وقتی خفقان زمان‌طاغوت مغلوب جنبش‌عزاداران روستای تکیه‌سپهسالار شد/ از براورده‌شدن حاجت ۲ نواده مظفرالدین شاه‌قاجار تا سوگواره‌محرم دور کرسی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  تیتریک، در مسیر جاده پر پیچ و خم چالوس از توابع آسارا، روستایی سرسبز وجود دارد که طراوات خود را مدیون رودخانه ایست که در دل آن جریان دارد و میزبان امام زاده ابراهیم (ع) ملقب به سپهسالار و از نوادگان امام زین العابدین (ع) است.

همزمان با ماه محرم، عزای سرور و سالار شهیدان تکیه سپهسالار را سیاه پوش کرده است و حال و هوای این روستا جلوه های عشق و محبت به خاندان عصمت و طهارت را نشان می دهد.

روستای تکیه سپهسالار سالیان سال است که در ماه محرم به سوگ امام سوم شیعیان می نشیند، از اوج خفقان حاکم بر فرهنگ شیعی در زمان پهلوی تا امروز که جمهوری اسلامی پرچمدار دنیای اسلام شده است.

نوحه خوان ها را دستگیر می کردند، این را پیرمردی از اهالی روستای سپهسالار با یادآوری خاطراتش از عزاداری های ماه محرم از زمان پهلوی می گوید و ادامه می دهد: ما در مسجد روستا مراسم عزای اباعبدالله حسین (ع) را شروع می کردیم و یکی از جوانان در ورودی می ایستاد تا ورود ماموران را به ما اطلاع دهد.

به لطف انقلاب، شور و حال حسینی به مراسمات ماه محرم بازگشته است، قدیم مساجد کوچک بود اما با اشاعه فرهنگ شیعی، امروز علی رغم تهاجمات دشمن شاهد برپایی پر شور برنامه های معنوی با حضور 40 خانوار این روستا همزمان با مردم کشور در مساجد به عنوان مهمترین سنگر اسلام هستیم.

دوستداران سپهسالار به تکیه روستایشان ارادت خاصی دارند، متولی این تکیه می گوید: 50 سال قبل داود میرزا و حسین میرزا از نوادگان مظفرالدین شاه قاجار، برای امام زاده ابراهیم (ع) نذر می کنند و حاجتشان براورده می شود، سالن و فضای اطراف این امام زاده را برپا می کنند.

تکیه سپهسالار به جهت گردشگری نیز از ویژگی خاصی برخوردار بوده و محل ضریح مقدس امام زاده ابراهیم (ع) که در غار کوه سرخ قرار دارد در فصل تابستان بسیار خنک است، به گونه ای که هنگام ورود به صحن امام زاده تصور می شود وارد سردخانه شده اید.

جالب اینکه بر اساس گفته اهالی این صحن، در فصل زمستان فضای اطراف امام زاده ابراهیم (ع) از هوای معتدلی برخوردار است، روستانشینان معتقدند عزاداری 10 روز ماه محرم در این تکیه، معنوی ترین سوگواری در کشور است درحالیکه در زمان پهلوی با برگزاری مراسمات این چنینی مخالفت می کردند.

مردم روستای تکیه سپهسالار برپایی مراسمات به سبک قدیمی ماه محرم را از ابا و اجدادشان به ارث برده و در قالب دسته های سینه زنی در عزای سرور و سالار شهیدان اشک ماتم می ریزند، پای منبر امام جماعت روستایشان نشسته و تا هفتم شهادت امام حسین (ع) نذورات خود را ادا می کنند.

مردم روستا قرار است در موعد عاشورای امسال (شهریور 97) مراسم عزاداری ویژه تکیه سپهسالار را از مسجد آغاز کرده و با حضور در مزار شهدا و ورود به صحن امام زاده ابراهیم (ع) سوگوار امام سوم شیعیان شده و به اقامه نماز جمعه بپردازند. شور و حال مراسمات محرم در این روستا به گونه ای است که از مناطق اطراف همچون آسارا برای حضور در این برنامه معنوی به سوی تکیه سپهسالار می شتابند.

گویی کوه های اطراف روستای تکیه سپهسالار قلم سرخ حماسه آل الله را برافراشته است چرا که غالب کوه های این روستا سرخ بوده و از عجایب آن می توان به صخره ای سنگی اشاره کرد که در بالای قاب مدفن امام زاده قرار گرفته است و دائما روی آن قطرات آب می ریزد. محل ریزش قطرات آب بالاترین نقطه صخره و جایی است که به کوه های اطراف ارتباط نداشته و روی آن نیز از برف و یخ خبری نیست.

تا به حال مشخص نشده است منبع این قطرات آب که هر 10 ثانیه یکبار می چکد کجاست، اما منبع اشک عزاداران در این روزها و شبها دل های سوخته، جان های عاشق و دلداده حسینی است.

یکی از اهالی روستا می گوید: تکیه سپهسالار نسبت به 60 روستای بزرگ و کوچک محور چالوس، از هر نظر نمونه است، دیگر روستاها اجرا مراسمات مذهبی و تاسیس هیئت های عزاداری را از روستای ما سرمشق گرفتند چرا که مردم روستای سپهسالار فرهنگ خود را از حال و هوای معنوی امام زاده ابراهیم (ع) الگو گرفتند.

هیئت های مذهبی از تهران، کرج و دیگر شهرهای کشور زمانیکه زمزمه عظمت این حضرت را شنیدند به زیارت نواده امام زین العابدین (ع) امدند.

یادم می آید قبل از انقلاب اینجا هیئت هایی به نام قمر بنی هاشم (ع) تشکیل می شد، با امکانات کم آن زمان زیر کرسی به واسطه سرما عزاداری می کردند و به جای شب نشینی، با وحدت کلمه به سوگ حسین بن علی (ع) می نشستند.

اهالی روستای تکیه سپهسالار از وحدت کلمه نام می آورند، همان شعاری که رمز پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 شد و مردم را میراث دار فرهنگی کرد که درسش را از مقاومت، ایستادگی و شهادت طلبی حسین (ع) و یارانش در کربلا اموخت.

بدون شک راه آزادگی و اسلام را می توان در امام زاده هایی جستجو کرد که با گذشت هزار و 1400 سال از واقعه عاشورا همچنان مردم را شیفته سیره اهل بیت (ع) خواهد کرد، بزرگوارانی که اگر نبود فرهنگشان، امروز مقاومت و درس آزادگی رنگ می باخت.

انتهای پیام/