خیابانهای شهر، زیر پاهای این زن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از دانش روز از البرز؛40 دقیقه از ساعت 5 عصر گذشته چشمم به ایستگاه ماشین های مترو بود.راننده ی فریاد می زنه، کیانمهر، مهرشهر فقط یک نفر…

تاکسی دربست!!!در خدمتم

بین این هیاهوی مردان صدایی زنانه توجهم را به خود جلب کرد.

چند گام بلند به سمت جلو بر داشتم فرمان ماشین زیر دستهایش به سرعت می چرخد و چشمانش به حیاط شلوغ مترو تا شاید مسافری را که در پی رسیدن به مقصد است بیابد.

سلام کردم: خانمی که پشت فرمان بود گفت دربست بیا بالا 

سوار شدم با وی صحبت کردم. با متوجه شدن موضوع حاضر به گفتگو نبود و با لفظی عامیانه گفت: پخش کردن صدا و تصویر من که مشکلی رو حل نمی کنه!!

بهر حال با صحبت هایی که داشتیم گویا حرف هایم بر خستگی اش چیره شد و در گفتگویی ادامه داد،

من 53 ساله هستم، مدت 3 سال است که به شغل رانندگی روی آورده ام. با توجه به شرایط سخت زندگی ام و اینکه هیچ جایی با این سن به ما کار داده نمی شود راننده شدم.

درآمد شما چقدر است 

رانندگی درآمدی ندارد، و رد و بدل شدن پول بین افراد است در روز نهایتا 30 هزار تومان درآمد داشته باشم.

کار در محیطی مردانه سخت نیست 

شغل بسیار سختی است و حضور در فضایی کاملا مردانه رفتاری خاص را می طلبد اما بهر حال چاره ای نیست، با وجود اینکه 20 سال راننده بودم و سه سال است که شغلم شده و با آن زندگی می کنم در محیطی کاملا مردانه مشکلاتی نیز برایم پیش آمده اما از آن صرفه نظر کردم. باید مثل مردها رفتار کرد، البته مورد خنده دیگران هم بعضی اوقات شده ایم که نباید این گونه باشد چند وقت پیش برنامه ای از شبکه 3 پخش شد که مجری به خانم های راننده میگفت یعنی شما داد می زنید: سید خندان، بیا سوار شو دربست 

ساعت کاریتان به چه صورت است .

ساعت کاری مشخصی ندارم ساعت 7 صبح یا حتی 6 غروب نیز رانندگی می کنم.

فرزندان شما با شغل مادرشان مخالفتی ندارند .

من دو پسر دارم برایشان سخت است در فضایی مردانه کار می کنم اما درک کنید پسرانم بیکار هستند. کار که نیست و من هم نمی توانم با توجه به اینکه سرپرست خانواده هستم دست روی دست بگذارم. تنها عایدی من از زندگی چند ساله همین پراید است که حتی پولی ندارم آن را به تاکسی تبدیل کنم. پسرانم 27 ساله و 24 ساله و به قول معروف سربازی رفته و دیپلم اما بیکار، چون چند جا هم برای کار مراجعه کردیم مبالغ میلیونی از ما درخواست شده و من هم نمی توانستم پرداخت کنم.

پسرانم سخت می گیرند اما کار نیست و ما هم نمی توانیم از گرسنگی بمیرم و مجبورم خودم کار کنم.

آیا تا بحال شده که از سوار کردن آقا در شب واهمه ای داشته باشید؟

بارها با توجه به اینکه خانم هستم و مسافر آقا سوار می کنم گاها مشکلاتی نیز بوجودآمده اما با توکل به خدا در برابر آنها مقاومت می کنم و زندگی ام را جلو میبرم چون چاره ای نیست.

شغل من می توانم بگویم مزاحمت های زیادی دارد با توجه به اینکه وسیله شخصی است، خیلی از خانم ها شرایط مرا دارند و 50 درصد خانم هایی با مشخصات من کار می کنند. در مترویی به این شلوغی شده افرادی مرا تمسخر می کنند و من اهمیت نمی دهم چون معتقدم وقتی به شغلی روی می آوری لازم است جنبه اجتماعی داشته باشی.

زندگی واقعا سخت شده من از ساعت 3 یا 4 ظهر که مسافر سوار می کنم 15 هزار تومان کار کرده ام.

چه خواسته ای دارید؟

آرزو دارم روزی برسد که همه جوانان ما کار داشته باشند که من نیز به عنوان مادر در منزل باشم نه اینکه از صبح تا شب با هزار سختی کار کنم.

هستند جوانانی که 27 سال سن دارند اما بیکارند و خانه نشینی آنها را کلافه کرده، لازم است به آنها رسیدگی شود. اگر مقوله ازدواج را کاملا کنار بگذاریم یک جوان آیا لازم نیست با شغلش امرار معاش کند.

یارانه هم دریافت می کنید.

بله اما به قول معروف پول دو مرغ است، زندگی ما بخور و نمیر است. دولت تدبیر و امید و ریاست جمهور به فکر جوان های ما باشید خیلی از افرادی که سوار ماشین من می شوند از بیکاری گله مند هستند.

و خاتمه صحبتهایش باز هم دعایی برای کار جوانان بود….. خداوندا بیکاری از میان این نسل برداشته شود

و من نیز با این افکار که این خانم شب هنگام با رسیدن به خانه باید شغل دیگری که خانه داری و رسیدن به وضعیت خانواده است را آغاز کند با وی خدا حافظی کردم از ماشین پیاده شدم و او نیز در پی مسافرانی دیگر بود.

انتهای پیام/ه