شود که بخاطر جریمه نباید آدم کشت
ما بیش از ضعف قانون با ضعف اخلاقی و مهارتی مواجهیم . اگر همه ما در گلستان طرفدار عملی محیط زیست شویم این سازمان به قویترین سلاح مجهز می شود، اگر مسول ما، بجای عکس گرفتن با سگها و ابراز محبت خاله خرسی، تشکل های محیط زیستی گلستان را تقویت کند دیگر محیط بان ما، تنها نیست . اصلا اگر همین هزینه های که صرف سگداری در شهرها می شود اگر برای محیط زیست واقعی جانواران صرف شود، دیگر دست محیط بان ما خالی نیست.
اگرمدیران ارشد استان می خواهند کمکی به محیط زیست کنند اول از همه سراغ مسولان و دکتر و مهندس هایی بروند که سلاح شکاری بر دوش دارند .اگر اسامی شان را ندارند ادرس محل شکارشان را از شکارچبان غیرمجاز بپرسند. سکوت در برابر کسانی با لابی گری شکار می کنند، برای شکارچی متخلف عقده ای می شود که درون مایه حماقت های جبران ناپذیر آنهاست
در پایان، باز برای شجاعت مردی غبطه می خوریم که نه تاریکی جنگل و نه نیمه شب ، بهانه نشد تا بی خیال تکلیفش شود ای کاش در تنظیم بازار هم، بازاربانی مثل محیط بان تاج محمد باشقره می داشتیم .اگر شجاعتی و جدیتی مثل او می بود ، کسی جیب مردم را در روز روشن، نشانه نمی گرفت. برای اینکه شهیدی در تنظیم بازار داشتیم اول از همه باید وظیفه شناسی را از این محیط بان بیاموزیم. مدال شهادت را در سرزمین کار، عدم تسامح و عدالت گذاشته اند نه در سرزمین بی خیالی و بی مبالاتی و اغماض ها.
احمد ملاشاهی
انتهای پیام/
این ماجرای بهانه ایست برای گفتن برخی حقایق؛
در وظیفه شناسی این محیط بان همین بس که برای آرامش طبیعت، نیمه شب به جنگل گلستان رفت. جایی که در روز برای ما خطرناک است او شبانه رفت تا مبادا در تکلیفش کوتاهی کرده باشد، برای رفتنش همه اشک ریختیم اما زمانی این اشک ها فایده دارد که هرکدام ما طرفدار محیط زیست شویم. وقتی به جنگل می رویم، یادمان باشد برای این سرسبزی، اشک و خون ریخته شده است. زباله ریختن در طبیعت و همدردی با این شهید، دروغی ناخواسته است و نفاقی عادت شده است
برخی راهکار می دهند که این ماجرا بخاطر ضعف قانون است و محیط زیست باید مثل نیروهای نظامی عمل کند و قلمداد شود اما این یک خطای راهبردی است. با این کار عملا جنگ به جنگل ها می رسد. هر سلاح پیشرفته دستشان بدهیم، شکارچیان بهترش را می آورند. شکارچی احساس کند که با او مثل دشمن رفتار می کنیم او هم محیط بان ما را دشمن می بیند.شکار تخلف است و شکارچی باید بداند با او مثل یک متخلف رفتار می شود تنها در این صورت است که بخاطر ترس، حماقت نمی کند. باید ملکه هر شکارچی متخلف ما این شود که بخاطر جریمه نباید آدم کشت
ما بیش از ضعف قانون با ضعف اخلاقی و مهارتی مواجهیم . اگر همه ما در گلستان طرفدار عملی محیط زیست شویم این سازمان به قویترین سلاح مجهز می شود، اگر مسول ما، بجای عکس گرفتن با سگها و ابراز محبت خاله خرسی، تشکل های محیط زیستی گلستان را تقویت کند دیگر محیط بان ما، تنها نیست . اصلا اگر همین هزینه های که صرف سگداری در شهرها می شود اگر برای محیط زیست واقعی جانواران صرف شود، دیگر دست محیط بان ما خالی نیست.
اگرمدیران ارشد استان می خواهند کمکی به محیط زیست کنند اول از همه سراغ مسولان و دکتر و مهندس هایی بروند که سلاح شکاری بر دوش دارند .اگر اسامی شان را ندارند ادرس محل شکارشان را از شکارچبان غیرمجاز بپرسند. سکوت در برابر کسانی با لابی گری شکار می کنند، برای شکارچی متخلف عقده ای می شود که درون مایه حماقت های جبران ناپذیر آنهاست
در پایان، باز برای شجاعت مردی غبطه می خوریم که نه تاریکی جنگل و نه نیمه شب ، بهانه نشد تا بی خیال تکلیفش شود ای کاش در تنظیم بازار هم، بازاربانی مثل محیط بان تاج محمد باشقره می داشتیم .اگر شجاعتی و جدیتی مثل او می بود ، کسی جیب مردم را در روز روشن، نشانه نمی گرفت. برای اینکه شهیدی در تنظیم بازار داشتیم اول از همه باید وظیفه شناسی را از این محیط بان بیاموزیم. مدال شهادت را در سرزمین کار، عدم تسامح و عدالت گذاشته اند نه در سرزمین بی خیالی و بی مبالاتی و اغماض ها.
احمد ملاشاهی
انتهای پیام/
این ماجرای بهانه ایست برای گفتن برخی حقایق؛
,در وظیفه شناسی این محیط بان همین بس که برای آرامش طبیعت، نیمه شب به جنگل گلستان رفت. جایی که در روز برای ما خطرناک است او شبانه رفت تا مبادا در تکلیفش کوتاهی کرده باشد، برای رفتنش همه اشک ریختیم اما زمانی این اشک ها فایده دارد که هرکدام ما طرفدار محیط زیست شویم. وقتی به جنگل می رویم، یادمان باشد برای این سرسبزی، اشک و خون ریخته شده است. زباله ریختن در طبیعت و همدردی با این شهید، دروغی ناخواسته است و نفاقی عادت شده است
,برخی راهکار می دهند که این ماجرا بخاطر ضعف قانون است و محیط زیست باید مثل نیروهای نظامی عمل کند و قلمداد شود اما این یک خطای راهبردی است. با این کار عملا جنگ به جنگل ها می رسد. هر سلاح پیشرفته دستشان بدهیم، شکارچیان بهترش را می آورند. شکارچی احساس کند که با او مثل دشمن رفتار می کنیم او هم محیط بان ما را دشمن می بیند.شکار تخلف است و شکارچی باید بداند با او مثل یک متخلف رفتار می شود تنها در این صورت است که بخاطر ترس، حماقت نمی کند. باید ملکه هر شکارچی متخلف ما این شود که بخاطر جریمه نباید آدم کشت
,ما بیش از ضعف قانون با ضعف اخلاقی و مهارتی مواجهیم . اگر همه ما در گلستان طرفدار عملی محیط زیست شویم این سازمان به قویترین سلاح مجهز می شود، اگر مسول ما، بجای عکس گرفتن با سگها و ابراز محبت خاله خرسی، تشکل های محیط زیستی گلستان را تقویت کند دیگر محیط بان ما، تنها نیست . اصلا اگر همین هزینه های که صرف سگداری در شهرها می شود اگر برای محیط زیست واقعی جانواران صرف شود، دیگر دست محیط بان ما خالی نیست.
,اگرمدیران ارشد استان می خواهند کمکی به محیط زیست کنند اول از همه سراغ مسولان و دکتر و مهندس هایی بروند که سلاح شکاری بر دوش دارند .اگر اسامی شان را ندارند ادرس محل شکارشان را از شکارچبان غیرمجاز بپرسند. سکوت در برابر کسانی با لابی گری شکار می کنند، برای شکارچی متخلف عقده ای می شود که درون مایه حماقت های جبران ناپذیر آنهاست
,در پایان، باز برای شجاعت مردی غبطه می خوریم که نه تاریکی جنگل و نه نیمه شب ، بهانه نشد تا بی خیال تکلیفش شود ای کاش در تنظیم بازار هم، بازاربانی مثل محیط بان تاج محمد باشقره می داشتیم .اگر شجاعتی و جدیتی مثل او می بود ، کسی جیب مردم را در روز روشن، نشانه نمی گرفت. برای اینکه شهیدی در تنظیم بازار داشتیم اول از همه باید وظیفه شناسی را از این محیط بان بیاموزیم. مدال شهادت را در سرزمین کار، عدم تسامح و عدالت گذاشته اند نه در سرزمین بی خیالی و بی مبالاتی و اغماض ها.
,احمد ملاشاهی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه