غربی ترین نقطه هرمزگان در بن بست ارتباطی/ معیشت صیادان پارسیانی در حصار صنایع انرژی بر است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از هرمز؛صیادی و ماهیگری در مناطق ساحلی جدا از آنکه شغل مهم اهالی و زمینه ارتزاق می باشد ریشه در اصالت و هویت وجودی مردمان آن دیار دارد چرا که دریا، موج و ماهی با بند بند وجود یک ساحل نشین در آمیخته و از بدو تولد تا لحظه موتش می توان آثارش را در زندگی ساکنانش جست.

وجود افسانه ها و داستان های عامیانه با محوریت دریا و ساحل نشان از جایگاه بی بدیل این ظرفیت در زندگی کردم جنوب دارد از این رو لالایی مادران و نغمه پدران هرمزگانی در حال فعالیت و تلاش نشان از نقش بارز دریا در ضمیر ناخداگاه مردمانش دارد

استان هرمزگان با برخوداری از 900کیلومتر نوار ساحلی و به واسطه قرار گرفتن در منطقه استراتژیک تنگه هرمز و دریای عمان یکی از منحصر به فردترین نقاط دنیاست از این رو همجواری با آب های آزاد موجب شده تا زیستگاهی ناب برای گونه های منحصر به فرد آبزیان باشد.

هرمزگان با دارا بودن 14 جزیره بیشترین جزایر را بین استانهای ساحلی دارد که موجب شده بیش از یک هزار و 500 کیلومتر مرز آبی را در برگیرد از این رو این استان مهم ترین استان جنوبی در حیطه دریا و ساحل به شمار می رود.

طبق آخرین بالغ بر 27هزار صیاد و ماهیگیر در هرمزگان فعالیت می کنند که عمده جمعیت آنان در شهرستان های جاسک، سیریک، میناب، بندرعباس، بندرلنگه، بندرخمیر و پارسیان متمرکز می باشند که به شیوه های سنتی و با الهام از طبیعت دریا به کسب و کار می پردازند.

جایگاه منحصر به فرد صیادی در هرمزگان از دیرباز موجب رونق حرف و مشاغل متعددی در رابطه با این شغل شده لذا وجود دهها واحد ساخت انواع شناورهای چوبی که نمونه های منحصر به فرد این منطقه است و روش های متعدد صیادی که الهام گرفته از طبیعت دریاست حقیقتی غیرقابل انکار و بی بدیل است.

شرق تا غرب هرمزگان دهها بندرگاه و اسکله تاریخی را در خود جای داده که علاوه بر صیادی نقش بارزی در تجارت و داد و ستد با کشورهای آسیای میانه و آفریقا ایفا می کرده اما این جایگاه در دهه های اخیر به واسطه سیاست ها و رانت های پی در پی از اصل وجودی خود فاصله گرفته و ماهیت خود را فراموش کرده اند.

سیاست های انقباضی و تصمیم گیری های نابخردانه عده ای که حتی پا در این خطه نگذاشته اند و تنها به فکر کسب سود حداکثری از سرمایه ای بی نظیر برای خود و هم کیشانشان هستند موجب شده تا تیشه بر پیکر صنعتی ماندگار زده شود.

غربی ترین نقطه هرمزگان در بن بست ارتباطی

ساحل عماریه و کلندون واقع در غرب هرمزگان از توابع شهرستان پارسیان یکی از مهم ترین راه کسب درآمد روستاهای اطراف خود به شمار می رود که بندرگاه تاریخی آن از دیرباز مکانی برای تجارت و صیادی به شمار می رود.

روستای غورزه نزدیک ترین آبادی به این بندرگاه محسوب می شود که جمعیت قابل ملاحضه ای از صیاد و دریانورد را در خود جای داده اما در سال های اخیر با آغاز فعالیت صنایع بزرگ انرژی بر پارسیان در این محدوده معیشت بومیان را تحت الشعاع قرار داده شده است.

ساحل کلندون به عنوان تنها راه ارتباطی صیادان به دریا در مرکز محدوده صنایع بزرگ انرژی بر پارسیان قرار گرفته که این موضوع موجب بن بست راهی ساکنان به دریا شده همچنین به واسطه تردد وسایل نقلیه سنگین و صنعتی در جاده روستایی غورزه تهدیدی جدید برای ساکنان منطقه بشمار می رود.

تاسیسات صنایع انرژی نمکی بر زخم مردم محروم پارسیان

یوسف مؤذنی، رئیس شورای روستای غورزه در گفتگویی اظهار داشت:با ورود صنایع انرژی بر و ایجاد اسکله در ساحل عماریه، صیادان به ساحل کلندون اکتفا کرده و امرار و معاش خود را از این ساحل به دست می آورند.

وی اظهار کرد: با توجه به جلسات و مصوبات متعدد که سواحل کلوپ، کلندون و اَلپی و حوزه آبخیزداری کوشکنار و غورزه(کوهو) باید از سایت انرژی بر جدا شود و مثل گذشته در اختیار مردم قرار گیرد و همچنین فنس جنوب غورزه باید برچیده شود.

رئیس شورای غورزه یادآور شد: همه مراتع و زمین های زراعی مردم روستا در سایت شمالی انرژی بر واقع و عملا از دسترس مردم خارج شده و تنها امید این روزهای این روستانشینان، صیادی در ساحل کلندون است.

با احداث صنایع انرژی بر در پارسیان انتظار می رفت شاهد رونق اشتغال و گره گشایی اقتصادی مردم منطقه شد اما در ادامه سیاسی کاری های بی پایان نه تنها بومیان سهمی از این فرصت شغلی پیدا نکردند بلکه به واسطه اشتباه محاسباتی سدی بزرگ پیش روی صیادان منطقه قرار گرفته تا به محدود سازی راه ارتباطی به دریا با بن بست معیشتی مواجه شوند.

وجود وعده های متعدد نافرجام برای حل مشکلات پیش رو ساکنان غربی ترین نقطه هرمزگان موجب شده تا هم اکنون بالغ بر ۶١٠ نفر از ساکنان منطقه در بن بست ارتباطی قرار بگیرد و تنها راه ارتباطی روستایی نیز به دلیل ناهمواری و فقدان زیرساخت های امن به مکانی برای بروز خسارات جانی و مالی فراوان مبدل شود.

انتهای پیام/