فرهاد زیویار استاد علوم سیاسی در گفت و گو با شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اظهار داشت: شورای شهر، تشکیلات و مجلس محلی و درون شهری است که چند وظیفه اصلی دارد. اولین و مهمترین آن انتخاب شهردار است، بعد از آن وضع مقرراتی که در حیطه وظایف اجرایی شهرداری است و سوم نظارت بر وضع مقررات و عملکرد مالی، اداری، فرهنگی، اجتماعی و عمرانی شهرداری. پس شورای شهذ نهادی مدنی برای تأمین و بهبود مباحص دفاعی- فنی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، عمرانی و حتی محیط زیست شهر است. اما در کارنامه برخی از ادوار شوراهای شهر ما، این وظایف در اولویت اول و یا حتی چندم قرار گرفته است. شورای شهر پایتخت هم از این قاعده مستثنی نیست و در برخی از ادوار، دچار این پدیده بوده است. به خاطر حساسیت کار شورای شهر و شهرداری‌ها بعضاً جریان‌ها و گروه‌های سیاسی این مقوله را به عنوان فرصت و ظرفیت غنیمت شمرده و با یارگیری سیاسی اعضای شورای شهر پیش رفته است. این روند تا حدودی طبیعی است؛ اما در بعضی از دوره‌ها دچار زیاده‌خواهی‌های افراطی و به تعبیری (خاتمی) شده و اساساً شخصیت مدنی نهاد شورا نشانه گرفته شده است که این موضوع با روح و ماهیت شورا ناسازگار است. به عبارتی اتخاذ تصمیمات از بالا و بیرون از شورا، بی‌احترامی به رأی مردم، تجربیات و تخصص اعضای شورا و کلیت آن است. حتی اگر رأی آوری اعضا به نحوی مدیون جریانات و گروه‌های سیاسی باشد، در نهایت باید به رأی مردم و شخصیت اعضای شورای شهر احترام گذاشته شود.
, استاد علوم سیاسی , شبکه اطلاع رسانی راه دانا,استاد علوم سیاسی در ادامه گفت: تاریخ و تجربه شورای شهر تهران در دوره اول که جریان افراطی حزب مشارکت در آن نفوذ کرد و می‌خواست قیم‌وارانه بر شورا تسلط داشته باشد، باید درس عبرت خوبی باشد. استقلال شورای دوم، البته بعد از انتخاب آقای احمدی‌نژاد به عنوان رئیس‌جمهور نیز نمونه خوبی برای درس گرفتن است. در این دوره علیرغم آنکه نمایندگان شورای شهر به نوعی از پشتیبانی جریان سیاسی اصولگرا و حامی دولت برخوردار بودند، ولی زیر بار دولت نرفتند و فرد مستفلی را انتخاب کردند. در صورتی که اگر می‌خواستند در ذیل قوه مجریه و نفوذ آن باشند، باید آقای علی‌آبادی را انتخاب می‌کردند. بنابراین شورای کنونی باید این تجربیات را عبرت قرار دهد. هر چند مشاهده می‌شود که یکسال از عمر شورا گذشته است؛ اما در بازخوانی کارنامه شورا، تاریخ نمی‌گذرد. عملکرد یکساله شورا، چشم‌انداز سه سال بعد را مشخص می‌کند و شهر تهران نیاز به مدیریت کارآمد دارد. فرصت‌ها در حال گذشتن است.
, استاد علوم سیاسی ,زیویار در پایان افزود: با توجه به این شرایط، من آینده روشنی را برای تصمیماتی که شورا اتخاذ می‌کند، نمی‌بینم و اگر به همین منوال پیش رود یعنی تصمیمات، بیرون از نهاد شورا اتخاذ شود، قطعاً چشم‌انداز روشنی پیش روی شورا نخواهد بود. اگر شورا، تاریخ را بازخوانی نکند و از گذشته عبرت نگیرد، طی چند ماه آینده به وضعیت بد و نامطلوبی دچار خواهد شد. البته اگر عکس این قضیه رخ دهد و اعضا استقلال خود را حفظ کنند، در این صورت قضیه متفاوت خواهد شد.
]
ارسال دیدگاه