به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، وزیر کشور در این ابلاغیه با استناد به تبصره ۳ ماده یک آیین نامه حقوق و مزایای شهرداران و براساس شیوه نامه عوامل ناظر بر درجه بندی شهرداری ها که به تایید سازمان مدیریت و برنامه ریزی وقت کشور رسیده است، با ارتقاء درجه شهرداری اسپکه استان سیستان و بلوچستان به درجه 6 موافقت کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصرهامون,
شایان ذکر است، براساس اطلاعات وب سایت وزارت کشور، سابقه درجه بندی شهرداری های کشور به سال ۱۳۳۴ می رسد، به طوری که در قانون شهرداری مصوب ۱۱تیر ماه ۱۳۳۴ برای اولین بار موضوع درجه بندی شهرداری ها براساس درآمد آنها و با انگیزه تعیین حقوق شهرداران مطرح شد که براساس آن شهرداری های کشور به سه درجه تقسیم می شدند.
پس از آن در سال ۱۳۴۳ درجه بندی (طبقه بندی ) شهرداری ها براساس جمعیت صورت گرفت و شهرداریها به پنج طبقه تقسیم شد.
در سال ۱۳۵۳ نیز هیئت وزیران آئین نامه حقوق و مزایای شهرداران را تصویب و شهرداری های کشور را به ۱۲ درجه تقسیم بندی کرد که این درجه بندی تا سال ۱۳۶۶ ملاک عمل بود.
در سال ۱۳۶۶ و براساس تبصره ذیل ماده یک آئین نامه حقوق و مزایای شهرداران (مصوب ۲۸/۱۲/۵۳) ضوابط درجه بندی شهرداری ها توسط وزارت کشور تهیه و به تایید سازمان امور اداری و استخدامی وقت رسید .
شهرهای قدیمی، بزرگ و پرجمعیت دارای درجات بالاتر، و شهرهای جدیدالتأسیس دارای درجات پائین‌تر می باشند.
درجه شهرداریها بر مبنای امکانات، اعضا، درآمد و امثال آن تعیین می شود، براین اساس بالاترین درجه (۱۲) به شهرداریهای شیراز، تبریز، مشهد و اصفهان تعلق گرفته است، جمعیت این کلان شهرها بیش از یک میلیون نفر می باشد.
درجه بندی شهرداریها در تعیین حقوق و مزایای شهرداران موثر بوده و حقوق و مزایای شهرداران براساس قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت (مصوب ۱۳۷۰ و اصلاحات بعدی آن) و با توجه به درجه بندی شهرداریها محاسبه و تعیین می شود. همچنین براساس آئین نامه اجرایی شرایط احراز تصدی سمت شهردار (موضوع تصویبنامه شماره ۳۹۹۵۶ ت ۱۸۳۶۹ مورخ۱۸/۶/۷۷ هیات محترم وزیران) شرایط احراز سمت شهردار، به تناسب درجه شهرداری متفاوت می باشد، به عبارت دیگر، درجه هر شهرداری در انتخاب شهردار و تعیین حقوق و مزایای شهردار تأثیر مستقیم دارد.
انتهای پیام/
, پس از آن در سال ۱۳۴۳ درجه بندی (طبقه بندی ) شهرداری ها براساس جمعیت صورت گرفت و شهرداریها به پنج طبقه تقسیم شد.
در سال ۱۳۵۳ نیز هیئت وزیران آئین نامه حقوق و مزایای شهرداران را تصویب و شهرداری های کشور را به ۱۲ درجه تقسیم بندی کرد که این درجه بندی تا سال ۱۳۶۶ ملاک عمل بود.
در سال ۱۳۶۶ و براساس تبصره ذیل ماده یک آئین نامه حقوق و مزایای شهرداران (مصوب ۲۸/۱۲/۵۳) ضوابط درجه بندی شهرداری ها توسط وزارت کشور تهیه و به تایید سازمان امور اداری و استخدامی وقت رسید .
شهرهای قدیمی، بزرگ و پرجمعیت دارای درجات بالاتر، و شهرهای جدیدالتأسیس دارای درجات پائین‌تر می باشند.
درجه شهرداریها بر مبنای امکانات، اعضا، درآمد و امثال آن تعیین می شود، براین اساس بالاترین درجه (۱۲) به شهرداریهای شیراز، تبریز، مشهد و اصفهان تعلق گرفته است، جمعیت این کلان شهرها بیش از یک میلیون نفر می باشد.
درجه بندی شهرداریها در تعیین حقوق و مزایای شهرداران موثر بوده و حقوق و مزایای شهرداران براساس قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت (مصوب ۱۳۷۰ و اصلاحات بعدی آن) و با توجه به درجه بندی شهرداریها محاسبه و تعیین می شود. همچنین براساس آئین نامه اجرایی شرایط احراز تصدی سمت شهردار (موضوع تصویبنامه شماره ۳۹۹۵۶ ت ۱۸۳۶۹ مورخ۱۸/۶/۷۷ هیات محترم وزیران) شرایط احراز سمت شهردار، به تناسب درجه شهرداری متفاوت می باشد، به عبارت دیگر، درجه هر شهرداری در انتخاب شهردار و تعیین حقوق و مزایای شهردار تأثیر مستقیم دارد.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه