امام باقر حلقه وصل علوم اصیل الهی به مسلمانان در زمان رخوت بنی امیه بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آیت الله حسن عالمی در گفتگو با صبح توس، ضمن اشاره به شخصیت والای امام محمد باقر(ع) در اعتلای فرهنگ شیعه، بیان کرد: همانطور که از نام مبارک و لقب ایشان مشخص است، باقر به معنای شکافنده علوم است و ایشان را با عنوان «باقرالعلوم» یعنی شکافنده علم می شناسیم.

وی افزود: امام باقر(ع) در چهار سالگی‌ همراه پدر بزرگوارشان امام سجاد(ع) در ماجرای کربلا حضور داشته اند و بعد از آن نیز در محضر پدرشان نزدیک به چهل سال شاگردی کرده و معارف الهی را به‌صورت ناب آموخته اند.

عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه دوره زندگی امام باقر(ع) در دوران خلافت خاندان بنی امیه بوده است، گفت: بعد از سقوط بنی امیه و به حکومت رسیدن بنی عباس، در این شرایطی که بنی امیه در حال سقوط و بنی عباس قدرت خود را تثبیت نکرده بود، امام باقر(ع) از فرصت نهایت استفاده را بردند.

وی ادامه داد: این شرایط موجب شد تا امام باقر(ع) بتواند علوم الهیه را برای مردم آن دوران تبیین و تشریح کند و همین سبب شد تا نام باقر به معنای شکافنده و در حقیقت شکافنده علوم الهی و حقیقی صادره از سوی خدای متعال بر ایشان قرار بگیرد.

آیت الله عالمی با بیان اینکه امام پنجم شیعیان علم را شکافتند، بیان کرد: در زمان خاندان ملعون بنی امیه بسیار تلاش کردند که علم را مهجور کنند یعنی علم اصیل الهی و آن چیزی که رسول خدا می خواستند در ذهن و فکر مردم نقش ببندد حذف شود؛ اما تلاش های امام باقر(ع) مقابل آن تهاجمات ایستاد.

وی تصریح کرد: امام باقر حلقه وصل علوم اصیل الهی به مسلمانان در زمان رخوت بنی امیه بود و در حقیقت خاندان بنی امیه که نمی خواستند این معارف اصیل به مردم برسد، امام باقر(ع) با تلاش شبانه روزی و به وسیله تربیت فرزندشان امام صادق(ع) و سایر شاگردان با این تهاجم مقابله کردند.

عضو مجلس خبرگان رهبری با تاکید بر اینکه حکومت بنی امیه طوری رفتار می کرد که مردم حکومت ظلم آن ها را بپذیرند، تاکید کرد: آن ها به دنبال این بودند که مردم همین که خدا را قبول داشته باشند، پیامبر را دوست داشته باشند و نماز و قرآن بخوانند کافی است و نباید در امور حکومتی دخالتی کنند؛ آنان معتقد بودند عمل به معارف الهی نیاز نیست.

وی گفت: امام باقر(ع) به عنوان داعیه دار شیعه و امام جامعه باید با این تفکرات انحرافی مبارزه می کردند؛ ایشان در ابعاد مختلف با این طرز تفکر مبارزه کردند و مردم به این نتیجه رسیدند که در فرهنگ دینی و توحیدی عمل و ایمان باید توامان باشد.

انتهای پیام/