چشم براه بازماندگان سانحه "هواپیمایی آسمان" به قله های دنا/ روز "پدری" که بدون پدر چقدر دلگیر است!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از چهارفصل؛ قریب به چهل روز از سانحه دلخراش هواپیمایی تهران_یاسوج می گذرد و هنوز پیکر تعداد کثیری از جان باختگان این واقعه جانسوز در زیر برف های دنا در رشته کوه زاگرس مدفون است. سال را طوری آغاز نمودیم که مه بازماندگان این حادثه جانگداز چشم به راه امدادگرانی بودند تا شاید خبری خوش از پیدا کردن اجساد عزیزانشان بیابند.

اکنون که در زاد روز فرخنده میلاد حضرت علی(ع) و روز پدر قرار داریم چه بسیار خانواده هایی که در این ماتم اشک ریز، در فراق پدران و نان آوران این اتفاق ناگوار دل به روزهایی سپرده اند که باز بوی پدر را در کنار خود احساس نمایند و بر دستان پر مهر و محبت شان بوسه ای از سرشوق زنند.

روزهای پایانی بهمن سال جاری؛ پیام آور سانحۀ مرگبار پروازی بود که همه مسافران هواپیمای آسمان آن نیز در آسمان کهگیلویه و بویراحمد آسمانی شدند و مرگ و پرواز را در آسمان تجربه نمودند. دستاور آخرین سفر پایانی آنها و غروبی دیگر را نسبت به طلوع پروازهای ایرانی برای شهروندان خویش رقم زدند و آه و تاسف همگان و خانواده های داغدار آنها را در آستانۀ سال جدید نوروز برانگیختند.

به سنت معمول وقوع حوادث و سوانح پروازی، واکنش ها و جهت گیری های کارشناسی و غیر کارشناسی و انتشار اخبار و گزارشات متناقض و متفاوت و نبود یک ساز و کار اطلاع رسانی درست، کارشناسی شده، مستند، به روز و مقرون به واقع، بر ابهام و تالم و تاسفِ هر چه بیشتر مردم و شهروندان می افزود.! بدی آب و هوا و صعب العبور بودن منطقه و هوای برفی و سرد ارتفاعات دنا و عدم آگاهی دقیق نسبت به محل سقوط هواپیما، همراه با فعال نبودن سیستم مکان یاب آن، خود حکایت دیگری است که بر دامنۀ این ابهامات و بعضاً شایعات و انتشار اخبار و گزارشات ضد و نقیض می افزود.

هواپیمای ای‌تی‌آر۷۲ متعلق به شرکت آسمان تولید ۱۹۹۳(۲۵ سال پیش) به ‌شماره پروازی ۳۷۰۴ ساعت ۸ صبح در آخر بهمن ماه سال جاری، با پرواز از فرودگاه مهر‌آباد و طی مسیر به‌ سمت یاسوج در منطقه دناکوه از رادار خارج شد و ضمن برخورد با کوه دنا سقوط کرد و منجر به کشته شدنِ تمام سرنشینان آن، بنا به اخبار و گزارش‌های منتشره گردید که بررسی ابعاد حقوقی مسئولیت قانونی سوانح پروازی کشور در این ارتباط، از اهمیت خاصی برخوردار است.

خبر سقوط مکرر هواپیماهای خطوط هوایی ایران، موضوع تازه و جدیدی نیست. دامنۀ خسارات مادی، معنوی و حواشی مربوط به آنها نیز بسیار گسترده و غیر قابل جبران تلقی می شود. درد جانکاه از دست رفتن عزیزان مسافر در هواپیماههای مختلف و آثار روحی، روانی، اقتصادی و عاطفی مرتبت آن برخانواده های وابسته و پیوسته و جامعه؛ هر روز و هر جا، با تکرارِ حوادث تلخ و غیر قابل توجیه جدید، تجدید گشته و آنها نیز به سان دیگر مردم و مسافران، خود را شریک آلام و دردهای مصدومان و از دست رفته گان جدید ترین حادثه می دانند که مسئولیت قانونی و حقوقی نظام پروازی کشور در این ارتباط، قابل تامل است.

تاخیر های مستمر پروازهای داخلی و بلاتکلیف ماندن مردم در فرودگاههای کشور و عدم ارائۀ هرگونه پاسخی مقتضی و نبودِ مسئولیت پذیری لازم دست اندرکارن مربوطه که جدا از موهن بودنِ موضوع از حیث اخلاقی و انسانی، مستلزم جبران خسارات مادی و معنوی حاصله از حیث قانونی نیز است،خود موضوع دیگری است که کمتر بدان پرداخته شده است.

کاهش و سلب روزافزونِ امنیت پرواز و آثار روانی حاصل از آن بر تجارت پروازی و برنامه های انسانی و سازمانی، همراه با تلاش غیرموجه مسئولان مربوطه جهت توجیه بلاوجه علل حادثه و ختم شدن نهایی موضوع به " علت انسانی"، آنهم در نبود خلبانِ نگون بختی که خود، جزء مردگان پروازی قرار گرفته و امکان دفاع از وی در عمل نیز سلب و ساقط شده است، پدیده ای غیراخلاقی و متاسفانه  بسیار شایع و معمولی جلوه می نماید.

طرح سئوال یا استیضاح از وزیرِ فاقد هرگونه تخصص و دانش در امر صنعت هواپیمایی کشور در گذشته تا حال، آنگونه که این روزها در رسانه ها و محافل مطرح بوده و هست، صرفنظر از حواشی و تلاش های پنهان برای انحراف موضوع، نه تنها چاره کار بوده، بلکه تسکین بخش آلام خانواده های داغدیده و برگردانندۀ امنیت پرواز به خطوط هوایی کشور نخواهد بود. ادامۀ این روند به مانند گذشته هرگونه اعتماد و اطمینان مردم و مسافران را از نظام پروازی سلب کرده و نوعاً با ترس و لرز و عدم امنیت لازم و از روی اجبار، سر از فرودگاه جهت تسریع در مسافرت و امور یومیه خویش درآورده و بدان خواهند پرداخت!

به هرحال؛ در سالروز تولد ستاره درخشان و آغازگر امامت و ولایت(حضرت علی علیه السلام) که به عنوان روز پدر تعیین شده است، روزهایی را سپری می نماییم که تعداد کثیری از بازماندگان این حادثه دلخراش هنوز دل به قله های کوهی سپرده اند تا باز بوی پدر را د رکنار سفره هفت سین پر از مهر و محبت پدر احساس نمایند. روحشان شاد

انتهای پیام /