یک جانباز شیمیایی همیشه هزینه می خواهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از مرآت نیوز  آزاده و جانباز سرافزار سید رحیم شنایی علی رغم مشکلات جسمانی که داشت دعوت ما را برای یک گفتگوی خودمانی رد نکرد و ما را با موضوعاتی آشنا کرد که شاید خیلی از ماها از آن بی خبریم. گفتگوی زیر حاصل دیدار ما با این جانباز و آزاده سرافراز دامغانی می باشد.

مرآت نیوز: لطفا خودتان را معرفی کنید: 

سید رحیم شنایی هستم 2 و نیم سال آزادگی و 25 % جانبازی از افتخاراتی است که در جنگ تحمیلی خداوند برایمان رقم زده بود. در زمانی که سلامتی داشتم در اداره ای مشغول کار بودم.

مرآت نیوز: چه شد که به جبهه رفتید ؟

در آن زمان که به کشور ما حمله شده بود برای دفاع از جان ، ناموس و مملکت خودمان به جبهه رفتیم. و در آن زمان بنظر من وظیفه ای بود برگردن ما که باید انجام می دادیم.

مرآت نیوز: از آن روزها چه خاطره شیرینی به یاد دارید؟

متاسفانه با این مشکل شیمیایی و بیماری که برای ما رقم خورد تمام خاطرات شیرین آن دوران را فراموش کرده ام و هر چه یادم می آید از تلخی این بیماری است که در حال حاضر می کشم ولی به نظرم روز آزادی از اسارت و دیدار با خانواده یکی از به یاد ماندنی ترین روزهای زندگی ام بود.

مرآت نیوز:در چه عملیاتی شیمیایی شدید ؟
در عملیات فکه بود که توسط جنگنده های عراقی بمباران شیمیایی صورت گرفت و به خواست خدا این امتحان الهی ما از آنجا شروع شد.
اگر ممکن است  درباره مشکلات شیمیایی های جنگ و خودتان بگویید؟
متاسفانه یک مشکل بزرگی که در حال حاضر وجود دارد کمک نکردن به ما در هزینه ها و تجهیزات پزشکی است که باید تهیه کنیم. چندی پیش مصوب شد که هر جانبازی مشکلات خود را با اداره ای که در آن اشتغال داشته حل کند و بنیاد شهید برای خدمات به کارمندان هیچ مسئولیتی ندارد و در حال حاضر ما هر چه هزینه می کنیم 70% از طریق بیمه ایران و 30% که باید از اداره ای که در آن اشتغال داریم تهیه کنیم ولی این اداره به ما میگوید شما هزینه کنید ما بعدا به شما این پول را پرداخت میکنیم ولی خبری نیست .

داروهای گران قیمت و تجهیزات پزشکی گران قیمتی هم هست که همه را خودمان تهیه میکنیم و شاید هزینه بالغ بر ماهانه 2 الی3 میلیون خرج می کنیم.
در اثر این عارضه متاسفانه ریه ها عفونت کرده است و از طرفی کبد و نارسایی قلب هم بر مشکلات افزون شده است و باتوجه به داشتن دیابت پاهای من زخم دارد که این زخم باید هر روز شستشو و با پانسمان مخصوص بسته شود.

 و سخن آخر:

سخن و مشکلات ما جانبازان تمام شدنی نیست .فقط خواهشی که از ارگان های دولتی دامغان دارم این است که بدانند یک جانباز شیمیایی همیشه هزینه میخواهد ولی کسی نیست که به این مورد رسیدگی کند.
این کار هم برای خداست که انجام داده ایم با توجه به مشکلات بسیار زیاد و درد و ... باز هم شاکریم و چون کار برای خدا انجام داده ام هیچ گاه پشیمان نمی شوم.