به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ عبدالباسط پاکزاد در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون، افزود: سطح بیابان زایی در سیستان و بلوچستان بسیار گسترده بوده و طرح های بیابان زدایی که توسط منابع طبیعی و آبخیزداری انجام می شود با توجه به اعتبارات و وسعت استان، بسیار کمتر از بیابان زایی است.
وی با اشاره به پدیده ریزگردها در سیستان، ادامه داد: با بررسی نقشه های ماهواره ای، متوجه می شویم که بخش قابل توجهی از این ریزگردها از کشورهایی به مثل افغانستان وارد منطقه سیستان می شود و این مشکل علاوه بر اینکه فرا ملی است، فرا منطقه ای نیز به شمار می آید.
وی اظهار کرد:خشک بودن پهنه گسترده بزرگترین تالاب آب شیرین ایران(هامون) نیز بر بحران در سیستان افزوده و هم اکنون وضعیت منطقه سیستان فوق بحران است.
وی تاکید کرد: با بیابانزایی بسیار گسترده ای مواجه هستیم، ماسه بادی ها در زمان فعالیت بادهای 120روزه در پایین و نزدیک به سطح زمین و گرد و خاک نیز در هوای منطقه به حرکت در می آیند که باعث مشکلات عدیده ای برای مردم منطقه سیستان می شود.
وی با اشاره به کاهش 98درصدی آورد رودخانه هامون در طی سال گذشته نسبت به سالیان گذشته، اظهار کرد: باید تالاب هامون با کمک جوامع بین الملل و همکاری کشور افغانستان که خود نیز در زمان پر آبی بهره بردار اصلی این تالاب بوده احیاء شود و سازمان ملل نیز باید با پذیرش مسئولیت خود برای احیاء این تالاب تلاش کند.
پاکزاد ادامه داد: اولویت اول منطقه سیستان برای برون رفت از بسیاری از مشکلات، احیاء تالاب هامون است، چرا که زندگی بخش عمده ای از مردم ساکن در سیستان به آن وابسته بوده و در گذشته نیز این تالاب در شمال استان تمدن ساز بوده است.
وی خاطر نشان کرد: طی سالهای اخیر با توجه به اعتبارات محدود و تلاش همکاران توانستیم 3هزار هکتار نهالکاری را در حاشیه تالاب هامون انجام دهیم، همچنین امسال نیز 600هکتار مالچ پاشی در منطقه زهک انجام شد توانست یک قسمت از گردو خاک های منطقه را کاهش دهد.
انتهای پیام/
, ،,
,
,
, ،,
, ،,
,
,
]
ارسال دیدگاه