روایت بازیگر سینما و تلویزیون از سکانسی که منجر به فوت بدلکار نامدار ایرانی شد/ بهمن دان: در ایران فیلم اکشن به معنای واقعی نداریم

بهمن دان بازیگر سینما و تلویزیون در مورد این که آیا بازیگر ژانر اکشن سینما است در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گفت: من چون نقش های متفاوت بازی کرده ام، نمی توانم بگویم بازیگر ژانر اکشن هستم، یک تله فیلمی به نام چشم های نامحسوس بازی کردم که مرحوم پیمان ابدی بدل نقش من بود، این فیلم کاملا اکشن بود، تقریبا می توانم بگویم که ما ژانر اکشن نداریم، تنها می توانیم از چشم های نامحسوس به عنوان ژانر اکشن نام ببریم، اما این که من بخواهم خودم را بازیگر ژانر اکشن بنامم اشتباه است.

وی در مورد سکانسی که پیمان ابدی بدلکار سینما جان خود را در آن از دست داد گفت: برای ضبط آن سکانسی که پیمان ابدی در آن فوت کرد به اتوبان ساوه رفتیم، ما که رانندگی اتوبوس را نمی دانستیم، فردوس کاویانی هم گفت من نمی توانم رانندگی کنم، من هم باید رانندگی می کردم اما قضیه من با بقیه فرق می کرد، مقداری تمرین کردم تا اینکه توانستم این کار را انجام دهم؛ یادم می آید که هوا بارانی بود، ابراهیم آبادی و همسرش نیز بودند و در یک ماشین دیگر باید جلوی اتوبوس من حرکت می کرد.

دان در ادامه گفت: فیلمبردار و صدابردار در اتوبوس حضور داشتند و به گونه ای مستقر شده بودند که در فیلم مشخص نباشند، یک بیسیم به من داده بودند تا با تیم کارگردانی در ارتباط باشم، سرعت من زیاد شده بود کارگردان هم می گفت که به ماشین جلویی بچسب اما من اعتماد نکردم چون که به هیچ چیزی اعتماد ندارم، درست است که ما می خواهیم کار اکشن انجام دهیم اما اول باید ایمنی کار را رعایت کنیم بعد می شود که آن تصویری که می خواهیم را به ثبت برسانیم.

وی افزود: در جاده امام زاده داود به جای جاده تبریز فیلمبرداری می کردیم، این جاده از نظر کیفیت و ایمنی خیلی با جاده تبریز فرق داشت و شیب زیادی داشت که آن را خطرناک می کرد، در یک پلان اتوبوس من پر از آدم بود و 45 ثاینه طول کشید که در این مدت کلی به من فشار آمد و در آخر تصمیم گرفتم که سمت خودم را به کوه بزنم. من رفتم یک گوسفند خریدم که برای رفع بلا قربانی کنم، تهیه کننده که این کار را نکرد، خون گوسفند را به همه می زدم تا در امان باشند به پیمان که رسیدم گفت "می خواهم به جلوی دوربین بروم به من خون نزن به کفشم بزن" زمان فیلمبرداری این سکانس که رسید من رفتم و خیلی می ترسیدم که نکند برای کسی اتفاقی بیافتد، یکباره صدای انفجار و فریاد با هم بلند شد، همان جا بود که گفتم انا لله و انا الیه راجعون.

بهمن دان در پایان گفت: قبل از فیلمبرداری هم به پیمان گفته بودم که این کار را نکند حتی به کارگردان هم گفتم، تا خواستند پیمان را به درمانگاه برسانند دیدند که تمام کرده است، روحش شاد !

انتهای پیام/