به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به لحاظ تاریخی، همان‌گونه که استعمارگر پیر، هنوز استعمارگر نبود و با پیوندهای نسبی سعی می‌کرد میان قدرت‌های اروپایی در قرون 17 و 16 میلادی برای خود جایی باز کند تا همین امروز که روز ازدواج دومین پسر شاهزاده دایانا باشد، شاهزاده‌ای که چندان به آداب و رسوم قصرهای فرتوت سلطنتی پایبند نبود و مانند برخی دیگر از نسل جوان بریتانیا، جلال و جبروت این پیر دلگیر را رنگ و رو رفته می‌یافت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, استعمارگر , ازدواج , شاهزاده دایانا ,هنوز هم نهاد سرمایه‌داری پیر اشرافی، به دنبال متحدان جدید و جوان می‌گردد. اگر چه عروس منتخب، دو سه سالی از داماد بزرگ‌تر باشد و اگر چه در مراسم ازدواج از چهره‌های سیاسی خبری نباشد، ولی خوب می‌داند تورش را کجا پهن کند، غافل از آنکه این رود مدت‌هاست خشکیده.
,
از عصر گلادیاتورها که اشراف رومی دریافته بودند، حکومت بر مردم مستلزم سرگرم نگاه داشتن آنهاست تا عصر حاضر که تلویزیون و رسانه‌های تصویری تمام ابعاد زندگی اجتماعی (سیاسی، اقتصادی و فرهنگی) مردم- از شرق دور تا خود لس‌آنجلس- را تسخیر کرده‌اند، هالیوود و هالیوودیسم در رگ و خون امپراطوری‌های سلطه‌جو واشراف قدرت‌طلب موج می‌زده است. اگرچه امروز، این بزرگ‌ترین دستگاه تبلیغاتی بریتانیایی- آمریکایی، دیگر آن قدرت و نفوذ نیم قرن پیش را نداشته باشد.
,
پس از پایان جنگ جهانی دوم، زمانی که این دستگاه عظیم تبلیغاتی تمام سعی خود را صرف جلب توجه توده مردم در سرتاسر دنیا به ویژه در آسیا و اروپا، به سبک زندگی و شیوۀ تفکر آمریکایی می‌کرد و همان‌گونه که کارل پوپر می‌گفت؛ برای کشتن جوامع، آنها را در تلویزیون غرق کنید، با انواع برنامه و رسانه‌های گوناگون از فیلم و موسیقی گرفته تا برنامه‌های علمی و خبری، علاوه بر ترغیب مردم دنیا به پیروی از اقتصاد مصرفی غربی، به لحاظ فرهنگی و سیاسی نیز بسط نفوذ و سلطه امپریالیسم بریتانیایی- آمریکایی خود را در نظم نوین جهانی (پس از جنگ جهانی دوم) تثبیت و ترویج می‌نمود. بی‌دلیل نیست که مشهورترین چهره‌ها و سوپراستارهای بریتانیایی مانند بیتل‌ها و رولینگ استونز بلافاصله پس از شهرت به نیویورک و لس آنجلس و دیگر شهرهای ایالات متحده رحل اقامت می‌افکندند و برخی از پرفروش‌ترین فیلم‌های هالیوودی مانند «نطق پادشاه» چه به لحاظ تاریخی و چه به لحاظ سیاسی و فرهنگی، رگ و ریشه بریتانیایی دارند. تمام سعی و تلاش خاندان سلطنتی بریتانیا- در دو ازدواج اخیر- نیز همین بوده است؛ اتحادهای جدید!
,
همان‌گونه که پیش از این شاهزاده‌های بریتانیایی برای اتحاد با دیگر قدرت‌ها تن به ازدواج با شاهزاده‌های اروپایی می‌دادند، امروز در قرن بیست و یک که نهاد سلطنت و سرمایه‌داری اشرافی- میلیتاریستی، در غالب نقاط دنیا پوسیده و نخ نما شده است، چه نمایشی بهتر از مردم‌گرایی و برای این منظور چه اتحادی بهتر از اتحاد با سوپر استارها و چهره‌های هالیوودی؟
,
بر همین اساس است که باب سنت‌شکنی‌ها در ازدواج شاهزاده ویلیام باز می‌شود و برای نخستین بار یک غیراشرافی، دوشس کمبریج می‌شود و فهرست میهمانان از چهره‌های سیاسی به سلبریتی‌ها در عالم ورزش، موسیقی و فیلم‌های هالیوودی تغییر می‌کند. نمایش مردم‌گرایی و ژست مردمی بودن در ازدواج شاهزاده هری از این هم بالاتر می‌رود. بازیگری آفریقایی‌تبار و با محبوبیتی که فهرست سلبریتی‌ها را باز هم در این ازدواج بالاتر می‌برد و با دعوت از خوانندگان، بازیگران و مجریان هالیوودی- و به خصوص آفریقایی‌تبارها- می‌خواهد نشان دهد که این ازدواج نه تنها سیاسی نیست که چنانکه کشیش و سخنران آمریکایی مراسم نیز پس از اجرای گروه‌های موزیک و گاسپل‌خوانی سیاهان در کلیسای سن جورج عنوان می‌کرد؛ عاشقانه و مردمی نیز هست. حال آنکه، در همان حال با نگاهی به مراسم و حواشی اطراف این ازدواج، حقیقت دیگری آشکار می‌شود.
,
وانمود به مردمی بودن نهاد سلطنت و مردم پسند بودن ازدواجی که بالغ بر 30 میلیون پوند هزینۀ برگزاری‌اش می‌شود که 90 درصد آن نیز صرف تدابیر امنیتی، از جمله جمع کردن کارتون خواب‌ها و بی‌خانمان‌ها از سطح شهر و بخصوص اطراف کاخ ویندزر شده است، نشان می‌دهد؛ وقتی چهره‌های هالیوودی لژیونرهای جدید سرمایه‌داری‌اشرافی می‌شوند، بر خلاف آنچه کشیش آفریقایی- آمریکایی مراسم با شور و حرارت سینمایی می‌گفت؛ عشق- چندان هم- راه نجات جهان نیست.
,
منبع: کیهان
, منبع: کیهان]
ارسال دیدگاه