وقتی طرح "پزشک خانواده" به درستی اجرا نمی شود!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از چهارفصل؛ چند سالی است که طرح پزشک خانواده در چندین استان کشور به خصوص در مناطق محروم به صورت برنامه ای آزمایشی در جهت سطح بهبود کیفی و کمی افراد جامعه در حال انجام است. طرحی کلی به فرآخور منطقه های قابل توجه که اگر به درستی و بر اساس برنامه های مدون شده بطور کامل قابلیت اجرایی داشته باشد می تواند در سلامت افراد بیمار نقش بسزایی ایفا نماید.

آنچه در طرح پزشک خانواده برای افراد تحت پوشش خود قابل توجه است همانا مراجعه کم هزینه تر با توجه به بضاعت مالی و سرمایه اندک است که انتظار دراند پزشک خانواده خود در صورت نیاز و بدون هیچگونه قید و شرطی بیمار تحت تکفل خود را جهت معالجه تکمیلی به پزشک های متخصص و بنا به گفته بیمار با ایجاد فرم مربوطه ارجاع بدهد.

اهداف کلی پزشک خانواده را باید در راستای سیاست های ابلاغی مقام معظم رهبری در ارتباط با سلامت و به منظور بازنگری و تحول نظام سلامت در مناطق شهری جهت پاسخگویی به نیازهای بهداشتی درمانی جامعه ، برنامه پزشک خانواده شهری با همکاری نزدیک مسئولین مربوطه در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی در سراسر کشور در اوایل سال 1391اجرا گردید.

شاخصهای سلامتی از جمله کنترل بیماریهای واگیر وغیر واگیر و ارتقای سلامت با اجرای برنامه پزشک خانواده روستایی در کشور پیشرفت مناسبی داشته اما نتایج مورد نظر از کارکرد نظام سلامت در شهرها به علت افزایش شهرنشینی و افزایش بیماریهای غیرواگیر و پنهان با روند فعلی حاصل نمی شود.

 اقدامات مراقبتی در شهرها بر پایه مراجعه خود فرد به پزشک بنا شده است و بر این اساس بسیاری از بیماریها ی قابل پیشگیری تا قبل از رسیدن به مرحله حاد خود ناشناخته باقی میمانندو منجر به مرگ ها یا ازکارافتادگی ها برای خانواده ها و افزایش هزینه های درمانی را در پی دارند. به طوری که در حال حاضر  50 درصد از افراد مبتلا به دیابت و فشارخون از بیماری خود اطالعی ندارند، درحالی که با انجام معاینات اولیه و دوره ای بقابل شناسایی و پیشگیری می باشند. بنابراین پزشک خانواده شهری به عنوان یک اولویت اساسی، تحولی بزرگ را به منظور ارتقای خدمات سلامتی در شهرها بویژه اقشار کم درآمد به دنبال دارد.

در برنامه پزشک خانواده شهری هر فرد باید دارای پرونده سلامت الکترونیک باشد که بدین منظور در شهرستان مربوطه اطلاعات اولیه این پرونده از طریق پرسشگری خانوار جمع آوری می گردد که سرپرست هر خانوار می تواند با در دست داشتن مدارک مورد نیاز به محلی که متعاقبا اعلام می شود مراجعه کرده و نسبت به انتخاب پزشک خانواده خود از بین پزشکان واجد شرایط اقدام نماید .

 اطلاعات تکمیلی این پرونده توسط پزشک منتخب خانوار پس از ویزیت اولیه ثبت و در پرونده الکترونیک سلامت او درج می گردد. لازم  به ذکر است که نام پزشک خانواده انتخاب شده در دفترچه بیمه بیمار ثبت خواهد شد و فرد می تواند جهت دریافت خدمات به مراکز و پایگاههای مجری پزشک خانواده که همان مطب های پزشکان منتخب است مراجعه نماید.

به هر حال؛ با نگاهی مختصر به پیشینه طرح پزشک خانواده و اجرای آن در سطح جامعه می توان این نگاه را از دو بعد مورد نقد قرار داد؛ اولا اینکه این طرح در جهت سطح سلامت جامعه افراد کم درآمد با توجه به بعد معیشتی قابل تحسین است و افراد بیمار می تولنند با هزینه کمتر و با استفاده از این طرح به پزشک مورد نظر جهت انجام ویزیت مراجعه نمایند، دوما اینکه اجرای کلی آن با توجه به بعضی از بیماری های تخصصی که بعضی از بیماران برای ارجاع آن چه از طریق پزشک خانواده و یا موارد دیگر به درب بسته می خورند می تواند سطح کیفی سلامت جامعه را تا حدودی پایین بیاورد.

انتهای پیام /