لیثی، منتقدانِ معتقد و معاندان ضد حسین!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از آناج مجید قنبرزاده نوشت: 

موعظه‌ی مهدی لیثی را چند بار دیده‌ام، واکنش‌ها را به سخنان او دنبال کرده و توضیحاتِ بعدی این مداح جوان در صفحه‌ اینستاگرامی‌اش را به‌نظاره نشسته‌ام. لیثی دغدغه‌ی برگزاری عزای امام حسین(ع) را دارد اما از آنجایی که موعظه‌خوان نیست نه از ادبیاتِ مناسب برای بیانِ نظرات شخصی‌اش بهره می‌برد و نه مخاطبِ جملات خود را به‌طور دقیق مشخص می‌کند.

منتقدان جملاتی همچون "این شهر پرگناه باید به منِ هیئتی عادت بکند"، "برید بمیرید"، "این‌ها نمی‌فهمند" و ... بر نمی‌تابند و از آنجا که در سخنان این مداح مخاطب دقیقاً مشخص نشده است، شهروند می‌گوید: اگر منِ معتقد به‌اسلام و اهل بیت(ع) بگویم برای ایفایِ محتسبات ساعت‌ها راهِ تردد خودروها را مسدود نکنید و ساعتِ 2 بامداد با صدای طبل و بلندگوهایی که صدایشان تا خیابان‌های اطراف می‌رود خواب را از اهل منزل نگیرید، باید بمیرم؟!

شاید اگر لیثی می‌گفت ما آداب عزاداری را رعایت می‌کنیم و تا حد امکان سعی در عدم ایجاد مزاحمت برای سایرین داریم و در ادامه با ادبیاتی مناسب‌تر مخالفان برگزاری مراسم عزا برای امام حسین(ع) را مورد مذمت قرار می‌داد هیچ نمی‌شد اما او با گفتار خود جایِ متهم و شاکی را عوض کرد.

هرچند که این مداح در توضیح بعدی‌اش مخاطبان خود را مشخص کرد و با بیان اینکه در گناه و ثوابِ مردم این شهر شریک است و خود را تافته‌ی جدابافته نمی‌داند، گفت: چرا در مناسبت‌ها و مراسمات دیگر هر کاری می‌کنیم عیب نیست و فقط عزای حسینی مورد هجمه‌ی هدفمند قرار می‌گیرد؟!

حال دو گروه مخالف مداح آینده‌دار تبریزی شده‌اند، دسته‌ی اول شیعه ستیزانی‌اند که گذرِ دوران آنان را نسبت به دین و اهل بیت(ع) بی‌اعتقاد کرده است و در کمال تاسف یا امام حسین(ع) را قبول ندارند و یا اگر دارند، برگزاری مراسماتِ عزا را لازم نمی‌دانند.

اما دسته‌ی دوم نه‌تنها اعتقاد قلبی به اهل بیت(ع) دارند، خود نیز پایِ ثابت عزاداری‌ها و یا به‌قولِ معروف جزوی از صف شاخسی‌اند که در راهِ سیدالشهدا، جان و مال‌شان را هم به طبق اخلاص می‌گذارند.

رویکردِ اشتباه مهدی لیثی دسته‌ی اول را جری‌تَر و گروه دوم را دل‌آزرده کرده است اما نباید منتقدان نیز به‌مانند مداحِ جوان غیرمنصفانه به کُرسی قضاوت بنشینند و اشتباه لیثی را به‌پایِ دستگاه عزای امام حسین(ع) بنویسند.

این شهر پرگناه باید به من هیئتی عادت بکند، چَندان تفاوتی با جمله‌ی "برود هر که دلش خواست شکایت بکند، شهر باید به من و دولتم عادت بکند" ندارد. هیئتی هم باید شأن خود را حفظ نماید و هم واجباتیِ همچون عدم سلب آسایش دیگران را از یاد نبرد.

علی‌ایحال هنوز اول عشق است و تا اربعین روزهای زیادی باقی است، باید از حاشیه‌ها رها شد و به عشقِ امام حسین(ع) عَلم چرخانید. این دقیقاً همان چیزی است که به مذاقِ دسته‌ی اول خوش نمی‌آید، خُب نیاید! ما عاشقی‌مان را می‌کنیم.

انتهای پیام/