عکس، هنری برای قصه‌گویی عکاسانه / مشکلات صنفی، عکاسان خبری را بسیار اذیت می‌کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، در دنیایی که همه چیز خیلی زود فراموش می‌شود، عکس‌ها سندی هستند که با ثبت یک لحظه، راوی تاریخ می‌شوند. لحظه کوتاهی که در قاب کوچک عکاس‌ها ثبت می‌شود، آن‌قدر قدرتمند است که می‌تواند خشم، زیبایی، ظلم، امید و اندوه نهفته در دورن خود را به چشم‌هایی که نظاره‌گر آن هستند، منتقل کند.

19 آگوست (28 مرداد) در تقویم بسیاری از کشورهای جهان بعنوان روز جهانی عکاسی نامگذاری شده است، در واقع عکاس خبری هنری برای قصه گویی عکاسانه است که عکاسان خبره بعنوان نویسندگان مخبر خبری آنها را در قالب خبر برای مردم نمایان می کنند.

الهام امی یکی از بانوان عکاس سنندجی است که به مناسبت این روز گفتگویی با ایشان داشتیم که در ادامه می خوانید؛

از وقتی که در دبیرستان مشغول به تحصیل بودم به دوربین و عکاسی علاقه مند شدم  و با دوربینی که  در منزل داشتیم هر مراسم خانوادگی که بود خود، عکاسی آن را انجام میدادم ، رفته رفته که به دانشگاه رفتم 4 واحد عکاسی جزو درسهایم بود  ودر انجا فرصتی شد که خودم را در این حوزه بسنجم ولی از سال 91 شروع عکاسی رو بطور جدی شروع و عکاسی خبری را هم از مرداد 1395 شروع کردم.

***چطور شد به عکاسی علاقه مند شدید؟ ازچه سالی کار عکاسی را آغاز کردید؟

از کودکی عادت داشتم به اشیاء، سایه‌ها و هر چیزی که اطرافم بود خیره شوم و آن‌ها را شبیه موجودات و آدم‌ها ببینم. مثلاً یک سایه درخت را شبیه گوزن می‌دیدم و به اطرافیانم نشان می‌دادم که باعث تعجبشان می‌شد؛ یا ابرها، گل‌ها و کوه‌ها را شکل دیگری تجسم می‌کردم درواقع متفاوت دیدن را از کودکی تمرین می‌کردم و هنوز هم از انجام این تمرین لذت می‌برم لذا از سال 91 عکاسی را آغاز کردم اما حدود 2سال است که به صورت حرفه ای این هنر را دنبال می کنم.

***موضوعات غالب عکس های شما چیست؟

عکاسی اقیانوسی است که هرچه به عمق آن بیشتر فرو می‌روی خودت را کوچک‌تر می‌بینی؛ عکاسی یکی از پیچیده‌ترین و سخت‌ترین هنرهاست چراکه باید دنیایی از حرف را در یک‌لحظه ثبت کرد و نشان داد، سوژه های بنده بیشتر مستند و خبری هستند ولی بیشتر سعی میکنم سوژه های بکر و ناب باشند تا برای بیننده جذاب باشد همچنین در موضوع اجتماعی هم بیشتر چالش های جامعه را به تصویر میکشم.

***تاکنون چه دوره هایی را طی کردید؟

دردرجه ی اول هرعکاس باید مطالعه داشته باشد تنها نباید به دوره های عملی اتکا کند چون فراگیری آموزش تئوری مرحله ی اول است سپس عملی و خوشحالم که درحال حاضر تنها عکاس خانم خبرگزاری فارس در سراسر ایران هستم.

***بهترین و ناب ترین سوژه ای که تا به حال به تصویر کشیدید؟

حقیقتا نمیتونم بهترین و ناب ترین سوژه ام را انتخاب کنم چون هنوز فکر میکنم باید راههای نرفته را پیش بگیرم و روز به روز پیشرفت کنم.

***تلخ ترین سوژه ای که عکس گرفتید چه سوژه ای بود؟

تلخ ترین سوژه ای که این مدت کار کردم ، مراسم ترحیم جانباختگان تصادف اتوبوس با تانکر نفت کش بود که واقعا تلخ و ناگوار بود.

***چقدر از نقد عکس هایتان استقبال می کنید؟

من نقدپذیر هستم و از نقدهای سازنده استقبال میکنم.

****بیشترین مشکلاتی که عکاسان دارند، چیست؟ بعنوان بانوی عکاس با چه مشکلاتی روه برو هستید؟

مشکلات صنفی، عکاسان خبری را بسیار اذیت می‌کند، رفع این مسئله همت تمام دوستان عکاس خبری را می‌طلبد؛ نیاز به تشکیل یک انجمن صنفی داریم و تا زمانی که عکاسان نخواهند انجمن صنفی شکل نمی‌گیرد، امیدوارم مشکل صنفی عکاسان با خانه مطبوعات و ارشاد استان رفع شود.

عکاسی خبری یکی از بزرگترین بخش‌های خبری است زمانی که عکس مناسبی برای یک خبر نباشد روزنامه و خبر به چشم خواننده و مخاطب نمی‌آید، اما در کردستان کمترین اهمیتی به این موضوع داده می‌شود و این در حالی ست که تأمین وسایل عکاسی به دلیل هزینه‌های سنگین بسیار سخت است.

باید روی عکاسان سرمایه‌گذاری شده و آموزش‌هایی به آنها داده شود، خود آموختگی تا یک جایی در حرفه عکاسی جوابگو است ؛ یکی دیگر از مشکلات و دغدغه‌های عکاسان خبر این است که متأسفانه روزنامه‌ها در استفاده از عکس‌ها  ذکر منبع نمی‌کنند.

*** اولین عکس شما ...؟

امروزه چون عصر اطلاعات و فناوری است، همگی یک دوربین  برای  ثبت لحظات تلخ و شیرین خودشان دارند به طوری که با وجود دنیای مجازی از هر لحظه خودشان عکس میگیرند و عکاسی عضوی از خانواده شده است اما اولین عکسم پرتره از خانمی کهن سال با صورتی پر از چین و چروک بود که آن نگاه عمیقش همیشه در ذهنم باقی مانده است و از استقبال خوبی هم قرار گرفت.

***یک جمله ی ماندگار درباره عکس؟

هرگزعکاس نمیشوید مگر اینکه واقعا عاشق این کار باشید، این انتخاب هرگز انتخاب آسانی نخواهد بود.

انتهای پیام/