پشته جزایری؛جزیره ای درهمجواری مدنیت / توسعه در اینجا؛ سرابی بیش نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سفیرافلاک،  روستا یا ده تعریفی خاص دارد. براساس تقسیمات کشوری؛ ده یا روستا عبارت  است از یک مرکز جمعیت و محل سکونت و کار تعدادی خانواده که در اراضی آن ده به کار کشاورزی اشتغال دارند و درآمد بیشتر آنان از طریق کشاورزی حاصل می‌شود.

درلرستان به خصوص مرکز آن ؛خرم آباد؛برخی مناطق مسکونی هستند که از نظر تقسیمات کشوری روستا یا ده نامیده می شوند.این مناطق که بیشتر به شهرک های مسکونی شباهت دارند،با برچسب روستا از خدمات شهری بی بهره اند.

وجود چندین منطقه مسکونی بزرگ در حاشیه شهر خرم آباد،فاصله کم با مرکزیت شهر  وتردد زیاد مردم آن ،باعث شده که درنگاه اول به آنها به دید یک منطقه شهری نگریسته شود.

کمالوند،کهریز و پروانه درشمال شهر، جزایری،سراب یاس وماسور درجنوب شهر،شهرک پارسیلون ودره گرم ورباط نمکی درغرب شهر،خرم آباد را درمیان انبوهی از ساختمان های جدید وقدیمی مسکونی محصور کرده اند.

همان طور که اشاره شد؛اساس روستا را اراضی کشاورزی تشکیل می دهد وبادیه ای که درمیان این اراضی محصور است. اما واقعیت این است که دراین مناطق حاشیه ای ،کمتر از 50درصد اشتغال مردم، کشاورزی ودامپروری است.

مردم این مناطق،دانشجو،کارمند،کاسب ودانش آموزند ودرصد بالایی از آنان به مشاغلی غیراز کشاورزی مشغول اند.

باتوجه به تمام امکانات وکاستی های این مناطق،مختصرا به بررسی یکی ازاین مناطق می پردازیم.

***پشته جزایری؛جزیره ای دور ونزدیک به شهر

ازوجه تسمیه آن اطلاعی دردست ندارم.اما می دانم که آن را شهرک ولی عصر هم می خوانند.پشته جزایری از توابع کرگاه غربی،درشرق کوه پاگر، منطقه ای کاملا مسکونی است که کمتر از 1کیلومتر به شهر راه دارد.

از اولین کوچه آن که خارج شوی درست سراز بیمارستان تامین اجتماعی خرم آباد درمی آوری.این منطقه بیشتر به دلیل ارزان بودن قیمت زمین مسکونی مورد توجه خیلی از شهروندان خرم آبادی است.به طوری که بعداز سرشماری سال 85 که جمعیت این منطقه 490 نفر بوده همینک با جمعیتی بالغ بر2520نفر روستا نامیده می شود.

همجواری خیلی نزدیک با شهرداری منطقه 3خرم آباد از طریق پشته حسین آباد وگلدشت شرقی،باعث شده که درنگاه اول این محله به شهرنزدیک ترباشد تابه روستا.اما آنچه دراین مقال مهم است ، پا درهوا و بلاتکلیف ماندن این منطقه مسکونی از نظر تقسیمات کشوری است.

عدم برخورداری از امکانات شهری از جمله مدرسه،خانه بهداشت،مسجد،آب شرب سالم ومدیریت تظنیف باعث شده این منطقه بیشتر به یک جزیره دورافتاده شباهت داشته باشد.

شهروندان ومردم این منطقه ی صرفا مسکونی، معترض اند که از اولین وابتدایی ترین خدمات زندگی درحاشیه شهر محرومند.آسفالت معابر وکوچه ها،دفع به موقع زباله ها ونظافت منطقه از مهمترین درخواست های مردم این منطقه از مسئولین است.

آب شرب ناسالم و وجود املاح واضافات،باعث شده که سلامت مردم این منطقه به خطربیفتد.همچنین فشارپایین آب باعث شده مردم از پمپاژهای خانگی وصنعتی برای دریافت آب مصرفی استفاده کنند.

دفع زباله ها ونظافت شهر به کندی پیش می رود به طوری که زباله های انباشته شده مردم در کوچه ها حتی تا یک هفته سرگردان اند وباعث آلودگی فضای کوچه وخیابان می شوند.

هرچند دراین اواخر مسئولین استانی وشهرستانی ازاین منطقه بازدید کرده اند واز نزدیک درجریان مشکلات مردم قرارگرفته اند اما تاکنون اقدام بارزی برای مردم این منطقه صورت نگرفته است.کوچه ها همچنان خاکی ونامناسب اند.زباله ها سطح روستا واطراف آن را گرفته اند وآب شرب بیشترمنازل آلوده وکم فشاراست.

انتهای پیام/پ