زهرای مرضیه؛ کسی که علت خلقت آسمان دانسته شده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازصبح توس؛ حضرت زهرا(س) در سال پنجم بعثت متولد شده اند که از همسر اول رسول الله(ص) یعنی خدیجه کبری(س) زاده شده اند، پس از آشکار شدن دعوت پیامبر(ص)، فاطمه(س) در برخی موارد شاهد خشونت‌های مشرکان علیه پدرشان بودند. علاوه بر این، سه سال از دوران کودکی ایشان، در شعب ابی طالب و تحت فشارهای اقتصادی و اجتماعی مشرکان علیه بنی‌هاشم و پیروان پیامبر اسلام گذشت.

خواستگاری و ازدواج

مسئله ابراز محبت پیامبر به فاطمه(س) و ویژگی‌های خاص حضرت فاطمه(س) در مقایسه با زنان دوره خود موجب شد برخی از مسلمانان به دنبال ازدواج با دختر پیامبر(ص) باشند؛ اما با وجود خواستگاران متعدد که از بزرگان عرب نیز بودند، ایشان تنها ازدواج با حضرت علی(ع) که جانشین و وصی رسول اکرم(ص) نیز بودند را پذیرفت.

دوره نخست زندگی فاطمه(س) و علی(ع) با شرایط دشوار اقتصادی همراه بود، تا آنجا که در برخی زمان‌ها غذایی برای سیر کردن حسنین(ع) نمی‌یافتند؛ اما فاطمه(س) به وضع موجود اعتراض نمی‌کرد و گاه برای کمک به همسر خود در تأمین معاش، پشم‌ریسی می‌کرد.

منابع شیعه و اهل‌سنت هم‌رأی‌اند که حسن، حسین، زینب و ام‌کلثوم، چهار فرزند فاطمه و علی هستند. در منابع شیعه و برخی از منابع اهل‌سنت از فرزند پسر دیگری نام برده شده که بر اثر آسیبی که در جریان حوادثِ پس از پیامبر بر فاطمه وارد شد سقط شد که نام او مُحسِن یا مُحَسَّن ذکر شده است.

جایگاه فاطمه نزد خدا و پیامبر(ص)

علمای شیعه و اهل‌سنت محبت و دوست داشتن فاطمه(س) را سفارش خدا به مسلمانان دانسته‌اند. آنان بر اساس آیه ۲۳ سوره شوری مشهور به آیه مودت محبت و دوست داشتن فاطمه(س) و اهل بیت ایشان را لازم می‌دانند.

در آیه مودت پاداش رسالت پیامبر(ص) دوستی و محبت اهل‌بیت(ع) بیان شده است، بر اساس روایات، مصداق اهل‌بیت در این آیه فاطمه(س)، علی(ع) و حسنین(ع)است؛ علاوه بر آیه مودت، روایاتی از پیامبر نقل شده است که بر اساس آن خداوند به خشم فاطمه خشمگین و به خشنودی او خشنود می‌شود.

در برخی از منابع روایی، خلقت فاطمه علت خلقت آسمان دانسته شده است؛ برای نمونه در حدیثی قدسی به نام حدیث لولاک از پیامبر(ص) نقل شده است، خلقت افلاک در گرو خلقت پیامبر و خلقت پیامبر در گرو خلقت علی(ع) بوده است و خلقت پیامبر و علی در گرو خلقت فاطمه(س).

شهادت

در چند ماه پایانی زندگی فاطمه(س) حوادث ناگواری برای ایشان اتفاق افتاد؛ چنانکه گفته شده در این دوره هیچ کس زهرا(س) را خندان ندید درگذشت پیامبر(ص)، ماجرای سقیفه، غصب خلافت، مصادره فدک توسط ابوبکر و خواندن خطبه فدکیه در حضور صحابه مهم‌ترین وقایع پایانی زندگی ایشان است.

 فاطمه در کنار علی(ع) یکی از مخالفان اصلی شورای سقیفه و خلافت ابوبکر بود؛ به همین دلیل مورد تهدید دستگاه خلافت قرار گرفتند که نمونه‌ آن تهدید به آتش زدن خانه فاطمه است؛ بیعت نکردن علی(ع) و مخالفان ابوبکر و تحصن آنان در خانه فاطمه (س) موجب شد یاران خلیفه به خانه دختر رسول خدا حمله کنند و در این هجوم فاطمه به سبب ممانعت از بردن علی برای بیعتِ اجباری با ابوبکر آسیب دید و فرزندش سقط شد، فاطمه(س) پس از این واقعه در بستر بیماری افتاد و پس از مدت کوتاهی به شهادت رسید.

جایگاه حضرت زهرا(س) از دیدگاه علمای دینی؛

مقام معظم رهبری:

ما باید راجع به حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) از این نگاه دوّم، یعنی اسوه بودن و مثال بودن نگاه [کنیم]. خدای متعال در قرآن راجع به دو زن به‌عنوان اسوه‌ی مؤمنین و دو زن [به‌عنوان] نمونه‌ی کافرین -ضَرَبَ اللهُ مَثَلًا لِلَّذینَ ءامَنُوا امرَاَتَ فِرعَون، و بعد از یک آیه: وَ مَریَمَ ابنَتَ عِمرٰن- مثال زده است و برای مؤمنین -نه برای زنهای مؤمن؛ مرد و زن- دو نمونه آورده است. با این نگاه میشود به این بزرگواران نگاه کرد به‌عنوان نمونه و از آنها درس گرفت. خب، فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) صدّیقه‌ی کبرا است در میان صدّیقین و صدّیقات، کبرا یعنی بزرگ‌ترین صدّیقه است این بزرگوار.

امام خمینی (ره):

در حفظ همه حیثیاتی که حیثیت بـزرگ زن اسـت، آن طـوری کـه زن فریـد، حـضرت زهرا (سلام االله علیها) بود همه باید به او اقتدا کنید و کنیم و همه بایـد دسـتورمان را از اسـلام بـه وسیله او و فرزندان او بگیریم و همان طوری که او بوده است، باشـید و در علـم و تقـوا کوشـش کنید؛ علم به هیچ کسی انحصار ندارد، علم مال همه است، تقوا مـال همـه اسـت و کوشـش بـرای رسیدن به علم و تقوا وظیفه همه ماست و همه شماست.

شهید مطهری:

در تاریخ اسلام، زنان قدیسه و عالی قدر فراوانند. کمتر مردی است به پایه خدیجه برسد، و هیچ مردی جز پیغمبر و علی (ع) به پایه حضرت زهرا(س) نمی رسد. حضرت زهرا(س) بر فرزندان خود که امامند و بر پیغمبران غیر از خاتم الانبیاء برتری دارد. اسلام در سیر من الخلق الی الحق، یعنی در حرکت به سوی خدا هیچ تفاوتی میان زن و مرد قائل نیست. تفاوتی که اسلام قائل است در سیر من الحق الی الخلق است، در بازگشت از حق به سوی مردم و تحمل مسئولیت پیغمبری است که مرد را برای این کار مناسب تر دانسته است.

انتهای پیام/