گزارش تصویری نما و تزئینات داخلی گنبد سلطانیه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از  مهرزنجان گنبد سلطانیه مقبرهٔ اُلجایتو است که در ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ میلادی در شهر سلطانیه (پایتخت ایلخانیان) ساخته شد و از آثار مهم معماری ایرانی و اسلامی از شیوه معماری آذری به شمار می‌رود.

گنبد سلطانیه در فهرست آثار میراث جهانی به ثبت رسیده‌است.

بزرگترین گنبد از حیص مصالح در دنیا با ارتفاع 48.5 و قطر دهانه 25.5 میباشد که در سال 703 (ه.ق) به دستور الجایتو (سلطان محمد خدابنده)جهت انتقال پیکر حضرت علی (ع) امام اول شیعیان از نجف به سلطانیه ساخته شد. این بنا در مدت 10 سال توسط 3000 نفر کارگر ساخته شد.

تزیینات و نحوهٔ ساخت این مقبره در واقع نقطهٔ عطفی در معماری آن دوران بوده به این شکل که سبکی جدید را در معماری به‌وجود آورده که ازمعماری سلجوقی منفک شده‌است.

این بنا شامل 8 ایوان و 8 مناره است که کفته میشود از 8 در بهشت (ابواب البر یا درهای نیکی) الگو گرفته است. شامل دو دوره تزئینات میباشد دور اول تزئینات آجر وکاشی بوده است که به واسطه آجر و کاشی آیاتی از قرآن کریم کتاب آسمانی مسلمانان و ذکر نام خداوند و اسامی پیامبر اسلام و امام اول شیعیان و نام پادشاه نوشته شده است اما بعد از مدتی به دلیلی نامعلوم پادشاه (سلطان محمد خدابنده)دستور پوشانیدن تزئینات کاشی با اندود گچ را میدهد که مانند تزئینات کاشی به واسطه نقاشی روی گچ آیاتی از قرآن کریم کتاب آسمانی مسلمانان و ذکر نام خداوند و اسامی پیامبر اسلام و امام اول شیعیان و نام پادشاه نوشته شده است.

 گنبد سلطانیه شامل سه بخش اصلی ورودی، تربت‌خانه و سردابه‌ است.

پادشاه الجایتو پس از نومید شدن از انتقال پیکر حضرت علی (ع) از خاک نجف و کربلا به سلطانیه انتقال داد و در ساخت قسمتی از گنبد استفاده کرد که به تربتخانه مشهور است. پادشاه وصیت کرده بود که در سردابه دفن شود.الجایتو 2 سال بعد از اتمام ساخت گنبد در سن 34 سالگی بر اثر بیماری درگذشت.

(برای مشاهده تصاویر تربت خانه کلیک کنید)

سردابه محل دفن پادشاه است اما عده ای از مورخان اینگونه نوشته اند که پادشاه در محلی غیر از سردابه دفن شده است.

متن نوشته شده بر روی دیورا"علی"

 پایگاه الکترونیکی گنبد سلطانیه در یونسکو

انتهای پیام/پ