فلسفه سکوت حضرت علی(ع) در ماجرای هتک حرمت به حضرت زهرا(س) چه بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای تفرش، ماجرای ظلم‌ها و حملات به حضرت زهرا(س) یکی از وقایع تاریخی تلخ و اندوهناک است که همین عوامل منجر به شهادت ایشان شد.

دیدن صحنه ظلم برای هر فردی سخت و سنگین است و این احساس را تحریک می‌کند تا از مظلوم دفاع کند.

اما در این میان این شبهه از سوی برخی از افراد مطرح می‌شود که چرا حضرت علی(ع) که اسوه شجاعت است از همسر خود در برابر دشمنان دفاع نکرد و حتی پس از شهادت حضرت زهرا(س) از دشمنان انتقام نگرفت. دلیل صبر و سکوت قهرمان جنگ‌های بدر و حنین چیست؟

حفظ کیان دین اسلام، برنامه و اولویت اصلی اهل‌بیت(ع) بوده است

آیت‌الله سپاسی آشتیانی، مدیر حوزه‌های علمیه استان مرکزی در گفتگو با ندای تفرش در خصوص سکوت و صبر حضرت علی(ع) در قبال ظلم دشمنان به حضرت زهرا(س) گفت: برنامه اهل‌بیت(ع) حفظ کیان دین و اسلام بوده است و آنها خودشان را فدای ارزش‌ها، اسلام و راه خدا کرده‌اند.

آیت‌الله سپاسی آشتیانی اظهار کرد: اهل‌بیت(ع) هرگاه تشخیص می‌دادند که فداکاری و صبر آنها سبب خدمت به دین، حفظ اسلام و ارزش‌ها می‌شود، فداکاری و صبر می‌کردند. اما اگر تشخصیص می‌دادند که جنگ، مبارزه و نبرد مفید است، راه مبارزه را در پیش می‌گرفتند.

وی افزود: در حقیقت آنها مامور به انجام وظیفه در هر برهه‌ای از زمان بودند. هرگز این مسئله که آیا اقدامات آنها به حفظ جایگاهشان می‌انجامد یا به ضرر آنها خاتمه می‌یابد، در تصمیم‌گیری آنها نقشی نداشت.

مدیر حوزه‌های علمیه استان مرکزی ادامه داد: امام حسین(ع) با وجود اینکه می‌دانستند که در کربلا به شهادت می‌رسند ولی نسبت به مبارزه و قیام اندکی تامل نکردند.

عدم قدرت تشخیص مردم در برهه زندگانی امام علی(ع)

آیت‌الله سپاسی آشتیانی بیان کرد: بنابر نظر تاریخ‌نویسان، زمان امام علی(ع) از برهه‌های حساس تاریخی بوده است؛ چرا که مردم نه تنها توجیه نبودند، بلکه به دلیل فتنه‌آلود بودن زمان پس از رحلت پیامبر(ص)، توانایی تشخیص حق از باطل را نداشتند. پس از رحلت پیامبر(ص) اغلب مردم مرتد شدند و فقط ۳ الی ۴ نفر باقی ماندند و بقیه مردم بر این باور بودند که حق با امام علی(ع) نیست.

وی اضافه کرد: در این شرایط زمانی، اگر امام علی(ع) قصد قیام، دفاع از حضرت زهرا(س) و انتقام گرفتن پس از شهادت همسرش را داشتند، قطعا کیان اسلام به خطر می‌افتاد و دشمن خارجی با سوءاستفاده، درخت نوپای اسلام ریشه‌کن می‌کرد.

مدیر حوزه‌های علمیه استان مرکزی گفت: امام علی(ع) در یکی از خطبه‌های نهج‌البلاغه فرموده است: «صبر کردم در حالی که خار در چشم و استخوان در گلویم بود»؛ قطعا مخالفین می‌دانستند که اگر امام علی(ع) دست به شمشیر شود کسی جلودار نیست ولی به دلیل حفظ اسلام، صبر و سکوت کردند.

 ائمه معصومین(ع)، دین‌محور و وظیفه‌محور بوده‌اند

آیت‌الله سپاسی آشتیانی ادامه داد: صبر و سکوت حضرت علی(ع) را نباید به دلیل عدم توانایی قهرمان بدر و حنین تعبیر کرد. امام علی(ع) توانایی دفاع را داشت ولی انجام وظیفه برایش مهم‌تر بود.

وی با تاکید بر اینکه ائمه معصومین(ع) دین‌محور و وظیفه‌محور بوده‌اند، خاطرنشان کرد: آنها بر مبنای خودمحوری تصمیم و اقدام نمی‌کردند و نتیجه هم برای آنها مهم نبود. انسان‌های دین‌محور اقدامات خود را بر مبنای حفظ دین تنظیم می‌کنند حتی اگر در این راه، سختی‌های زیادی را متحمل شوند.

تقیه ای که اسلام را قدرت بخشید

علمای بزرگ اسلام در خصوص فلسفه اصلی سکوت حضرت علی(ع) در مقابل هتک حرمت به حضرت زهرا(س) بیانات بسیاری داشته اند و اقتضائات زمان و... را اصلی ترین دلیل آن می دانند.

در این خصوص آیت‌الله بهجت در بیاناتی گفت: «حضرت امیر شمشیرش را برداشت که برود مطالبه حق فاطمه بکند؛ اذان را شنید. گفت می‌خواهی این اذان پابرجا باشد یا بروم بکشم کسانی را که مخالفت با نور اللّه با فاطمه می‌کنند. گفت نه می‌خواهم اذان باشد. اسلام صوری باشد. همان اسلام صوری را مراعات کردن کار را به جایی رساند که «إرتد الناس بَعدَ رسول الله إلا ثلاثه؛ بعد از رسول الله؛ فقط سه نفر مرتد نشدند»؛ آن ثلاثه شد به اندازه ۵۰۰ میلیون. تقیه این کار را کرد. و إلا اگر از همان اول به سب و طعن و فلان و اینها مشغول می‌شدیم کجا زیاد می‌شد؟ همین زیادی‌ها هم از دست می‌رفتند.»

قیام و سکوت، دو روی سکه حفاظت از کیان دین

با این بیانات به نظر می رسد قیام و سکوت، دو روی سکه حفاظت از کیان دین توسط ائمه بوده است، ائمه اطهار(ع) در برهه های مختلف تاریخ با فداکردن خود و خانواده خود، درخت تنومند اسلام را پرورش داده تا به درستی به دست نسل های آینده منتقل شود. حال این فدا کردن یا با سکوت در برابر ظلم ها و یا با قیام علیه کفر و نفاق عینیت می یابد.

انتهای پیام/