به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «بسیج زنان کشور»، زهرا باقری؛ گاهی امکاناتی که در اختیار داریم، به ظاهر بی فایده و اضافی است اما زمانی که به دید اقتصادی به آن ها نگاه می کنیم، هر کدام فرصتی برای رشد اقتصادی محسوب می شود، درست شبیه کشاورزی که در انبار خود بذر دارد و زمینی هم برای زراعت در دست دارد که می تواند با برنامه ریزی به همراه تجربه و مهارت های لازم، از هر یک دانه بذر خود، هزاران دانه برداشت کند، به شرطی که بخواهد در این مسیر گام بردارد و اقتصاد خود را متحول کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, «, بسیج زنان کشور, بسیج زنان کشور, », زهرا باقری؛ ,در واقع نگاه ما به همه سرمایه هایمان این گونه است، باید آن را به بهترین نحو ممکن به کار بگیریم و حتی نباید لحظه ای از آن غافل شود، درست مثل بازار بورس و سرمایه دارانی که لحظه ای از چک کردن تابلوی بورس غافل نمی شوند که مبادا لحظه ای غفلت باعث شود تا سود زیادی را از دست بدهند یا ضرر سنگینی را متحمل شوند.
این دید و نگاه برای آن دسته از افرادی که دنیا را برای رفاه خود انتخاب کرده اند و دیدی به آخرت ندارند، و دائما غصه بازماندگانشان را می خورند و هرچه دارند را برای همین دنیا صرف می کنند، مفهوم خاصی نمی تواند داشته باشد، این افراد شاید وقتی متوجه اشتباه خود بشوند که دست از دنیا شسته اند و حسرت می خورند که بازماندگان با مال آنها چطور رفتار می کنند.
بنابراین، روی صحبت با کسانی است که دنیا را پلی برای آخرت خود می دانند و علاوه بر تامین زندگی دنیایی خود، به دنبال سرمایه گذاری نزد خداوند و زندگی آخرتی هستند.
شاید تاکنون در راستای این سرمایه گذاری اقداماتی صورت گرفته باشد و فکرهایی برای آینده در نظر گرفته باشید اما همه این افکار یک خصوصیت مشترک به نام «زمان محدود» دارند که نمی گذارد این کارهای ارزشمند ثواب دنباله داری داشته باشد، به طور مثال اطعام فقیر یا دادن شام روضه مسجد در یک دهه و یا برپایی تکیه در ایام ماه محرم برای بزرگداشت نام امام حسین(ع) و یا فکرهای دیگری در این حدود که قطعا کارهای ارزشمندی است اما می توان بر روی کارهای دیگری سرمایه گذاری کرد که سودبلندمدت تری دارند و تا سالها، با استفاده مردم از کار شما، ثواب برایتان منظور شود، ثوابی که حتی پس از پایان عمر دنیایی هم ادامه خواهد داشت و شاید تا صدسال پس از زندگی نیز همچنان خیر کثیر آن شامل بشود.
تنها سودی که خداوند ضمانت آن را کرده است و تجارتی بی نظیر در حوزه دینی محسوب می شود، «وقف» نام دارد، تجارت خانه ای که با کمی فکر اقتصادی سودسرشاری را به دل سرمایه گذار، تولید کننده و در عین حال مصرف کننده سرریز می کند. اما آنچه بیشتر به آن نیاز است و کمتر کسی به آن توجه دارد، حمایت از تولید کننده و تولید ایرانی است.
این روزها که اقتصاد کشور جدای از سوء مدیریت برخی ها، به دلیل ضعف بعضی تولیدات داخلی و حتی نبود بعضی کالاهای داخلی، بر پایه تولیدات خارجی می چرخد و وضع اشتغال هم به دلیل همین مسئله، بسیار نگران کننده است، یکی از بهترین گزینه ها برای وقف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید داخلی و نیز حمایت از تولیدات داخلی است.
بر اساس شم اقتصادی که هر کسی دارد می تواند در این عرصه وارد شود، اگر صاحب سرمایه است با شناسایی بنگاه اقتصادی نزدیک محل زندگی خود که به شکل نیمه تعطیل یا تعطیل در آمده است، ورود کند و به سرریز منطقی سرمایه چرخ کار را به حرکت درآورد.
اما اکثر افرادی که علاقه‌مند به حمایت از کالای ایرانی هستند، نمی توانند سرمایه چندانی در این زمینه صرف کنند، این افراد هم اگر صاحب تخصص هستند با مشاوره های اقتصادی درست و حساب شده، می توانند برخی مشکلات مدیریتی یا توزیع سرمایه در این مراکز را اصلاح کنند تا بدین ترتیب، باری از مشکلات آن شرکت ها کم کنند.
ولی جای کار برای کسانی که همین حد از تخصص را ندارند نیز هست، می توان با شناسایی چند کارخانه، بنگاه اقتصادی و مراکزی در منطقه که تعطیل شده و یا به صورت نیمه تعطیل درآمده است، خیریان را به آنجا برد تا از نزدیک با وضعیت مرکز، تولید و کارگران آشنا شوند و سپس این بازدید را به کمک شبکه های اطلاع رسانی موبایلی رسانه ای کنند و بعد، از همه بخواهند در حد توان خود برای چرخ تولید و اشتغال کمک کنند تا بدین طریق گامی موثر در حمایت از اقتصاد ایرانی صورت گیرد.
انتهای پیام/
در واقع نگاه ما به همه سرمایه هایمان این گونه است، باید آن را به بهترین نحو ممکن به کار بگیریم و حتی نباید لحظه ای از آن غافل شود، درست مثل بازار بورس و سرمایه دارانی که لحظه ای از چک کردن تابلوی بورس غافل نمی شوند که مبادا لحظه ای غفلت باعث شود تا سود زیادی را از دست بدهند یا ضرر سنگینی را متحمل شوند.
این دید و نگاه برای آن دسته از افرادی که دنیا را برای رفاه خود انتخاب کرده اند و دیدی به آخرت ندارند، و دائما غصه بازماندگانشان را می خورند و هرچه دارند را برای همین دنیا صرف می کنند، مفهوم خاصی نمی تواند داشته باشد، این افراد شاید وقتی متوجه اشتباه خود بشوند که دست از دنیا شسته اند و حسرت می خورند که بازماندگان با مال آنها چطور رفتار می کنند.
بنابراین، روی صحبت با کسانی است که دنیا را پلی برای آخرت خود می دانند و علاوه بر تامین زندگی دنیایی خود، به دنبال سرمایه گذاری نزد خداوند و زندگی آخرتی هستند.
شاید تاکنون در راستای این سرمایه گذاری اقداماتی صورت گرفته باشد و فکرهایی برای آینده در نظر گرفته باشید اما همه این افکار یک خصوصیت مشترک به نام «زمان محدود» دارند که نمی گذارد این کارهای ارزشمند ثواب دنباله داری داشته باشد، به طور مثال اطعام فقیر یا دادن شام روضه مسجد در یک دهه و یا برپایی تکیه در ایام ماه محرم برای بزرگداشت نام امام حسین(ع) و یا فکرهای دیگری در این حدود که قطعا کارهای ارزشمندی است اما می توان بر روی کارهای دیگری سرمایه گذاری کرد که سودبلندمدت تری دارند و تا سالها، با استفاده مردم از کار شما، ثواب برایتان منظور شود، ثوابی که حتی پس از پایان عمر دنیایی هم ادامه خواهد داشت و شاید تا صدسال پس از زندگی نیز همچنان خیر کثیر آن شامل بشود.
تنها سودی که خداوند ضمانت آن را کرده است و تجارتی بی نظیر در حوزه دینی محسوب می شود، «وقف» نام دارد، تجارت خانه ای که با کمی فکر اقتصادی سودسرشاری را به دل سرمایه گذار، تولید کننده و در عین حال مصرف کننده سرریز می کند. اما آنچه بیشتر به آن نیاز است و کمتر کسی به آن توجه دارد، حمایت از تولید کننده و تولید ایرانی است.
این روزها که اقتصاد کشور جدای از سوء مدیریت برخی ها، به دلیل ضعف بعضی تولیدات داخلی و حتی نبود بعضی کالاهای داخلی، بر پایه تولیدات خارجی می چرخد و وضع اشتغال هم به دلیل همین مسئله، بسیار نگران کننده است، یکی از بهترین گزینه ها برای وقف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید داخلی و نیز حمایت از تولیدات داخلی است.
بر اساس شم اقتصادی که هر کسی دارد می تواند در این عرصه وارد شود، اگر صاحب سرمایه است با شناسایی بنگاه اقتصادی نزدیک محل زندگی خود که به شکل نیمه تعطیل یا تعطیل در آمده است، ورود کند و به سرریز منطقی سرمایه چرخ کار را به حرکت درآورد.
اما اکثر افرادی که علاقه‌مند به حمایت از کالای ایرانی هستند، نمی توانند سرمایه چندانی در این زمینه صرف کنند، این افراد هم اگر صاحب تخصص هستند با مشاوره های اقتصادی درست و حساب شده، می توانند برخی مشکلات مدیریتی یا توزیع سرمایه در این مراکز را اصلاح کنند تا بدین ترتیب، باری از مشکلات آن شرکت ها کم کنند.
ولی جای کار برای کسانی که همین حد از تخصص را ندارند نیز هست، می توان با شناسایی چند کارخانه، بنگاه اقتصادی و مراکزی در منطقه که تعطیل شده و یا به صورت نیمه تعطیل درآمده است، خیریان را به آنجا برد تا از نزدیک با وضعیت مرکز، تولید و کارگران آشنا شوند و سپس این بازدید را به کمک شبکه های اطلاع رسانی موبایلی رسانه ای کنند و بعد، از همه بخواهند در حد توان خود برای چرخ تولید و اشتغال کمک کنند تا بدین طریق گامی موثر در حمایت از اقتصاد ایرانی صورت گیرد.
انتهای پیام/
در واقع نگاه ما به همه سرمایه هایمان این گونه است، باید آن را به بهترین نحو ممکن به کار بگیریم و حتی نباید لحظه ای از آن غافل شود، درست مثل بازار بورس و سرمایه دارانی که لحظه ای از چک کردن تابلوی بورس غافل نمی شوند که مبادا لحظه ای غفلت باعث شود تا سود زیادی را از دست بدهند یا ضرر سنگینی را متحمل شوند.
این دید و نگاه برای آن دسته از افرادی که دنیا را برای رفاه خود انتخاب کرده اند و دیدی به آخرت ندارند، و دائما غصه بازماندگانشان را می خورند و هرچه دارند را برای همین دنیا صرف می کنند، مفهوم خاصی نمی تواند داشته باشد، این افراد شاید وقتی متوجه اشتباه خود بشوند که دست از دنیا شسته اند و حسرت می خورند که بازماندگان با مال آنها چطور رفتار می کنند.
بنابراین، روی صحبت با کسانی است که دنیا را پلی برای آخرت خود می دانند و علاوه بر تامین زندگی دنیایی خود، به دنبال سرمایه گذاری نزد خداوند و زندگی آخرتی هستند.
شاید تاکنون در راستای این سرمایه گذاری اقداماتی صورت گرفته باشد و فکرهایی برای آینده در نظر گرفته باشید اما همه این افکار یک خصوصیت مشترک به نام «زمان محدود» دارند که نمی گذارد این کارهای ارزشمند ثواب دنباله داری داشته باشد، به طور مثال اطعام فقیر یا دادن شام روضه مسجد در یک دهه و یا برپایی تکیه در ایام ماه محرم برای بزرگداشت نام امام حسین(ع) و یا فکرهای دیگری در این حدود که قطعا کارهای ارزشمندی است اما می توان بر روی کارهای دیگری سرمایه گذاری کرد که سودبلندمدت تری دارند و تا سالها، با استفاده مردم از کار شما، ثواب برایتان منظور شود، ثوابی که حتی پس از پایان عمر دنیایی هم ادامه خواهد داشت و شاید تا صدسال پس از زندگی نیز همچنان خیر کثیر آن شامل بشود.
تنها سودی که خداوند ضمانت آن را کرده است و تجارتی بی نظیر در حوزه دینی محسوب می شود، «وقف» نام دارد، تجارت خانه ای که با کمی فکر اقتصادی سودسرشاری را به دل سرمایه گذار، تولید کننده و در عین حال مصرف کننده سرریز می کند. اما آنچه بیشتر به آن نیاز است و کمتر کسی به آن توجه دارد، حمایت از تولید کننده و تولید ایرانی است.
این روزها که اقتصاد کشور جدای از سوء مدیریت برخی ها، به دلیل ضعف بعضی تولیدات داخلی و حتی نبود بعضی کالاهای داخلی، بر پایه تولیدات خارجی می چرخد و وضع اشتغال هم به دلیل همین مسئله، بسیار نگران کننده است، یکی از بهترین گزینه ها برای وقف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید داخلی و نیز حمایت از تولیدات داخلی است.
بر اساس شم اقتصادی که هر کسی دارد می تواند در این عرصه وارد شود، اگر صاحب سرمایه است با شناسایی بنگاه اقتصادی نزدیک محل زندگی خود که به شکل نیمه تعطیل یا تعطیل در آمده است، ورود کند و به سرریز منطقی سرمایه چرخ کار را به حرکت درآورد.
اما اکثر افرادی که علاقه‌مند به حمایت از کالای ایرانی هستند، نمی توانند سرمایه چندانی در این زمینه صرف کنند، این افراد هم اگر صاحب تخصص هستند با مشاوره های اقتصادی درست و حساب شده، می توانند برخی مشکلات مدیریتی یا توزیع سرمایه در این مراکز را اصلاح کنند تا بدین ترتیب، باری از مشکلات آن شرکت ها کم کنند.
ولی جای کار برای کسانی که همین حد از تخصص را ندارند نیز هست، می توان با شناسایی چند کارخانه، بنگاه اقتصادی و مراکزی در منطقه که تعطیل شده و یا به صورت نیمه تعطیل درآمده است، خیریان را به آنجا برد تا از نزدیک با وضعیت مرکز، تولید و کارگران آشنا شوند و سپس این بازدید را به کمک شبکه های اطلاع رسانی موبایلی رسانه ای کنند و بعد، از همه بخواهند در حد توان خود برای چرخ تولید و اشتغال کمک کنند تا بدین طریق گامی موثر در حمایت از اقتصاد ایرانی صورت گیرد.
انتهای پیام/
در واقع نگاه ما به همه سرمایه هایمان این گونه است، باید آن را به بهترین نحو ممکن به کار بگیریم و حتی نباید لحظه ای از آن غافل شود، درست مثل بازار بورس و سرمایه دارانی که لحظه ای از چک کردن تابلوی بورس غافل نمی شوند که مبادا لحظه ای غفلت باعث شود تا سود زیادی را از دست بدهند یا ضرر سنگینی را متحمل شوند.
این دید و نگاه برای آن دسته از افرادی که دنیا را برای رفاه خود انتخاب کرده اند و دیدی به آخرت ندارند، و دائما غصه بازماندگانشان را می خورند و هرچه دارند را برای همین دنیا صرف می کنند، مفهوم خاصی نمی تواند داشته باشد، این افراد شاید وقتی متوجه اشتباه خود بشوند که دست از دنیا شسته اند و حسرت می خورند که بازماندگان با مال آنها چطور رفتار می کنند.
بنابراین، روی صحبت با کسانی است که دنیا را پلی برای آخرت خود می دانند و علاوه بر تامین زندگی دنیایی خود، به دنبال سرمایه گذاری نزد خداوند و زندگی آخرتی هستند.
شاید تاکنون در راستای این سرمایه گذاری اقداماتی صورت گرفته باشد و فکرهایی برای آینده در نظر گرفته باشید اما همه این افکار یک خصوصیت مشترک به نام «زمان محدود» دارند که نمی گذارد این کارهای ارزشمند ثواب دنباله داری داشته باشد، به طور مثال اطعام فقیر یا دادن شام روضه مسجد در یک دهه و یا برپایی تکیه در ایام ماه محرم برای بزرگداشت نام امام حسین(ع) و یا فکرهای دیگری در این حدود که قطعا کارهای ارزشمندی است اما می توان بر روی کارهای دیگری سرمایه گذاری کرد که سودبلندمدت تری دارند و تا سالها، با استفاده مردم از کار شما، ثواب برایتان منظور شود، ثوابی که حتی پس از پایان عمر دنیایی هم ادامه خواهد داشت و شاید تا صدسال پس از زندگی نیز همچنان خیر کثیر آن شامل بشود.
تنها سودی که خداوند ضمانت آن را کرده است و تجارتی بی نظیر در حوزه دینی محسوب می شود، «وقف» نام دارد، تجارت خانه ای که با کمی فکر اقتصادی سودسرشاری را به دل سرمایه گذار، تولید کننده و در عین حال مصرف کننده سرریز می کند. اما آنچه بیشتر به آن نیاز است و کمتر کسی به آن توجه دارد، حمایت از تولید کننده و تولید ایرانی است.
این روزها که اقتصاد کشور جدای از سوء مدیریت برخی ها، به دلیل ضعف بعضی تولیدات داخلی و حتی نبود بعضی کالاهای داخلی، بر پایه تولیدات خارجی می چرخد و وضع اشتغال هم به دلیل همین مسئله، بسیار نگران کننده است، یکی از بهترین گزینه ها برای وقف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید داخلی و نیز حمایت از تولیدات داخلی است.
بر اساس شم اقتصادی که هر کسی دارد می تواند در این عرصه وارد شود، اگر صاحب سرمایه است با شناسایی بنگاه اقتصادی نزدیک محل زندگی خود که به شکل نیمه تعطیل یا تعطیل در آمده است، ورود کند و به سرریز منطقی سرمایه چرخ کار را به حرکت درآورد.
اما اکثر افرادی که علاقه‌مند به حمایت از کالای ایرانی هستند، نمی توانند سرمایه چندانی در این زمینه صرف کنند، این افراد هم اگر صاحب تخصص هستند با مشاوره های اقتصادی درست و حساب شده، می توانند برخی مشکلات مدیریتی یا توزیع سرمایه در این مراکز را اصلاح کنند تا بدین ترتیب، باری از مشکلات آن شرکت ها کم کنند.
ولی جای کار برای کسانی که همین حد از تخصص را ندارند نیز هست، می توان با شناسایی چند کارخانه، بنگاه اقتصادی و مراکزی در منطقه که تعطیل شده و یا به صورت نیمه تعطیل درآمده است، خیریان را به آنجا برد تا از نزدیک با وضعیت مرکز، تولید و کارگران آشنا شوند و سپس این بازدید را به کمک شبکه های اطلاع رسانی موبایلی رسانه ای کنند و بعد، از همه بخواهند در حد توان خود برای چرخ تولید و اشتغال کمک کنند تا بدین طریق گامی موثر در حمایت از اقتصاد ایرانی صورت گیرد.
انتهای پیام/
در واقع نگاه ما به همه سرمایه هایمان این گونه است، باید آن را به بهترین نحو ممکن به کار بگیریم و حتی نباید لحظه ای از آن غافل شود، درست مثل بازار بورس و سرمایه دارانی که لحظه ای از چک کردن تابلوی بورس غافل نمی شوند که مبادا لحظه ای غفلت باعث شود تا سود زیادی را از دست بدهند یا ضرر سنگینی را متحمل شوند.
,این دید و نگاه برای آن دسته از افرادی که دنیا را برای رفاه خود انتخاب کرده اند و دیدی به آخرت ندارند، و دائما غصه بازماندگانشان را می خورند و هرچه دارند را برای همین دنیا صرف می کنند، مفهوم خاصی نمی تواند داشته باشد، این افراد شاید وقتی متوجه اشتباه خود بشوند که دست از دنیا شسته اند و حسرت می خورند که بازماندگان با مال آنها چطور رفتار می کنند.
,بنابراین، روی صحبت با کسانی است که دنیا را پلی برای آخرت خود می دانند و علاوه بر تامین زندگی دنیایی خود، به دنبال سرمایه گذاری نزد خداوند و زندگی آخرتی هستند.
,شاید تاکنون در راستای این سرمایه گذاری اقداماتی صورت گرفته باشد و فکرهایی برای آینده در نظر گرفته باشید اما همه این افکار یک خصوصیت مشترک به نام «زمان محدود» دارند که نمی گذارد این کارهای ارزشمند ثواب دنباله داری داشته باشد، به طور مثال اطعام فقیر یا دادن شام روضه مسجد در یک دهه و یا برپایی تکیه در ایام ماه محرم برای بزرگداشت نام امام حسین(ع) و یا فکرهای دیگری در این حدود که قطعا کارهای ارزشمندی است اما می توان بر روی کارهای دیگری سرمایه گذاری کرد که سودبلندمدت تری دارند و تا سالها، با استفاده مردم از کار شما، ثواب برایتان منظور شود، ثوابی که حتی پس از پایان عمر دنیایی هم ادامه خواهد داشت و شاید تا صدسال پس از زندگی نیز همچنان خیر کثیر آن شامل بشود.
,تنها سودی که خداوند ضمانت آن را کرده است و تجارتی بی نظیر در حوزه دینی محسوب می شود، «وقف» نام دارد، تجارت خانه ای که با کمی فکر اقتصادی سودسرشاری را به دل سرمایه گذار، تولید کننده و در عین حال مصرف کننده سرریز می کند. اما آنچه بیشتر به آن نیاز است و کمتر کسی به آن توجه دارد، حمایت از تولید کننده و تولید ایرانی است.
,این روزها که اقتصاد کشور جدای از سوء مدیریت برخی ها، به دلیل ضعف بعضی تولیدات داخلی و حتی نبود بعضی کالاهای داخلی، بر پایه تولیدات خارجی می چرخد و وضع اشتغال هم به دلیل همین مسئله، بسیار نگران کننده است، یکی از بهترین گزینه ها برای وقف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید داخلی و نیز حمایت از تولیدات داخلی است.
,بر اساس شم اقتصادی که هر کسی دارد می تواند در این عرصه وارد شود، اگر صاحب سرمایه است با شناسایی بنگاه اقتصادی نزدیک محل زندگی خود که به شکل نیمه تعطیل یا تعطیل در آمده است، ورود کند و به سرریز منطقی سرمایه چرخ کار را به حرکت درآورد.
,اما اکثر افرادی که علاقه‌مند به حمایت از کالای ایرانی هستند، نمی توانند سرمایه چندانی در این زمینه صرف کنند، این افراد هم اگر صاحب تخصص هستند با مشاوره های اقتصادی درست و حساب شده، می توانند برخی مشکلات مدیریتی یا توزیع سرمایه در این مراکز را اصلاح کنند تا بدین ترتیب، باری از مشکلات آن شرکت ها کم کنند.
,ولی جای کار برای کسانی که همین حد از تخصص را ندارند نیز هست، می توان با شناسایی چند کارخانه، بنگاه اقتصادی و مراکزی در منطقه که تعطیل شده و یا به صورت نیمه تعطیل درآمده است، خیریان را به آنجا برد تا از نزدیک با وضعیت مرکز، تولید و کارگران آشنا شوند و سپس این بازدید را به کمک شبکه های اطلاع رسانی موبایلی رسانه ای کنند و بعد، از همه بخواهند در حد توان خود برای چرخ تولید و اشتغال کمک کنند تا بدین طریق گامی موثر در حمایت از اقتصاد ایرانی صورت گیرد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه