به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به‌نقل از شبکه خبری تهران نیوز ؛ آخوندی وزیر راه و شهرسازی ساعتی قبل در همایش حمل و نقل اظهار داشت: اقتصاد حمل و نقل، بحثی است که در این رابطه هنوز در ایران به اجماع نرسیده‌ایم و امکان ورود به این بحث به شکل جدی فراهم نشده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تهران نیوز, تهران نیوز,آخوندی با بیان اینکه پیامدهای اشتباه این کار بسیار خطرناک گفت: بدون ورود به این بحث هم نمی‌توانیم اقدام جدی را در جهت بهبود حمل و نقل کشور داشته باشیم. امکان سکونت در شهرها و جابه‌جایی در آن‌ها از دیگر مسائل اصلی شهرهای ما است که ورود به هر کدام، بحث‌های دامنه‌داری را با خودش به همراه دارد.
وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: یکی از مشکلات اصلی ما در بحث قابلیت و سکونت به نظام حمل و نقل برمی‌گردد. اگر یک نظام حمل و نقل عمومی مطمئن، سریع و ایمن داشتیم، حتما وضعیت شهرها در این حد متمرکز نبود و می‌توانستیم حومه‌نشینی بهتری را داشته باشیم.
وی افزود: در پیرامون، شاهد وضعیت زندگی بی‌کیفیت و نازل هستیم و در شهر، کیفیت نسبتا بهتری نسبت به پیرامون را داریم. این در حالی است که ساکنان شهرهای صنعتی، پیرامون را برای زندگی باکیفیت‌تر انتخاب می‌کنند.
آخوندی بیان کرد: اگر سیستم حمل و نقل عمومی قابل قبول داشتیم، قطعا دچار چنین وضعیتی نمی‌شدیم؛ از دهه ۶۰ برای اینکه دچار تمرکز جمعیت در مرکز تهران نشویم، شهرهای جدید پرند، پردیس، اندیشه و … را احداث کردیم قبل از آن که نظام جمل و نقل عمومی این شهرها طراحی و به مرحله اجرا گذاشته شود. اما نتیجه چه شد؟ نتیجه این بود که بعد از سی سال، هنوز هم نتوانسته‌اند موقعیت سکونت‌گاهی‌شان را ایجاد کنند.
وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اینکه قبل از پیگیری احداث شهر جدید باید مسیر حمل و نقل آن را مشخص کنیم گفت: این مشکل نه تنها در تهران، بلکه در سایر کلانشهرهای مشهد، شیراز و اصفهان هم به چشم می‌خورد. هنوز هم که هنوز است، در مسیر ارتباطی صدرا و شیراز مشکل داریم. اگر ما بحث قابلیت و کیفیت زندگی در شهرهایمان را به عنوان یک چالش در نظر بگیریم، ریشه این چالش به امکان حرکت در درون و حومه شهرهای ایران برمی‌گردد.
وی ادامه داد: واقعیتش این است که هر کدام از این‌ها بخواهد هدف قرار بگیرد، نیاز به دو بحث پایه‌ای گفتمان قالب و الزامات اقتصادی داریم، زیرساخت‌های حمل و نقلی ایران چه در درون شهر و برون شهر کاملا فرسوده است و نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد، در حوزه ریل، هوا، جاده‌ای و ناوگان این وضعیت بسیار غیرقابل قبول را داریم.
آخوندی بیان کرد: ما با این وضع جمعیت به حداقل ۵۰۰ فروند ناوگان حمل و نقل هوایی نیاز داریم در حالی که موجودی ما ۲۰۰ فروند ناوگان فرسوده با سن بالای ۲۰ سال است. سن ناوگان ما در جاده نیز بسیار بالاست همچنین در حوزه ریلی هم همین شرایط را داریم. اگر بخواهیم به یک میانگین برسیم، حداقل نیاز به ۲۸ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در دوره ۵ ساله داریم.
وزیر راه و شهرسازی خاطرنشان کرد: اگر مترو هم به این رقم اضافه شود، حتما این ارقام بسیار بزرگ و تکان‌دهنده‌تر خواهد بود. آیا این ارقام بالایی که ما عنوان می‌کنیم، دست‌یافتنی است؟ خیر. میزان وابستگی حمل و نقل به بودجه عمومی کمرشکن است. ما یک اقتصادی را تعریف کردیم که در درون خودش هیچگونه خوداتکایی ندارد.
وی اذعان داشت: قیمت تمام شده هر بلیط مترو بدون استهلاک اصل سرمایه ۱۳۰۰ است ولی قیمتی که پرداخت می‌شود، ۵۰۰ تومان می‌باشد. آیا این معادله قابل تداوم است؟ چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ همین وضع موجود پیش می‌آید؛ وقتی پول وجود نداشته باشد، ناوگان جدید وارد نمی‌شود و ناوگان‌های قدیم فرسوده‌تر می‌شوند و در این صورت امکان تجدید ناوگان، تقویت زیرساخت و نگهداری سالانه را نخواهیم داشت.
آخوندی گفت: در حوزه برون شهری هم چنین وضعیتی را داریم. حدود ۲۱۷ هزار کیلومتر راه داریم که ارزش آن بالای ۲۰۰ هزار میلیارد تومان است که کمبود پول موجب فرسایش راه می‌شود.
او ادامه داد: قصد افزایش قیمت استفاده از حمل و نقل را داریم، عده‌ای به عنوان متولی مردم عنوان می‌کنند که “زمزمه گران کردن استفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی به گوش می‌رسد” اما این را نمی‌گویند که قصد تقویت سیستم حمل و نقل و رفاه مردم را داریم. اگر وارد بحث اقتصاد نشویم، مسئله به جایی نمی‌رسد. بدون حل و فصل مسئله اقتصاد، تمام حرف‌های ما توصیه کلی است. من نمی‌گویم که قیمت حمل و نقل واقعی در داخل شهر را از مردم بگیریم و این را هم می‌دانم که این موضوعات عوارض اجتماعی دارد اما نپرداختن به این موضوع مشکلی را حل نمی‌کند.
وزیر راه و شهرسازی اظهار کرد: چه در دولت وچه مجلس و همچنین در افکار عمومی نیاز به یک شفافیت واقعی داریم. همه می‌توانیم به یکدیگر طعنه بزنیم اما فایده‌ای ندارد. ما از یک طرف به دنبال کمینه کردن هزینه بهره‌بردار و بیشینه‌کردن هزینه دولت هستیم ولی از طرفی هم دولت، ظرفیت هیچگونه سرمایه‌گذاری را ندارد. آیا غیر از استهلاک سرمایه موجود نتیجه دیگری خواهیم گرفت؟
آخوندی عنوان کرد: ما عمدتا روی حمل و نقل چندوجهی تمرکز کرده‌ایم و اساسنامه ریل حومه‌ای را هم به دولت پیشنهاد کرده‌ام. بحث توسعه ایستگاه‌ها را باید در دستور کار قرار دهیم که همینطور هم هست.
وی در پایان بیان کرد: از حمل و نقل خودرومحور باید به سمت حمل و نقل ریلی حرکت کنیم. حتما باید به سمت ریل سبک برویم. مترو راه حل بسیار گران قیمتی است.
انتهای پیام/*
آخوندی با بیان اینکه پیامدهای اشتباه این کار بسیار خطرناک گفت: بدون ورود به این بحث هم نمی‌توانیم اقدام جدی را در جهت بهبود حمل و نقل کشور داشته باشیم. امکان سکونت در شهرها و جابه‌جایی در آن‌ها از دیگر مسائل اصلی شهرهای ما است که ورود به هر کدام، بحث‌های دامنه‌داری را با خودش به همراه دارد.
,وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: یکی از مشکلات اصلی ما در بحث قابلیت و سکونت به نظام حمل و نقل برمی‌گردد. اگر یک نظام حمل و نقل عمومی مطمئن، سریع و ایمن داشتیم، حتما وضعیت شهرها در این حد متمرکز نبود و می‌توانستیم حومه‌نشینی بهتری را داشته باشیم.
,وی افزود: در پیرامون، شاهد وضعیت زندگی بی‌کیفیت و نازل هستیم و در شهر، کیفیت نسبتا بهتری نسبت به پیرامون را داریم. این در حالی است که ساکنان شهرهای صنعتی، پیرامون را برای زندگی باکیفیت‌تر انتخاب می‌کنند.
,آخوندی بیان کرد: اگر سیستم حمل و نقل عمومی قابل قبول داشتیم، قطعا دچار چنین وضعیتی نمی‌شدیم؛ از دهه ۶۰ برای اینکه دچار تمرکز جمعیت در مرکز تهران نشویم، شهرهای جدید پرند، پردیس، اندیشه و … را احداث کردیم قبل از آن که نظام جمل و نقل عمومی این شهرها طراحی و به مرحله اجرا گذاشته شود. اما نتیجه چه شد؟ نتیجه این بود که بعد از سی سال، هنوز هم نتوانسته‌اند موقعیت سکونت‌گاهی‌شان را ایجاد کنند.
,وزیر راه و شهرسازی با اشاره به اینکه قبل از پیگیری احداث شهر جدید باید مسیر حمل و نقل آن را مشخص کنیم گفت: این مشکل نه تنها در تهران، بلکه در سایر کلانشهرهای مشهد، شیراز و اصفهان هم به چشم می‌خورد. هنوز هم که هنوز است، در مسیر ارتباطی صدرا و شیراز مشکل داریم. اگر ما بحث قابلیت و کیفیت زندگی در شهرهایمان را به عنوان یک چالش در نظر بگیریم، ریشه این چالش به امکان حرکت در درون و حومه شهرهای ایران برمی‌گردد.
,وی ادامه داد: واقعیتش این است که هر کدام از این‌ها بخواهد هدف قرار بگیرد، نیاز به دو بحث پایه‌ای گفتمان قالب و الزامات اقتصادی داریم، زیرساخت‌های حمل و نقلی ایران چه در درون شهر و برون شهر کاملا فرسوده است و نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد، در حوزه ریل، هوا، جاده‌ای و ناوگان این وضعیت بسیار غیرقابل قبول را داریم.
,آخوندی بیان کرد: ما با این وضع جمعیت به حداقل ۵۰۰ فروند ناوگان حمل و نقل هوایی نیاز داریم در حالی که موجودی ما ۲۰۰ فروند ناوگان فرسوده با سن بالای ۲۰ سال است. سن ناوگان ما در جاده نیز بسیار بالاست همچنین در حوزه ریلی هم همین شرایط را داریم. اگر بخواهیم به یک میانگین برسیم، حداقل نیاز به ۲۸ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در دوره ۵ ساله داریم.
,وزیر راه و شهرسازی خاطرنشان کرد: اگر مترو هم به این رقم اضافه شود، حتما این ارقام بسیار بزرگ و تکان‌دهنده‌تر خواهد بود. آیا این ارقام بالایی که ما عنوان می‌کنیم، دست‌یافتنی است؟ خیر. میزان وابستگی حمل و نقل به بودجه عمومی کمرشکن است. ما یک اقتصادی را تعریف کردیم که در درون خودش هیچگونه خوداتکایی ندارد.
,وی اذعان داشت: قیمت تمام شده هر بلیط مترو بدون استهلاک اصل سرمایه ۱۳۰۰ است ولی قیمتی که پرداخت می‌شود، ۵۰۰ تومان می‌باشد. آیا این معادله قابل تداوم است؟ چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ همین وضع موجود پیش می‌آید؛ وقتی پول وجود نداشته باشد، ناوگان جدید وارد نمی‌شود و ناوگان‌های قدیم فرسوده‌تر می‌شوند و در این صورت امکان تجدید ناوگان، تقویت زیرساخت و نگهداری سالانه را نخواهیم داشت.
,آخوندی گفت: در حوزه برون شهری هم چنین وضعیتی را داریم. حدود ۲۱۷ هزار کیلومتر راه داریم که ارزش آن بالای ۲۰۰ هزار میلیارد تومان است که کمبود پول موجب فرسایش راه می‌شود.
,او ادامه داد: قصد افزایش قیمت استفاده از حمل و نقل را داریم، عده‌ای به عنوان متولی مردم عنوان می‌کنند که “زمزمه گران کردن استفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی به گوش می‌رسد” اما این را نمی‌گویند که قصد تقویت سیستم حمل و نقل و رفاه مردم را داریم. اگر وارد بحث اقتصاد نشویم، مسئله به جایی نمی‌رسد. بدون حل و فصل مسئله اقتصاد، تمام حرف‌های ما توصیه کلی است. من نمی‌گویم که قیمت حمل و نقل واقعی در داخل شهر را از مردم بگیریم و این را هم می‌دانم که این موضوعات عوارض اجتماعی دارد اما نپرداختن به این موضوع مشکلی را حل نمی‌کند.
,وزیر راه و شهرسازی اظهار کرد: چه در دولت وچه مجلس و همچنین در افکار عمومی نیاز به یک شفافیت واقعی داریم. همه می‌توانیم به یکدیگر طعنه بزنیم اما فایده‌ای ندارد. ما از یک طرف به دنبال کمینه کردن هزینه بهره‌بردار و بیشینه‌کردن هزینه دولت هستیم ولی از طرفی هم دولت، ظرفیت هیچگونه سرمایه‌گذاری را ندارد. آیا غیر از استهلاک سرمایه موجود نتیجه دیگری خواهیم گرفت؟
,آخوندی عنوان کرد: ما عمدتا روی حمل و نقل چندوجهی تمرکز کرده‌ایم و اساسنامه ریل حومه‌ای را هم به دولت پیشنهاد کرده‌ام. بحث توسعه ایستگاه‌ها را باید در دستور کار قرار دهیم که همینطور هم هست.
,وی در پایان بیان کرد: از حمل و نقل خودرومحور باید به سمت حمل و نقل ریلی حرکت کنیم. حتما باید به سمت ریل سبک برویم. مترو راه حل بسیار گران قیمتی است.
,انتهای پیام/*
,]
ارسال دیدگاه