پارس آبادی ها با مراسم تکم گردانی به پیشواز نوروز رفتند + عکس

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آران مغان، در آستانه سال نو شمسی امروز آیین استقبال از نوروز با هدف احیای آداب و رسوم اصیل مردم آذربایجان به ویژه پارس آبادمغان در محل پارک آراز این شهر برگزار شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آران مغان, آران مغان, , آران مغان,

در این آیین نوروزی که فرماندار و جمعی از مسئولان شهرستان حضور داشتند هنرمندان پارس آبادی با اجرای موسیقی های سنتی، نمایش طنز و اجرای تکم خوانی به زبان آذری به استقبال از نوروز و بهار رفتند.

حضور زنان با لباس های محلی، پخش شیرینی های سنتی، مسابقه تخم مرغ، آماده کردن سفره هفت سین داخل سینی های مخصوص از جمله مواردی بود که چشم هر بیننده ای را در اولین ورود خود به محل مراسم جلب می‌کرد.

تکم خوانی آیینی است به قدمت نوروز و یادگاری از آداب و رسوم عید باستان که همانند سایر نقاط پهناور دیار آذربایجان در پارس آبادمغان از چند روز مانده به عید نوروز تکم چی ها به طور نمادین تکم را در شهر می‌ چرخانند و در حالی که اشعاری به زبان ترکی و با صدای دلنشین می خوانند نوید آمدن عید را داده و پاداش خود را از مردم می گیرند.

آئین تکم گردانی سالیان پیش با آداب و رسوم کهن مردم عجین بوده و همه ساله با فرا رسیدن عید نوروز، مردم به انتظار تکمچی می نشستند و انتظار داشتند که تکم چی سمبل نشاط بهاری آنها را برای استقبال از بهار آماده سازد.

تکم به خودی خود شاید فاقد ارزش باشد، اما خواندن اشعار متناسب با عید و سازگار با زندگی روزمره مردم توسط افرادی که به آنها "تکم خوان" می گویند، به آن هویت خاصی داده بخشیده است.

واژه تکم Takam از دو بخش "تکه " و "م" تشکیل شده که تکه در زبان ترکی به معنی بز نر قوی هیکل که همیشه در راس گله حرکت می کند و گله را به چراگاه و محلهای معین هدایت می کند و "م" ضمیر ملکی دوم شخص مفرد است و تکم در واقع به معنی "بز نر من" می باشد و به کسی که تکم را می رقصاند "تکمچی" می گویند که اشعار مخصوص تکم را با آهنگی خاص می خواند که این اشعار در چند آهنگ که خاص تکم بوده، خوانده می شود.

از دیرباز تکم چی نوید دهنده فصل بهار و تازگی است، زمانی که تکم چی در کوچه های شهر و روستا تکم را می چرخاند و اشعاری به زبان ترکی می خواند، مردم به بیرون از خانه ها آمده و با تکم چی همراه می شوند به مرور زمان و با صنعتی شدن زندگی، کم کم این آیین ها نیز رنگ باخته و به دست فراموشی سپرده می شوند که با برگزاری مراسمات اینچنینی می توان این آیین های سنتی را که در واقع یادگاران اجدادمان هستند حفظ کرد.