به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بهارانه موضوعی که این روزها نقل محافل عمومی شده رفتن یا ماندن فرماندار شهرستان بهار است و ین روال طبیعی و قاعده‌ی نانوشته ایست که بارها تکرار شده و می‌شود و گریزی از آن نیست. خوب می‌دانیم شهرستان ما بیش از هر جایی مزه‌ی تغییر مدیریتی را چشیده و از روزی که حوزه‌ی سیاسی این کهن دیار (قوجه باهار) رسماً صاحب فرمانداری گردید، بیش از سه دهه می‌گذرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهارانه,عروس دل فریبِ فرمانداری بهار بارها شوهر کرده و کرسی بی وفایی آن تاکنون چندین بار فرماندار را تودیع و معارفه نموده، و اگر آمار سرپرستی ها را هم بدان بیافزائیم (بی پارتی و رو در بایستی) نمره‌اش بیست می‌شود و این یعنی نیازی به تغییر و آوردن سوار تازه کاری ندارد. با نگاهی گذرا به نام و نشان فرمانداران بهار می‌بینیم غیر بومی بودن وجه مشترک همه آن هاست غیر از یکی، دو نفر و در‌می‌یابیم که فعلاً باید عطای فرماندار بومی را به لقایش ببخشیم و در این بین اگر کسی را بیابیم که زادگاهش گامی به بهار نزدیک تر و اندکی با خوی و خصیصه های بهاری ها آشنا تر باشد، نباید به سادگی از او بگذریم؛ چه کسی بهتر از مهندس فلانی؟ و دکتر فلانی؟ به هرحال ماندن زیاد تغییری در اوضاع نخواهد داد. اما برای افرادی که در حال جمع آوری طومار تداوم حضور (فرماندار) هستند بسیار مهم است. به قول شاعر :
,
هر ملّت ائدیر صفحه‌ی دنیاده ترقی،
ائیلر هره بیر منزل و مأواده ترقی،
یورغان دوشه‌گیمده دوشه گر یاده ترقی،
بیز ده ائده‌ریک عالم رؤیاده ترقی
,
,
,
مسعود ابوآبائی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه